-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Atos 21:11|
kai elthôn pros êmas kai aras tên zônên tou paulou dêsas a=eautou tsb=te tsb=autou ts=tas ts=cheiras ts=kai tous podas ab=kai ab=tas ab=cheiras eipen tade legei to pneuma to agion ton andra ou estin ê zônê autê outôs dêsousin en ierousalêm oi ioudaioi kai
-
12
|Atos 21:12|
ôs de êkousamen tauta parekaloumen êmeis te kai oi entopioi tou mê anabainein auton eis ierousalêm
-
13
|Atos 21:13|
a=tote apekrithê b=te ts=de o paulos ti poieite klaiontes kai sunthruptontes mou tên kardian egô gar ou monon dethênai alla kai apothanein eis ierousalêm etoimôs echô uper tou onomatos tou kuriou iêsou
-
14
|Atos 21:14|
mê peithomenou de autou êsuchasamen eipontes tsb=to tsb=thelêma tou kuriou a=to a=thelêma a=ginesthô tsb=genesthô
-
15
|Atos 21:15|
meta de tas êmeras tautas ab=episkeuasamenoi ts=aposkeuasamenoi anebainomen eis a=ierosoluma tsb=ierousalêm
-
16
|Atos 21:16|
sunêlthon de kai tôn mathêtôn apo kaisareias sun êmin agontes par ô xenisthômen mnasôni tini kupriô archaiô mathêtê
-
17
|Atos 21:17|
genomenôn de êmôn eis ierosoluma asmenôs a=apedexanto tsb=edexanto êmas oi adelphoi
-
18
|Atos 21:18|
tê de epiousê eisêei o paulos sun êmin pros iakôbon pantes te paregenonto oi presbuteroi
-
19
|Atos 21:19|
kai aspasamenos autous exêgeito kath en ekaston ôn epoiêsen o theos en tois ethnesin dia tês diakonias autou
-
20
|Atos 21:20|
oi de akousantes edoxazon ton tsb=kurion b=eipontes a=theon ats=eipon ats=te autô theôreis adelphe posai muriades eisin a=en a=tois a=ioudaiois tsb=ioudaiôn tôn pepisteukotôn kai pantes zêlôtai tou nomou uparchousin
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva