-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
31
|Atos 5:31|
touton o theos archêgon kai sôtêra upsôsen tê dexia autou a=[tou] dounai metanoian tô israêl kai aphesin amartiôn
-
32
|Atos 5:32|
kai êmeis esmen tsb=autou martures tôn rêmatôn toutôn kai to pneuma tsb=de to agion o edôken o theos tois peitharchousin autô
-
33
|Atos 5:33|
oi de b=akouontes ats=akousantes dieprionto kai a=eboulonto tsb=ebouleuonto anelein autous
-
34
|Atos 5:34|
anastas de tis en tô sunedriô pharisaios onomati gamaliêl nomodidaskalos timios panti tô laô ekeleusen exô brachu tsb=ti tous a=anthrôpous tsb=apostolous poiêsai
-
35
|Atos 5:35|
eipen te pros autous andres israêlitai prosechete eautois epi tois anthrôpois toutois ti mellete prassein
-
36
|Atos 5:36|
pro gar toutôn tôn êmerôn anestê theudas legôn einai tina eauton ô a=proseklithê b=proseklêthê ts=prosekollêthê tsb=arithmos andrôn a=arithmos a=ôs tsb=ôsei tetrakosiôn os anêrethê kai pantes osoi epeithonto autô dieluthêsan kai egenonto eis ouden
-
37
|Atos 5:37|
meta touton anestê ioudas o galilaios en tais êmerais tês apographês kai apestêsen laon tsb=ikanon opisô autou kakeinos apôleto kai pantes osoi epeithonto autô dieskorpisthêsan
-
38
|Atos 5:38|
kai ta nun legô umin apostête apo tôn anthrôpôn toutôn kai a=aphete tsb=easate autous oti ean ê ex anthrôpôn ê boulê ats=autê ê to ergon touto kataluthêsetai
-
39
|Atos 5:39|
ei de ek theou estin ou a=dunêsesthe tsb=dunasthe katalusai a=autous tsb=auto mêpote kai theomachoi eurethête
-
40
|Atos 5:40|
epeisthêsan de autô kai proskalesamenoi tous apostolous deirantes parêggeilan mê lalein epi tô onomati tou iêsou kai apelusan tsb=autous
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva