-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Lucas 21:1|
anablepsas de eiden tous ballontas tsb=ta tsb=dôra tsb=autôn eis to gazophulakion a=ta a=dôra a=autôn plousious
-
2
|Lucas 21:2|
eiden de ts=kai tina b=kai chêran penichran ballousan ekei tsb=duo lepta a=duo
-
3
|Lucas 21:3|
kai eipen alêthôs legô umin oti ê chêra a=autê ê ptôchê tsb=autê pleion pantôn ebalen
-
4
|Lucas 21:4|
a=pantes tsb=apantes gar outoi ek tou perisseuontos autois ebalon eis ta dôra tsb=tou tsb=theou autê de ek tou usterêmatos autês a=panta tsb=apanta ton bion on eichen ebalen
-
5
|Lucas 21:5|
kai tinôn legontôn peri tou ierou oti lithois kalois kai anathêmasin kekosmêtai eipen
-
6
|Lucas 21:6|
tauta a theôreite eleusontai êmerai en ais ouk aphethêsetai lithos epi lithô os ou kataluthêsetai
-
7
|Lucas 21:7|
epêrôtêsan de auton legontes didaskale pote oun tauta estai kai ti to sêmeion otan mellê tauta ginesthai
-
8
|Lucas 21:8|
o de eipen blepete mê planêthête polloi gar eleusontai epi tô onomati mou legontes tsb=oti egô eimi kai o kairos êggiken mê tsb=oun poreuthête opisô autôn
-
9
|Lucas 21:9|
otan de akousête polemous kai akatastasias mê ptoêthête dei gar tauta genesthai prôton all ouk eutheôs to telos
-
10
|Lucas 21:10|
tote elegen autois egerthêsetai ethnos a=ep tsb=epi ethnos kai basileia epi basileian
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 30-32
06 de setembro LAB 615
EM PRATO LIMPO
Ezequiel 30-32
Fim de tarde. O papai chegou cansado em casa, depois de um exaustivo dia de trabalho. Em sua face, carrega a estampa do peso dos dias, semanas e meses, que vão acumulando-se sobre os ombros de um senhor de responsabilidades. Apesar do cansaço que o pai traz consigo, as crianças maiores anunciam a chegada do “velho” às menores, e estas saem ao seu encontro, cortejando a chegada. Mas logo, todas percebem que neste dia o reencontro familiar não será tão festivo. O que terá acontecido lá fora, longe do lar, com papai?
O patriarca desculpa-se por não trazer tanta alegria como de costume. Senta-se solene, e pede que todos também reúnam-se em torno da mesa. E, introdutoriamente, deixa claro que lá fora não há nada de errado, mas que ali mesmo, dentro de casa, eles precisavam lavar algumas roupas sujas. Todos entendiam bem esta expressão. Não significava que iriam fazer o trabalho da máquina lavadora, e nem mesmo queria dizer que havia alguma indumentária precisando ser higienizada. Não. Mas com certeza, eles tinham alguns assuntos pendentes a serem resolvidos, em conversa franca e séria.
Alguns abaixam a cabeça, mas o homem dirigente daquela unidade familiar exige que todos olhem para ele, olho no olho. Ele vai dirigir-se a todos e também a cada um. Quer a verdade. Não quer gracejos, sorrisos, distração, ou qualquer outra coisa que torne a conversa menos séria do que o devido. Chegará o momento da conversa em que será exigido que alguém também fale. Pode ser qualquer um, e terá que falar com propriedade. Nada deverá ser escondido. Não há como esconder-se debaixo da mesa, correr, ou tornar-se invisível. O jeito é soltar o peso na cadeira, cruzar bem os pés, respirar fundo, segurar firme na beirada da mesa e agüentar o tranco.
O deve haver de errado? Quem será o impostor? Haverá punição? O que mais pode haver de errado em situações assim não é o problema em si, mas a falta em tratar do mesmo. E o que pode haver de melhor em ocasiões como esta é o tratamento correto dado ao problema. Provavelmente, tal busca pela resolução seja dolorido, mas é o “mal necessário”. O menos pior é ter a hombridade, a coragem, o caráter, de falar tudo o que é preciso, de forma sincera, educada e aberta, num diálogo que busque a solução. Depois disso, no final, mesmo que restem conseqüências, todos conseguem dar um suspiro de alívio e sentir uma doce paz no coração.
É isso que você vai encontrar na leitura de hoje. Uma reunião ao redor da mesa, pra colocar tudo em prato limpo.
Valdeci Júnior
Fátima Silva