-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
31
|Atos 2:31|
proidôn elalêsen peri tês anastaseôs tou christou oti a=oute a=egkateleiphthê tsb=ou tsb=kateleiphthê tsb=ê tsb=psuchê tsb=autou eis a=adên tsb=adou a=oute tsb=oude ê sarx autou eiden diaphthoran
-
32
|Atos 2:32|
touton ton iêsoun anestêsen o theos ou pantes êmeis esmen martures
-
33
|Atos 2:33|
tê dexia oun tou theou upsôtheis tên te epaggelian tou tsb=agiou pneumatos a=tou a=agiou labôn para tou patros execheen touto o tsb=nun umeis a=[kai] blepete kai akouete
-
34
|Atos 2:34|
ou gar ab=dauid ts=dabid anebê eis tous ouranous legei de autos eipen a=[o] tsb=o kurios tô kuriô mou kathou ek dexiôn mou
-
35
|Atos 2:35|
eôs an thô tous echthrous sou upopodion tôn podôn sou
-
36
|Atos 2:36|
asphalôs oun ginôsketô pas oikos israêl oti kai kurion a=auton kai christon a=epoiêsen tsb=auton o theos tsb=epoiêsen touton ton iêsoun on umeis estaurôsate
-
37
|Atos 2:37|
akousantes de katenugêsan a=tên tsb=tê a=kardian tsb=kardia eipon te pros ton petron kai tous loipous apostolous ti a=poiêsômen tsb=poiêsomen andres adelphoi
-
38
|Atos 2:38|
petros de tsb=ephê pros autous metanoêsate a=[phêsin] kai baptisthêtô ekastos umôn epi tô onomati iêsou christou eis aphesin a=tôn amartiôn a=umôn kai a=lêmpsesthe tsb=lêpsesthe tên dôrean tou agiou pneumatos
-
39
|Atos 2:39|
umin gar estin ê epaggelia kai tois teknois umôn kai pasin tois eis makran osous an proskalesêtai kurios o theos êmôn
-
40
|Atos 2:40|
eterois te logois pleiosin a=diemarturato tsb=diemartureto kai parekalei a=autous legôn sôthête apo tês geneas tês skolias tautês
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva