-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Lucas 6:1|
egeneto de en sabbatô tsb=deuteroprôtô diaporeuesthai auton dia tsb=tôn sporimôn kai etillon oi mathêtai autou tsb=tous tsb=stachuas kai êsthion a=tous a=stachuas psôchontes tais chersin
-
2
|Lucas 6:2|
tines de tôn pharisaiôn a=eipan tsb=eipon tsb=autois ti poieite o ouk exestin tsb=poiein tsb=en tois sabbasin
-
3
|Lucas 6:3|
kai apokritheis pros autous eipen o iêsous oude touto anegnôte o epoiêsen ab=dauid ts=dabid a=ote tsb=opote epeinasen autos kai oi met autou a=[ontes] tsb=ontes
-
4
|Lucas 6:4|
a=[ôs] tsb=ôs eisêlthen eis ton oikon tou theou kai tous artous tês protheseôs a=labôn tsb=elaben tsb=kai ephagen kai edôken tsb=kai tois met autou ous ouk exestin phagein ei mê monous tous iereis
-
5
|Lucas 6:5|
kai elegen autois tsb=oti kurios estin a=tou a=sabbatou o uios tou anthrôpou tsb=kai tsb=tou tsb=sabbatou
-
6
|Lucas 6:6|
egeneto de tsb=kai en eterô sabbatô eiselthein auton eis tên sunagôgên kai didaskein kai ên tsb=ekei anthrôpos a=ekei kai ê cheir autou ê dexia ên xêra
-
7
|Lucas 6:7|
a=paretêrounto tsb=paretêroun de ats=auton oi grammateis kai oi pharisaioi ei en tô sabbatô a=therapeuei tsb=therapeusei ina eurôsin a=katêgorein tsb=katêgorian autou
-
8
|Lucas 6:8|
autos de êdei tous dialogismous autôn tsb=kai eipen a=de tô a=andri tsb=anthrôpô tô xêran echonti tên cheira a=egeire tsb=egeirai kai stêthi eis to meson a=kai tsb=o tsb=de anastas estê
-
9
|Lucas 6:9|
eipen a=de tsb=oun o iêsous pros autous a=eperôtô tsb=eperôtêsô umas a=ei tsb=ti exestin a=tô tsb=tois a=sabbatô tsb=sabbasin agathopoiêsai ê kakopoiêsai psuchên sôsai ê b=apokteinai ats=apolesai
-
10
|Lucas 6:10|
kai periblepsamenos pantas autous eipen ab=autô ts=tô ts=anthrôpô ekteinon tên cheira sou o de epoiêsen ts=outôs kai a=apekatestathê tsb=apokatestathê ê cheir autou tsb=ugiês tsb=ôs tsb=ê tsb=allê
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 42-44
23 de agosto LAB 601
PERICULOSIDADE
Jeremias 42-44
O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princÃpio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difÃcil ficar de boca fechada.
Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passÃvel de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva