-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Atos 23:11|
tê de epiousê nukti epistas autô o kurios eipen tharsei tsb=paule ôs gar diemarturô ta peri emou eis ierousalêm a=outô tsb=outôs se dei kai eis rômên marturêsai
-
12
|Atos 23:12|
genomenês de êmeras poiêsantes tsb=tines tsb=tôn tsb=ioudaiôn sustrophên a=oi a=ioudaioi anethematisan eautous legontes mête phagein mête piein eôs ou apokteinôsin ton paulon
-
13
|Atos 23:13|
êsan de pleious a=tesserakonta tsb=tessarakonta oi tautên tên sunômosian a=poiêsamenoi tsb=pepoiêkotes
-
14
|Atos 23:14|
oitines proselthontes tois archiereusin kai tois presbuterois a=eipan tsb=eipon anathemati anethematisamen eautous mêdenos geusasthai eôs ou apokteinômen ton paulon
-
15
|Atos 23:15|
nun oun umeis emphanisate tô chiliarchô sun tô sunedriô opôs tsb=aurion tsb=auton katagagê a=auton a=eis tsb=pros umas ôs mellontas diaginôskein akribesteron ta peri autou êmeis de pro tou eggisai auton etoimoi esmen tou anelein auton
-
16
|Atos 23:16|
akousas de o uios tês adelphês paulou as=tên bt=to as=enedran bt=enedron paragenomenos kai eiselthôn eis tên parembolên apêggeilen tô paulô
-
17
|Atos 23:17|
proskalesamenos de o paulos ena tôn ekatontarchôn ephê ton neanian touton apagage pros ton chiliarchon echei gar tsb=ti apaggeilai a=ti autô
-
18
|Atos 23:18|
o men oun paralabôn auton êgagen pros ton chiliarchon kai phêsin o desmios paulos proskalesamenos me êrôtêsen touton ton a=neaniskon tsb=neanian agagein pros se echonta ti lalêsai soi
-
19
|Atos 23:19|
epilabomenos de tês cheiros autou o chiliarchos kai anachôrêsas kat idian epunthaneto ti estin o echeis apaggeilai moi
-
20
|Atos 23:20|
eipen de oti oi ioudaioi sunethento tou erôtêsai se opôs aurion a=ton a=paulon a=katagagês eis to sunedrion tsb=katagagês tsb=ton tsb=paulon ôs a=mellon b=mellonta ts=mellontes ti akribesteron punthanesthai peri autou
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva