-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
31
|Atos 19:31|
tines de kai tôn asiarchôn ontes autô philoi pempsantes pros auton parekaloun mê dounai eauton eis to theatron
-
32
|Atos 19:32|
alloi men oun allo ti ekrazon ên gar ê ekklêsia sugkechumenê kai oi pleious ouk êdeisan tinos a=eneka tsb=eneken sunelêlutheisan
-
33
|Atos 19:33|
ek de tou ochlou a=sunebibasan tsb=proebibasan alexandron a=probalontôn s=proballontôn bt=probalontôn auton tôn ioudaiôn o de alexandros kataseisas tên cheira êthelen apologeisthai tô dêmô
-
34
|Atos 19:34|
ab=epignontes ts=epignontôn de oti ioudaios estin phônê egeneto mia ek pantôn ôs epi ôras duo krazontôn megalê ê artemis ephesiôn
-
35
|Atos 19:35|
katasteilas de o grammateus ton ochlon phêsin andres ephesioi tis gar estin a=anthrôpôn tsb=anthrôpos os ou ginôskei tên ephesiôn polin neôkoron ousan tês megalês tsb=theas artemidos kai tou diopetous
-
36
|Atos 19:36|
anantirrêtôn oun ontôn toutôn deon estin umas katestalmenous uparchein kai mêden propetes ab=prassein ts=prattein
-
37
|Atos 19:37|
êgagete gar tous andras toutous oute ierosulous oute blasphêmountas tên ab=theon ts=thean tsb=umôn a=êmôn
-
38
|Atos 19:38|
ei men oun dêmêtrios kai oi sun autô technitai a=echousi b=echousin pros tina logon ts=echousin agoraioi agontai kai anthupatoi eisin egkaleitôsan allêlois
-
39
|Atos 19:39|
ei de ti a=peraiterô tsb=peri tsb=eterôn epizêteite en tê ennomô ekklêsia epiluthêsetai
-
40
|Atos 19:40|
kai gar kinduneuomen egkaleisthai staseôs peri tês sêmeron mêdenos aitiou uparchontos peri ou a=[ou] b=ou dunêsometha b=dounai ats=apodounai logon a=peri tês sustrophês tautês
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva