-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 14:1|
egeneto de en ikoniô kata to auto eiselthein autous eis tên sunagôgên tôn ioudaiôn kai lalêsai outôs ôste pisteusai ioudaiôn te kai ellênôn polu plêthos
-
2
|Atos 14:2|
oi de a=apeithêsantes tsb=apeithountes ioudaioi epêgeiran kai ekakôsan tas psuchas tôn ethnôn kata tôn adelphôn
-
3
|Atos 14:3|
ikanon men oun chronon dietripsan parrêsiazomenoi epi tô kuriô tô marturounti a=[epi] tô logô tês charitos autou ts=kai didonti sêmeia kai terata ginesthai dia tôn cheirôn autôn
-
4
|Atos 14:4|
eschisthê de to plêthos tês poleôs kai oi men êsan sun tois ioudaiois oi de sun tois apostolois
-
5
|Atos 14:5|
ôs de egeneto ormê tôn ethnôn te kai ioudaiôn sun tois archousin autôn ubrisai kai lithobolêsai autous
-
6
|Atos 14:6|
sunidontes katephugon eis tas poleis tês lukaonias lustran kai derbên kai tên perichôron
-
7
|Atos 14:7|
kakei tsb=êsan euaggelizomenoi a=êsan
-
8
|Atos 14:8|
kai tis anêr a=adunatos en lustrois tsb=adunatos tois posin ekathêto chôlos ek koilias mêtros autou tsb=uparchôn os oudepote a=periepatêsen s=periepepatêkei bt=peripepatêkei
-
9
|Atos 14:9|
outos ab=êkousen ts=êkouen tou paulou lalountos os atenisas autô kai idôn oti tsb=pistin echei a=pistin tou sôthênai
-
10
|Atos 14:10|
eipen megalê tsb=tê phônê anastêthi epi tous podas sou b=orthôs ats=orthos kai a=êlato tsb=êlleto kai periepatei
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 25-28
10 de junho LAB 527
MEU MUNDO NÃO É AQUI
JÓ 25-28
“Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá” (Jó 27:1-6).
Quem disse isso? O grande Jó. Destaquei esse trecho da leitura porque, para mim, ele é demais. Pense: um seguidor de Deus, sofrendo, na pior das desgraças, sem saber para onde foi a justiça do Senhor, ter a coragem de olhar para o Céu e dizer: “Deus, ainda que o Senhor me mate, é em Ti que eu vou continuar colocando a minha esperança”?
Isso que é fé. Porque quando alguém passa por uma dificuldade, ora e tem sua oração respondida, não tem tanta fé assim. O mundo hoje anda tão longe de compreender o que é fé, que pensa que o “máximo da fé” seria: está desempregado? Bate o joelho no chão e pede um emprego para o Senhor. Daí a oração é respondida e o emprego aparece. Oh! Isso que é fé! Está doente? Faz uma oração e vem a cura! Oh! Que fé! Está precisando de dinheiro? Pede para Deus e a grana aparece. Oh!... Fé? Fé ou presunção? Fé ou teologia da prosperidade? Fé ou mercadologia da religião? Fé ou falta de compreensão bíblica?
Quando é preciso ter mais fé: orar para um paralítico levantar-se e sair andando, em nome de Jesus, e vê-lo sair andando ou orar para um paralítico levantar-se, em nome de Jesus, e não vê-lo sair andando e ainda assim continuar crendo em Jesus? Percebe como nossa noção de fé tem sido deturpada?
Então, permita-me repetir o trecho destacado que estampa, de forma grandiosa, a fé desse homem: “Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.”
Fé é a ponte que nos liga desta vida para a vida eterna. É a convicção de que nosso CÉU PODE COMEÇAR AQUI, MAS QUE NOSSO MUNDO, ABSOLUTAMENTE, NÃO É AQUI.
Nosso destino é o Céu!
Valdeci Júnior
Fátima Silva