-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Atos 23:11|
tê de epiousê nukti epistas autô o kurios eipen tharsei tsb=paule ôs gar diemarturô ta peri emou eis ierousalêm a=outô tsb=outôs se dei kai eis rômên marturêsai
-
12
|Atos 23:12|
genomenês de êmeras poiêsantes tsb=tines tsb=tôn tsb=ioudaiôn sustrophên a=oi a=ioudaioi anethematisan eautous legontes mête phagein mête piein eôs ou apokteinôsin ton paulon
-
13
|Atos 23:13|
êsan de pleious a=tesserakonta tsb=tessarakonta oi tautên tên sunômosian a=poiêsamenoi tsb=pepoiêkotes
-
14
|Atos 23:14|
oitines proselthontes tois archiereusin kai tois presbuterois a=eipan tsb=eipon anathemati anethematisamen eautous mêdenos geusasthai eôs ou apokteinômen ton paulon
-
15
|Atos 23:15|
nun oun umeis emphanisate tô chiliarchô sun tô sunedriô opôs tsb=aurion tsb=auton katagagê a=auton a=eis tsb=pros umas ôs mellontas diaginôskein akribesteron ta peri autou êmeis de pro tou eggisai auton etoimoi esmen tou anelein auton
-
16
|Atos 23:16|
akousas de o uios tês adelphês paulou as=tên bt=to as=enedran bt=enedron paragenomenos kai eiselthôn eis tên parembolên apêggeilen tô paulô
-
17
|Atos 23:17|
proskalesamenos de o paulos ena tôn ekatontarchôn ephê ton neanian touton apagage pros ton chiliarchon echei gar tsb=ti apaggeilai a=ti autô
-
18
|Atos 23:18|
o men oun paralabôn auton êgagen pros ton chiliarchon kai phêsin o desmios paulos proskalesamenos me êrôtêsen touton ton a=neaniskon tsb=neanian agagein pros se echonta ti lalêsai soi
-
19
|Atos 23:19|
epilabomenos de tês cheiros autou o chiliarchos kai anachôrêsas kat idian epunthaneto ti estin o echeis apaggeilai moi
-
20
|Atos 23:20|
eipen de oti oi ioudaioi sunethento tou erôtêsai se opôs aurion a=ton a=paulon a=katagagês eis to sunedrion tsb=katagagês tsb=ton tsb=paulon ôs a=mellon b=mellonta ts=mellontes ti akribesteron punthanesthai peri autou
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Reis 3-4
11 de abril LAB 467
DE PÉ NAS RUÍNAS
1Reis 03-04
Houve um cara que era famoso e religioso. E tem muita gente que acha que a religião não é importante. Será? Hoje, quero apresentar-lhe alguém cuja vida e obras podem nos levar a refletir o que queremos definir para a nossa vida. E isso tem tudo a ver com a religião. Quer conhecê-lo?
Ele foi o mais célebre dos reis de Israel, o terceiro na lista dos monarcas e o segundo dos cinco filhos que Davi teve com Bate-Seba. Este foi Salomão, que deve ter reinado por volta de 971 a 931 a.C. Provavelmente tenha nascido em Jerusalém, bem antes que Davi chegasse ao final de seu reinado, mas que só aparece em cena mais tarde.
Davi tinha prometido a Bate-Seba que Salomão seria o sucessor, todavia a sucessão não foi anunciada oficialmente. Então, Adonias se proclamou rei pelo fato de que era o mais velho dos irmãos que, na ocasião, estavam vivos. Mas diante dessa pressão e dos posicionamentos de Natã e Bate-Seba, Davi mandou ungir Salomão e colocá-lo no trono, embora houvesse outra proclamação e unção por Davi, de maneira mais formal e pública, um pouco antes dele morrer.
Por ser mais sábio que todos os seus contemporâneos, Salomão foi reconhecido como um grande intelectual israelita. Em nenhum outro tempo da monarquia houve tanta oportunidade de contatos internacionais, tampouco tanta abundância e paz que inspirasse tantas obras literárias. Ele teve tempo para pensar. E além disso, a sabedoria concedida por Deus ajudou Salomão a receber honras e riquezas também.
O sábio começou a construir o templo em 966 a.C. Para tanto, gastou apenas poucos anos para concluir aquela estupenda obra. Foi nessa época que Deus apareceu pela segunda vez a Salomão e fez a promessa de que colocaria o Seu nome para sempre naquele templo. E ali também foi reafirmada a promessa de que a casa de Davi, agora passando por Salomão, estaria perpetuamente no trono, se guardassem os mandamentos de Deus.
Entretanto, infelizmente Salomão fez coisas que eram proibidas: tomou para si cavalos, mulheres e ouro em abundância. Ele caiu na tentação, não ouviu os conselhos de Deus, ficou orgulhoso e se entregou aos prazeres carnais do sexo e da idolatria. E o resultado foi que o reino, que a tantas custas tinha sido fortemente unificado, dividiu-se logo após sua morte.
Nessa fragmentação do reinado, muitas ruínas surgiram. Mas o interessante foi que as suas edificações religiosas foram as únicas que ficaram de pé. Isso não diz nada a você? Com que nível de seriedade você está tratando os assuntos religiosos da sua vida?
Embora existam fragmentos, permaneça de pé. Seja fiel!
Valdeci Júnior
Fátima Silva