-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Lucas 16:21|
kai epithumôn chortasthênai apo tôn tsb=psichiôn tsb=tôn piptontôn apo tês trapezês tou plousiou alla kai oi kunes erchomenoi a=epeleichon tsb=apeleichon ta elkê autou
-
22
|Lucas 16:22|
egeneto de apothanein ton ptôchon kai apenechthênai auton upo tôn aggelôn eis ton kolpon ts=tou abraam apethanen de kai o plousios kai etaphê
-
23
|Lucas 16:23|
kai en tô adê eparas tous ophthalmous autou uparchôn en basanois ora tsb=ton abraam apo makrothen kai lazaron en tois kolpois autou
-
24
|Lucas 16:24|
kai autos phônêsas eipen pater abraam eleêson me kai pempson lazaron ina bapsê to akron tou daktulou autou udatos kai katapsuxê tên glôssan mou oti odunômai en tê phlogi tautê
-
25
|Lucas 16:25|
eipen de abraam teknon mnêsthêti oti apelabes tsb=su ta agatha sou en tê zôê sou kai lazaros omoiôs ta kaka nun de ab=ôde ts=ode parakaleitai su de odunasai
-
26
|Lucas 16:26|
kai a=en tsb=epi a=pasi tsb=pasin toutois metaxu êmôn kai umôn chasma mega estêriktai opôs oi thelontes diabênai ab=enthen ts=enteuthen pros umas mê dunôntai mêde tsb=oi ekeithen pros êmas diaperôsin
-
27
|Lucas 16:27|
eipen de erôtô tsb=oun se a=oun pater ina pempsês auton eis ton oikon tou patros mou
-
28
|Lucas 16:28|
echô gar pente adelphous opôs diamarturêtai autois ina mê kai autoi elthôsin eis ton topon touton tês basanou
-
29
|Lucas 16:29|
legei a=de tsb=autô abraam a=echousi tsb=echousin a=môusea tsb=môsea kai tous prophêtas akousatôsan autôn
-
30
|Lucas 16:30|
o de eipen ouchi pater abraam all ean tis apo nekrôn poreuthê pros autous metanoêsousin
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva