-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Lucas 7:1|
a=epeidê tsb=epei tsb=de eplêrôsen panta ta rêmata autou eis tas akoas tou laou eisêlthen eis a=kapharnaoum tsb=kapernaoum
-
2
|Lucas 7:2|
ekatontarchou de tinos doulos kakôs echôn b=emellen ats=êmellen teleutan os ên autô entimos
-
3
|Lucas 7:3|
akousas de peri tou iêsou apesteilen pros auton presbuterous tôn ioudaiôn erôtôn auton opôs elthôn diasôsê ton doulon autou
-
4
|Lucas 7:4|
oi de paragenomenoi pros ton iêsoun parekaloun auton spoudaiôs legontes oti axios estin ô a=parexê tsb=parexei touto
-
5
|Lucas 7:5|
agapa gar to ethnos êmôn kai tên sunagôgên autos ôkodomêsen êmin
-
6
|Lucas 7:6|
o de iêsous eporeueto sun autois êdê de autou ou makran apechontos apo tês oikias epempsen tsb=pros tsb=auton tsb=o tsb=ekatontarchos philous a=o a=ekatontarchês legôn autô kurie mê skullou ou gar tsb=eimi ikanos a=eimi ina upo tên stegên mou eiselthês
-
7
|Lucas 7:7|
dio oude emauton êxiôsa pros se elthein b=all ats=alla eipe logô kai a=iathêtô tsb=iathêsetai o pais mou
-
8
|Lucas 7:8|
kai gar egô anthrôpos eimi upo exousian tassomenos echôn up emauton stratiôtas kai legô toutô poreuthêti kai poreuetai kai allô erchou kai erchetai kai tô doulô mou poiêson touto kai poiei
-
9
|Lucas 7:9|
akousas de tauta o iêsous ethaumasen auton kai strapheis tô akolouthounti autô ochlô eipen legô umin b=oute ats=oude en tô israêl tosautên pistin euron
-
10
|Lucas 7:10|
kai upostrepsantes tsb=oi tsb=pemphthentes eis ton oikon a=oi a=pemphthentes euron ton tsb=asthenounta doulon ugiainonta
-
-
Sugestões

Clique para ler Neemias 9-11
27 de maio LAB 513
ARRE(IM)PENDIMENTO
Neemias 09-11
A leitura de hoje começa mostrando uma história de arrependimento e confissão de pecados. Mas o que é arrependimento?
Na Bíblia, constatamos dois tipos básicos de arrependimento: um superficial e outro profundo. Paulo chama-os de tristeza segundo o mundo e tristeza segundo Deus. O primeiro é uma simples tristeza pelo fracasso, tendo mais a ver com remorso, como fuga das consequências. O arrependimento profundo é o reconhecimento de que fizemos algo errado, prejudicando alguém, e a firme decisão de consertar o erro e não voltar a cometê-lo.
A tristeza humana é o que sentimos por haver quebrado uma lei e sermos apanhados. A tristeza de origem divina é a que experimentamos por ter quebrantado um coração e ferido nosso melhor amigo.
O remorso pode ser exemplificado na atitude de Judas que, após ter traído Jesus, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso e horrorizado apenas com as consequências de seus atos, retirou-se e foi enforcar-se. O arrependimento verdadeiro pode ser visto na postura de Pedro que, depois que negou a Cristo, lembrou da palavra que Jesus lhe dissera e, saindo dali, chorou amargamente. Continuou amando a Jesus e, pela consagração, teve seu comportamento restaurado.
É possível haver ARREPENDIMENTO sem CONVERSÃO, mas é impossível CONVERSÃO sem ARREPENDIMENTO. CONVERSÃO do quê? Do caminho de pecado que trilhamos. Isso nos leva a perceber que todos precisamos de ARREPENDIMENTO e mudança porque todos pecamos.
Eu o desafio a ler as passagens do Novo Testamento que relacionam os pecados, considerando cuidadosamente sua própria vida. Dê uma olhada cuidadosa em 1Coríntios 6:9-11; Gálatas 5:19-21; Efésios 5:3-7; Colossenses 3:5-11; 2Timóteo 3:1-5; Apocalipse 21:8. Honesta e responsavelmente precisamos admitir, por essas passagens, que estamos todos condenados, pelo menos por um pecado. Quando Deus relaciona tais pecados, está claramente pronunciando nossa culpa. Fazer o que Deus proibiu é pecado. Não fazer o que Ele exigiu é pecado. A consequência do pecado é a eterna separação de Deus. Eu tenho pecado; você tem pecado. Necessitamos do perdão misericordioso de Deus.
João Batista instruiu: “Produzi, pois, frutos dignos de ARREPENDIMENTO.” Uma pessoa que realmente mudou de atitude com respeito ao pecado manifestará essa mudança em suas ações, pois pelos seus frutos os conhecereis.
Você sabe que frutos são esses? Quando Davi estava se convertendo de seus pecados, ele pediu a Deus: “não me retires o teu Santo Espírito” (Salmo 51:11), ser Divino que produziria no rei convertido o Seu fruto: “amor, alegria, paz, longanimidade, benignidade, bondade, fidelidade, mansidão, domínio próprio” (Gálatas 5:19-26).
Ore, confesse seus pecados a Deus e peça que Ele coloque em seu coração o verdadeiro ARREPENDIMENTO e, em sua vida, o poder para não pecar.
Valdeci Júnior
Fátima Silva