-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 1:1|
ton men prôton logon epoiêsamên peri pantôn ô theophile ôn êrxato o iêsous poiein te kai didaskein
-
2
|Atos 1:2|
achri ês êmeras enteilamenos tois apostolois dia pneumatos agiou ous exelexato a=anelêmphthê tsb=anelêphthê
-
3
|Atos 1:3|
ois kai parestêsen eauton zônta meta to pathein auton en pollois tekmêriois di êmerôn a=tesserakonta tsb=tessarakonta optanomenos autois kai legôn ta peri tês basileias tou theou
-
4
|Atos 1:4|
kai sunalizomenos s=met s=autôn parêggeilen autois apo ierosolumôn mê chôrizesthai alla perimenein tên epaggelian tou patros ên êkousate mou
-
5
|Atos 1:5|
oti iôannês men ebaptisen udati umeis de tsb=baptisthêsesthe en pneumati a=baptisthêsesthe agiô ou meta pollas tautas êmeras
-
6
|Atos 1:6|
oi men oun sunelthontes a=êrôtôn tsb=epêrôtôn auton legontes kurie ei en tô chronô toutô apokathistaneis tên basileian tô israêl
-
7
|Atos 1:7|
eipen de pros autous ouch umôn estin gnônai chronous ê kairous ous o patêr etheto en tê idia exousia
-
8
|Atos 1:8|
alla a=lêmpsesthe tsb=lêpsesthe dunamin epelthontos tou agiou pneumatos eph umas kai esesthe a=mou tsb=moi martures en te ierousalêm kai a=[en] tsb=en pasê tê ioudaia kai samareia kai eôs eschatou tês gês
-
9
|Atos 1:9|
kai tauta eipôn blepontôn autôn epêrthê kai nephelê upelaben auton apo tôn ophthalmôn autôn
-
10
|Atos 1:10|
kai ôs atenizontes êsan eis ton ouranon poreuomenou autou kai idou andres duo pareistêkeisan autois en a=esthêsesi tsb=esthêti a=leukais tsb=leukê
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva