-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Lucas 11:1|
kai egeneto en tô einai auton en topô tini proseuchomenon ôs epausato eipen tis tôn mathêtôn autou pros auton kurie didaxon êmas proseuchesthai kathôs kai iôannês edidaxen tous mathêtas autou
-
2
|Lucas 11:2|
eipen de autois otan proseuchêsthe legete pater tsb=êmôn tsb=o tsb=en tsb=tois tsb=ouranois agiasthêtô to onoma sou elthetô ê basileia sou tsb=genêthêtô tsb=to tsb=thelêma tsb=sou tsb=ôs tsb=en tsb=ouranô tsb=kai tsb=epi tsb=tês tsb=gês
-
3
|Lucas 11:3|
ton arton êmôn ton epiousion didou êmin to kath êmeran
-
4
|Lucas 11:4|
kai aphes êmin tas amartias êmôn kai gar autoi a=aphiomen tsb=aphiemen panti opheilonti êmin kai mê eisenegkês êmas eis peirasmon tsb=alla tsb=rusai tsb=êmas tsb=apo tsb=tou tsb=ponêrou
-
5
|Lucas 11:5|
kai eipen pros autous tis ex umôn exei philon kai poreusetai pros auton mesonuktiou kai eipê autô phile chrêson moi treis artous
-
6
|Lucas 11:6|
epeidê philos ats=mou paregeneto ex odou pros me kai ouk echô o parathêsô autô
-
7
|Lucas 11:7|
kakeinos esôthen apokritheis eipê mê moi kopous pareche êdê ê thura kekleistai kai ta paidia mou met emou eis tên koitên eisin ou dunamai anastas dounai soi
-
8
|Lucas 11:8|
legô umin ei kai ou dôsei autô anastas dia to einai tsb=autou philon a=autou dia ge tên anaideian autou egertheis dôsei autô b=oson ats=osôn chrêzei
-
9
|Lucas 11:9|
kagô umin legô aiteite kai dothêsetai umin zêteite kai eurêsete krouete kai anoigêsetai umin
-
10
|Lucas 11:10|
pas gar o aitôn lambanei kai o zêtôn euriskei kai tô krouonti a=
tsb=anoigêsetai
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva