-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Josué 14:1|
ve'êlleh 'asher-nâchalu bhenêy-yisrâ'êl be'erets kenâ`an'asher nichalu 'othâm 'el`âzâr hakkohên viyhoshua` bin-nun verâ'shêy'abhoth hammathoth libhnêy yisrâ'êl
-
2
|Josué 14:2|
beghoral nachalâthâm ka'asher tsivvâhAdonay beyadh-mosheh lethish`ath hammathoth vachatsiy hammatheh
-
3
|Josué 14:3|
kiy-nâthan mosheh nachalath shenêy hammathoth vachatsiy hammathehmê`êbher layyardên velalviyyim lo'-nâthan nachalâh bethokhâm
-
4
|Josué 14:4|
kiy-hâyu bhenêy-yosêph shenêy mathoth menasheh ve'ephrâyim velo'-nâthenuchêleq lalviyyim bâ'ârets kiy 'im-`âriym lâshebheth umighreshêyhemlemiqnêyhem uleqinyânâm
-
5
|Josué 14:5|
ka'asher tsivvâh Adonay 'eth-moshehkên `âsu benêy yisrâ'êl vayyachlequ 'eth-hâ'ârets ph
-
6
|Josué 14:6|
vayyiggeshubhenêy-yehudhâh 'el-yehoshua` baggilgâl vayyo'mer 'êlâyv kâlêbh ben-yephunneh haqqenizziy 'attâh yâdha`tâ 'eth-haddâbhâr 'asher-dibberAdonay 'el-mosheh 'iysh-hâ'elohiym `al 'odhothay ve`al 'odhotheykhabeqâdhêshbbarnêa`
-
7
|Josué 14:7|
ben-'arbâ`iym shânâh 'ânokhiy bishloach mosheh`ebhedh-Adonay 'othiy miqqâdhêsh barnêa` leraggêl 'eth-hâ'âretsvâ'âshêbh 'otho dâbhâr ka'asher `im-lebhâbhiy
-
8
|Josué 14:8|
ve'achay 'asher `âlu `immiyhimsiyv 'eth-lêbh hâ`âm ve'ânokhiy millê'thiy 'acharêy Adonay'elohây
-
9
|Josué 14:9|
vayyishâbha` mosheh bayyom hahu' lê'mor 'im-lo' hâ'ârets'asher dârekhâh raghlekha bâh lekha thihyeh lenachalâh ulebhâneykha`adh-`olâm kiy millê'thâ 'acharêy Adonay 'elohây
-
10
|Josué 14:10|
ve`attâhhinnêh hecheyâh Adonay 'othiy ka'asher dibbêr zeh 'arbâ`iymvechâmêsh shânâh mê'âz dibber Adonay 'eth-haddâbhâr hazzeh 'el-mosheh 'asher-hâlakh yisrâ'êl bammidhbâr ve`attâh hinnêh 'ânokhiyhayyom ben-châmêsh ushemoniym shânâh
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva