-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Atos 19:11|
dunameis te ou tas tuchousas tsb=epoiei o theos a=epoiei dia tôn cheirôn paulou
-
12
|Atos 19:12|
ôste kai epi tous asthenountas a=apopheresthai tsb=epipheresthai apo tou chrôtos autou soudaria ê simikinthia kai apallassesthai ap autôn tas nosous ta te pneumata ta ponêra a=ekporeuesthai tsb=exerchesthai tsb=ap tsb=autôn
-
13
|Atos 19:13|
epecheirêsan de tines a=kai tsb=apo tôn perierchomenôn ioudaiôn exorkistôn onomazein epi tous echontas ta pneumata ta ponêra to onoma tou kuriou iêsou legontes a=orkizô tsb=orkizomen umas ton iêsoun on tsb=o paulos kêrussei
-
14
|Atos 19:14|
êsan de a=tinos tsb=tines tsb=uioi skeua ioudaiou archiereôs epta a=uioi tsb=oi touto poiountes
-
15
|Atos 19:15|
apokrithen de to pneuma to ponêron eipen a=autois ton a=[men] iêsoun ginôskô kai ton paulon epistamai umeis de tines este
-
16
|Atos 19:16|
kai a=ephalomenos tsb=ephallomenos tsb=ep tsb=autous o anthrôpos a=ep a=autous en ô ên to pneuma to ponêron tsb=kai b=katakurieusan ats=katakurieusas a=amphoterôn tsb=autôn ischusen kat autôn ôste gumnous kai tetraumatismenous ekphugein ek tou oikou ekein
-
17
|Atos 19:17|
touto de egeneto gnôston pasin ioudaiois te kai ellêsin tois katoikousin tên epheson kai epepesen phobos epi pantas autous kai emegaluneto to onoma tou kuriou iêsou
-
18
|Atos 19:18|
polloi te tôn pepisteukotôn êrchonto exomologoumenoi kai anaggellontes tas praxeis autôn
-
19
|Atos 19:19|
ikanoi de tôn ta perierga praxantôn sunenegkantes tas biblous katekaion enôpion pantôn kai sunepsêphisan tas timas autôn kai euron arguriou muriadas pente
-
20
|Atos 19:20|
outôs kata kratos tsb=o tsb=logos tou kuriou a=o a=logos êuxanen kai ischuen
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva