-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Lucas 6:1|
egeneto de en sabbatô tsb=deuteroprôtô diaporeuesthai auton dia tsb=tôn sporimôn kai etillon oi mathêtai autou tsb=tous tsb=stachuas kai êsthion a=tous a=stachuas psôchontes tais chersin
-
2
|Lucas 6:2|
tines de tôn pharisaiôn a=eipan tsb=eipon tsb=autois ti poieite o ouk exestin tsb=poiein tsb=en tois sabbasin
-
3
|Lucas 6:3|
kai apokritheis pros autous eipen o iêsous oude touto anegnôte o epoiêsen ab=dauid ts=dabid a=ote tsb=opote epeinasen autos kai oi met autou a=[ontes] tsb=ontes
-
4
|Lucas 6:4|
a=[ôs] tsb=ôs eisêlthen eis ton oikon tou theou kai tous artous tês protheseôs a=labôn tsb=elaben tsb=kai ephagen kai edôken tsb=kai tois met autou ous ouk exestin phagein ei mê monous tous iereis
-
5
|Lucas 6:5|
kai elegen autois tsb=oti kurios estin a=tou a=sabbatou o uios tou anthrôpou tsb=kai tsb=tou tsb=sabbatou
-
6
|Lucas 6:6|
egeneto de tsb=kai en eterô sabbatô eiselthein auton eis tên sunagôgên kai didaskein kai ên tsb=ekei anthrôpos a=ekei kai ê cheir autou ê dexia ên xêra
-
7
|Lucas 6:7|
a=paretêrounto tsb=paretêroun de ats=auton oi grammateis kai oi pharisaioi ei en tô sabbatô a=therapeuei tsb=therapeusei ina eurôsin a=katêgorein tsb=katêgorian autou
-
8
|Lucas 6:8|
autos de êdei tous dialogismous autôn tsb=kai eipen a=de tô a=andri tsb=anthrôpô tô xêran echonti tên cheira a=egeire tsb=egeirai kai stêthi eis to meson a=kai tsb=o tsb=de anastas estê
-
9
|Lucas 6:9|
eipen a=de tsb=oun o iêsous pros autous a=eperôtô tsb=eperôtêsô umas a=ei tsb=ti exestin a=tô tsb=tois a=sabbatô tsb=sabbasin agathopoiêsai ê kakopoiêsai psuchên sôsai ê b=apokteinai ats=apolesai
-
10
|Lucas 6:10|
kai periblepsamenos pantas autous eipen ab=autô ts=tô ts=anthrôpô ekteinon tên cheira sou o de epoiêsen ts=outôs kai a=apekatestathê tsb=apokatestathê ê cheir autou tsb=ugiês tsb=ôs tsb=ê tsb=allê
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 8-10
27 de fevereiro LAB 424
QUEM É O DONO DO PEDAÇO?
Deuteronômio 08-10
Você tem dado duro para se manter na vida? Jogou pesado para chegar onde chegou? As coisas que você tem custaram caro para você? É assim que você pensa? Então, leia o que a Bíblia diz sobre isso: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a força das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do Senhor, o seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade de produzir riqueza, confirmando a aliança que jurou aos seus antepassados, conforme hoje se vê.”
Essa visão bíblica é diferente do modo que estamos acostumados a pensar. Perceba que, em toda a leitura de hoje, Deus não olha para nós como se fôssemos donos do próprio nariz. Constantemente, Ele chama a atenção para que nos lembremos dos benefícios que Ele nos dá, do Seu socorro e também deixa claro sobre o que pode acontecer se formos infiéis. Se perdermos a lei de vista, Ele faz questão de recolocá-la para nós, tanto para nos chamar na retranca, para nossa vocação, quanto para nos exortar à obediência.
Na realidade, sua vida aqui neste mundo, é simplesmente uma incumbência de confiança. Em outras palavras, o tempo que temos de vida aqui na Terra, a nossa energia, a inteligência que temos, as oportunidades e os recursos, são simplesmente dádivas que Deus entrega para cuidarmos e administrarmos. Nessa história, você é um mordomo daquilo que Deus vai dando para você. No Salmo 24:1, não lemos que ao Senhor pertencem o mundo e tudo o que nele existe? Afinal, a Terra e todos os seres vivos que nela vivem são dEle.
Isso nos deixa na seguinte situação: na realidade, nunca seremos donos de coisa nenhuma, durante esse curto espaço de tempo de vida aqui neste planeta. Durante esta vida, o que acontece é que o Senhor nos empresta a Terra, enquanto estamos por aqui. Não é lógico? Pense bem: a Terra, na realidade, já existia e já era propriedade de Deus antes que chegássemos a ela, certo? Depois que morremos, não levamos nada, e Deus continuará emprestando a Terra e esses recursos para as outras pessoas que vierem depois de nós. Portanto, tudo o que podemos fazer é desfrutar desses recursos e deste planeta por um curto período de tempo de, talvez, 80 anos. Então, não temos do que ficar nos gabando. Lembre-se do verso que está na leitura de hoje: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a forca das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva