-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
12
|Marcos 14:12|
kai tê prôtê êmera tôn azumôn ote to pascha ethuon legousin autô oi mathêtai autou pou theleis apelthontes etoimasômen ina phagês to pascha
-
13
|Marcos 14:13|
kai apostellei duo tôn mathêtôn autou kai legei autois upagete eis tên polin kai apantêsei umin anthrôpos keramion udatos bastazôn akolouthêsate autô
-
14
|Marcos 14:14|
kai opou ean eiselthê eipate tô oikodespotê oti o didaskalos legei pou estin to kataluma a=mou opou to pascha meta tôn mathêtôn mou phagô
-
15
|Marcos 14:15|
kai autos umin deixei a=anagaion tsb=anôgeon mega estrômenon etoimon a=kai ekei etoimasate êmin
-
16
|Marcos 14:16|
kai exêlthon oi mathêtai tsb=autou kai êlthon eis tên polin kai euron kathôs eipen autois kai êtoimasan to pascha
-
17
|Marcos 14:17|
kai opsias genomenês erchetai meta tôn dôdeka
-
18
|Marcos 14:18|
kai anakeimenôn autôn kai esthiontôn tsb=eipen o iêsous a=eipen amên legô umin oti eis ex umôn paradôsei me o esthiôn met emou
-
19
|Marcos 14:19|
tsb=oi tsb=de êrxanto lupeisthai kai legein autô eis a=kata tsb=kath eis tsb=mêti tsb=egô tsb=kai tsb=allos mêti egô
-
20
|Marcos 14:20|
o de tsb=apokritheis eipen autois eis tsb=ek tôn dôdeka o embaptomenos met emou eis to trublion
-
21
|Marcos 14:21|
a=oti o men uios tou anthrôpou upagei kathôs gegraptai peri autou ouai de tô anthrôpô ekeinô di ou o uios tou anthrôpou paradidotai kalon tsb=ên autô ei ouk egennêthê o anthrôpos ekeinos
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva