-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Lucas 11:1|
kai egeneto en tô einai auton en topô tini proseuchomenon ôs epausato eipen tis tôn mathêtôn autou pros auton kurie didaxon êmas proseuchesthai kathôs kai iôannês edidaxen tous mathêtas autou
-
2
|Lucas 11:2|
eipen de autois otan proseuchêsthe legete pater tsb=êmôn tsb=o tsb=en tsb=tois tsb=ouranois agiasthêtô to onoma sou elthetô ê basileia sou tsb=genêthêtô tsb=to tsb=thelêma tsb=sou tsb=ôs tsb=en tsb=ouranô tsb=kai tsb=epi tsb=tês tsb=gês
-
3
|Lucas 11:3|
ton arton êmôn ton epiousion didou êmin to kath êmeran
-
4
|Lucas 11:4|
kai aphes êmin tas amartias êmôn kai gar autoi a=aphiomen tsb=aphiemen panti opheilonti êmin kai mê eisenegkês êmas eis peirasmon tsb=alla tsb=rusai tsb=êmas tsb=apo tsb=tou tsb=ponêrou
-
5
|Lucas 11:5|
kai eipen pros autous tis ex umôn exei philon kai poreusetai pros auton mesonuktiou kai eipê autô phile chrêson moi treis artous
-
6
|Lucas 11:6|
epeidê philos ats=mou paregeneto ex odou pros me kai ouk echô o parathêsô autô
-
7
|Lucas 11:7|
kakeinos esôthen apokritheis eipê mê moi kopous pareche êdê ê thura kekleistai kai ta paidia mou met emou eis tên koitên eisin ou dunamai anastas dounai soi
-
8
|Lucas 11:8|
legô umin ei kai ou dôsei autô anastas dia to einai tsb=autou philon a=autou dia ge tên anaideian autou egertheis dôsei autô b=oson ats=osôn chrêzei
-
9
|Lucas 11:9|
kagô umin legô aiteite kai dothêsetai umin zêteite kai eurêsete krouete kai anoigêsetai umin
-
10
|Lucas 11:10|
pas gar o aitôn lambanei kai o zêtôn euriskei kai tô krouonti a=
tsb=anoigêsetai
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 26-27
08 de janeiro LAB 374
RISO
Gênesis 26-27
Você gosta de dar risadas? Então você irá gostar de ler hoje sobre um grande personagem bíblico chamado Isaque. A palavra Isaque significa “riso”, “risada”.
Isaque foi o único filho de Abraão e Sara. Dos três patriarcas, ele foi o que viveu mais tempo. Foi circuncidado com oito dias de vida, ganhou uma festa por ter desmamado quando tinha aproximadamente três anos de idade.
Quando Isaque estava com 40 anos, ganhou Rebeca, como esposa. Quando seu pai morreu e foi sepultado, ele fixou residência em Beer-Laai-Roi. Ali ele teve dois filhos: Esaú e Jacó. Mas depois disso, por motivo de uma crise financeira na região, eles mudaram-se para Gerar: lugar onde Isaque enganou o rei filisteu, mentindo sobre Rebeca.
Após ter passado algum tempo na terra dos filisteus, Isaque voltou para Berseba, onde Deus lhe confirmou as bênçãos do concerto e onde Abimeleque fez um concerto de paz com ele.
Um dos eventos mais importantes da vida de Isaque foi quando ele abençoou os seus filhos, pouco antes de morrer. Sua morte foi na cidade de Manre, com 180 anos, e foi sepultado na cova de Macpela.
No Novo Testamento, há várias referências a Isaque: a) Quase foi oferecido em sacrifício pelo seu pai; b) Abençoou os filhos; c) Foi o filho da promessa; d) Era diferente do seu irmão Ismael (Hebreus 11:17-18; Tiago 2:21 Romanos 9:7, 10; Gálatas 4:28).
A enciclopédia bíblica “Mundo Bíblico” faz o seguinte comentário sobre ele: “em dado momento, a imagem do seu pai em devoção simples e pureza de vida é contrastada na sua fraqueza passiva de caráter que, em parte, pelo menos, poderá ter surgido das suas relações com a sua mãe e com a sua mulher. Após a expulsão de Ismael e Agar, Isaque passou a não ter adversários e cresceu na sombra da tenda de Sara, moldado por uma suavidade feminina, através de uma submissão habitual à sua forte e terna vontade.”
A sua vida era tão calma e rotineira, que não ultrapassava uma área de poucos quilômetros. Ele era tão sincero, que se deixou enganar por Jacó; tão terno, que a morte da sua mãe foi-lhe um sofrimento vivo durante vários anos, tão paciente e gentil, que a paz com os seus vizinhos lhe era mais cara que uma possessão tão cobiçada como um poço de água cavado pelos seus próprios homens
Isaque era imensamente obediente. Ele colocou sua vida à disposição do seu pai por confiar em Deus, pois a sua maior preocupação pela vida era honrar a promessa divina dada à sua raça. Era alguém que realmente sabia sorrir muito para a vida.
Sorria, você também!
Valdeci Júnior
Fátima Silva