-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Atos 10:21|
katabas de petros pros tous andras ts=tous ts=apestalmenous ts=apo ts=tou ts=kornêliou ts=pros ts=auton eipen idou egô eimi on zêteite tis ê aitia di ên pareste
-
22
|Atos 10:22|
oi de a=eipan tsb=eipon kornêlios ekatontarchês anêr dikaios kai phoboumenos ton theon marturoumenos te upo olou tou ethnous tôn ioudaiôn echrêmatisthê upo aggelou agiou metapempsasthai se eis ton oikon autou kai akousai rêmata para sou
-
23
|Atos 10:23|
eiskalesamenos oun autous exenisen tê de epaurion a=anastas tsb=o tsb=petros exêlthen sun autois kai tines tôn adelphôn tôn apo ts=tês ioppês sunêlthon autô
-
24
|Atos 10:24|
tsb=kai tê a=de epaurion a=eisêlthen tsb=eisêlthon eis tên kaisareian o de kornêlios ên prosdokôn autous sugkalesamenos tous suggeneis autou kai tous anagkaious philous
-
25
|Atos 10:25|
ôs de egeneto ab=tou eiselthein ton petron sunantêsas autô o kornêlios pesôn epi tous podas prosekunêsen
-
26
|Atos 10:26|
o de petros tsb=auton êgeiren a=auton legôn anastêthi a=kai a=egô tsb=kagô autos anthrôpos eimi
-
27
|Atos 10:27|
kai sunomilôn autô eisêlthen kai euriskei sunelêluthotas pollous
-
28
|Atos 10:28|
ephê te pros autous umeis epistasthe ôs athemiton estin andri ioudaiô kollasthai ê proserchesthai allophulô a=kamoi tsb=kai tsb=emoi o theos edeixen mêdena koinon ê akatharton legein anthrôpon
-
29
|Atos 10:29|
dio kai anantirrêtôs êlthon metapemphtheis punthanomai oun tini logô metepempsasthe me
-
30
|Atos 10:30|
kai o kornêlios ephê apo tetartês êmeras mechri tautês tês ôras êmên tsb=nêsteuôn tsb=kai tên ab=enatên ts=ennatên tsb=ôran proseuchomenos en tô oikô mou kai idou anêr estê enôpion mou en esthêti lampra
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva