-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 20:1|
meta de to pausasthai ton thorubon a=metapempsamenos tsb=proskalesamenos o paulos tous mathêtas kai a=parakalesas aspasamenos exêlthen a=poreuesthai tsb=poreuthênai eis tsb=tên makedonian
-
2
|Atos 20:2|
dielthôn de ta merê ekeina kai parakalesas autous logô pollô êlthen eis tên ellada
-
3
|Atos 20:3|
poiêsas te mênas treis genomenês tsb=autô epiboulês a=autô upo tôn ioudaiôn mellonti anagesthai eis tên surian egeneto a=gnômês tsb=gnômê tou upostrephein dia makedonias
-
4
|Atos 20:4|
suneipeto de autô tsb=achri tsb=tês tsb=asias sôpatros a=purrou beroiaios thessalonikeôn de aristarchos kai sekoundos kai gaios derbaios kai timotheos asianoi de tuchikos kai trophimos
-
5
|Atos 20:5|
outoi a=de b=proselthontes ats=proelthontes emenon êmas en trôadi
-
6
|Atos 20:6|
êmeis de exepleusamen meta tas êmeras tôn azumôn apo philippôn kai êlthomen pros autous eis tên trôada ab=achri ts=achris êmerôn pente a=opou tsb=ou dietripsamen êmeras epta
-
7
|Atos 20:7|
en de tê mia tôn sabbatôn sunêgmenôn a=êmôn tsb=tôn tsb=mathêtôn ts=tou klasai arton o paulos dielegeto autois mellôn exienai tê epaurion pareteinen te ton logon mechri mesonuktiou
-
8
|Atos 20:8|
êsan de lampades ikanai en tô uperôô ou ab=êmen ts=êsan sunêgmenoi
-
9
|Atos 20:9|
a=kathezomenos tsb=kathêmenos de tis neanias onomati eutuchos epi tês thuridos katapheromenos upnô bathei dialegomenou tou paulou epi pleion katenechtheis apo tou upnou epesen apo tou tristegou katô kai êrthê nekros
-
10
|Atos 20:10|
katabas de o paulos epepesen autô kai sumperilabôn eipen mê thorubeisthe ê gar psuchê autou en autô estin
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva