-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Lucas 6:1|
egeneto de en sabbatô tsb=deuteroprôtô diaporeuesthai auton dia tsb=tôn sporimôn kai etillon oi mathêtai autou tsb=tous tsb=stachuas kai êsthion a=tous a=stachuas psôchontes tais chersin
-
2
|Lucas 6:2|
tines de tôn pharisaiôn a=eipan tsb=eipon tsb=autois ti poieite o ouk exestin tsb=poiein tsb=en tois sabbasin
-
3
|Lucas 6:3|
kai apokritheis pros autous eipen o iêsous oude touto anegnôte o epoiêsen ab=dauid ts=dabid a=ote tsb=opote epeinasen autos kai oi met autou a=[ontes] tsb=ontes
-
4
|Lucas 6:4|
a=[ôs] tsb=ôs eisêlthen eis ton oikon tou theou kai tous artous tês protheseôs a=labôn tsb=elaben tsb=kai ephagen kai edôken tsb=kai tois met autou ous ouk exestin phagein ei mê monous tous iereis
-
5
|Lucas 6:5|
kai elegen autois tsb=oti kurios estin a=tou a=sabbatou o uios tou anthrôpou tsb=kai tsb=tou tsb=sabbatou
-
6
|Lucas 6:6|
egeneto de tsb=kai en eterô sabbatô eiselthein auton eis tên sunagôgên kai didaskein kai ên tsb=ekei anthrôpos a=ekei kai ê cheir autou ê dexia ên xêra
-
7
|Lucas 6:7|
a=paretêrounto tsb=paretêroun de ats=auton oi grammateis kai oi pharisaioi ei en tô sabbatô a=therapeuei tsb=therapeusei ina eurôsin a=katêgorein tsb=katêgorian autou
-
8
|Lucas 6:8|
autos de êdei tous dialogismous autôn tsb=kai eipen a=de tô a=andri tsb=anthrôpô tô xêran echonti tên cheira a=egeire tsb=egeirai kai stêthi eis to meson a=kai tsb=o tsb=de anastas estê
-
9
|Lucas 6:9|
eipen a=de tsb=oun o iêsous pros autous a=eperôtô tsb=eperôtêsô umas a=ei tsb=ti exestin a=tô tsb=tois a=sabbatô tsb=sabbasin agathopoiêsai ê kakopoiêsai psuchên sôsai ê b=apokteinai ats=apolesai
-
10
|Lucas 6:10|
kai periblepsamenos pantas autous eipen ab=autô ts=tô ts=anthrôpô ekteinon tên cheira sou o de epoiêsen ts=outôs kai a=apekatestathê tsb=apokatestathê ê cheir autou tsb=ugiês tsb=ôs tsb=ê tsb=allê
-
-
Sugestões

Clique para ler Eclesiastes 9-12
20 de julho LAB 567
DESTINO BOM
Eclesiastes 09-12
Se, atualmente, existisse inferno (um lugar para onde as pessoas más já estivessem indo assim que morressem) precisaríamos riscar fora um versículo da leitura bíblica de hoje: Eclesiastes 12:7, que nos ensina sobre o estado do homem, quando morrer: “o pó volte à terra, de onde veio, e o espírito volte a Deus, que o deu.” Esse verso nos dá uma clara evidência de que não existe inferno.
Mas como assim? Esse verso está se referindo a todos os seres humanos. Tanto o justo quanto o ímpio, quando morrem, têm o mesmo destino. Ou seja, o pó (o corpo) do ímpio vai para a terra, quando ele morre, e o espírito dele vai para Deus, assim como acontece com o justo. Talvez você pergunte: “Como pode ser isso? A alma da pessoa má vai para o Céu também?” É aí que vem o ponto “X” do entendimento desse verso: quem disse que o ser humano tem uma alma? O ser humano não TEM alma. Cada pessoa É uma alma.
Aqui em Eclesiastes 12:7, a palavra espírito, no original hebraico, é “ruah”, e significa “vento”, “fôlego de vida”. É a mesma palavra que está em Genesis 2:7, quando Deus soprou no nariz de Adão, o “ruah”, ou seja, o sopro, o vento, o fôlego de vida. O interessante é que em nenhum lugar a Bíblia ensina que “ruah” seja uma entidade, ou tenha uma identidade ou uma inteligência. Tanto é que até os animais também têm “ruah”. No original hebraico, em Eclesiastes 3:19-21, a mesma palavra – ruah – é usada para referir-se ao espírito dos animais. Então um cachorro, uma vaca, um cavalo, também teriam uma alma que vai pro Céu ou pro inferno? Não tem como, percebe? Porque o “ruah” dos animais, que é igual ao do ser humano, nada mais é do que a respiração, o fôlego, sopro, um ar em movimento.
Então, a explicação do que Eclesiastes 12:7 está dizendo é a seguinte: quando alguém morre, o corpo apodrece, e o vento de sua respiração, o fôlego, volta para a atmosfera que pertence a Deus. É apenas isso. Entendeu? Fácil, não é? E aí, é claro, quando Jesus voltar, na ressurreição, Deus vai nos recriar, com carne e osso novamente, e nós vamos para o Céu, viver com Ele para sempre (1Coríntios 15 e 1Tessalonicenes 4).
Portanto, o que faz parte da nossa esperança é a ressurreição. De acordo com o final de Eclesiastes, se aceitarmos a bondade de Deus enquanto estamos vivendo esta vida, nosso destino, quando ressuscitarmos, será um destino bom. Isso é o que desejo para você. Vamos viver no Céu para sempre?
Valdeci Júnior
Fátima Silva