-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Lucas 7:1|
a=epeidê tsb=epei tsb=de eplêrôsen panta ta rêmata autou eis tas akoas tou laou eisêlthen eis a=kapharnaoum tsb=kapernaoum
-
2
|Lucas 7:2|
ekatontarchou de tinos doulos kakôs echôn b=emellen ats=êmellen teleutan os ên autô entimos
-
3
|Lucas 7:3|
akousas de peri tou iêsou apesteilen pros auton presbuterous tôn ioudaiôn erôtôn auton opôs elthôn diasôsê ton doulon autou
-
4
|Lucas 7:4|
oi de paragenomenoi pros ton iêsoun parekaloun auton spoudaiôs legontes oti axios estin ô a=parexê tsb=parexei touto
-
5
|Lucas 7:5|
agapa gar to ethnos êmôn kai tên sunagôgên autos ôkodomêsen êmin
-
6
|Lucas 7:6|
o de iêsous eporeueto sun autois êdê de autou ou makran apechontos apo tês oikias epempsen tsb=pros tsb=auton tsb=o tsb=ekatontarchos philous a=o a=ekatontarchês legôn autô kurie mê skullou ou gar tsb=eimi ikanos a=eimi ina upo tên stegên mou eiselthês
-
7
|Lucas 7:7|
dio oude emauton êxiôsa pros se elthein b=all ats=alla eipe logô kai a=iathêtô tsb=iathêsetai o pais mou
-
8
|Lucas 7:8|
kai gar egô anthrôpos eimi upo exousian tassomenos echôn up emauton stratiôtas kai legô toutô poreuthêti kai poreuetai kai allô erchou kai erchetai kai tô doulô mou poiêson touto kai poiei
-
9
|Lucas 7:9|
akousas de tauta o iêsous ethaumasen auton kai strapheis tô akolouthounti autô ochlô eipen legô umin b=oute ats=oude en tô israêl tosautên pistin euron
-
10
|Lucas 7:10|
kai upostrepsantes tsb=oi tsb=pemphthentes eis ton oikon a=oi a=pemphthentes euron ton tsb=asthenounta doulon ugiainonta
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 21-24
07 de maio LAB 493
DEPENDE DA SUBMISSÃO
1Crônicas 21-24
Dependendo da situação, Deus pode usar alguém ou não. Na leitura de hoje, vemos alguém bloqueando a possibilidade que Deus teria de usá-lo, pelo menos naquele momento. Refiro-me a Davi que, ao invés de fazer o que Deus queria, resolveu fazer exatamente o contrário. E o resultado disso foi drástico.
Quando saí no mundo para me colocar à disposição do serviço da igreja, do trabalho de Deus, sempre tive um princípio de vida, algo particular meu: ir aonde Deus mandar. Com isso, já rodei muito e aceitei fazer muita coisa que Deus me pediu. Mas, ao longo do ministério, tenho aprendido que “ir aonde Deus mandar”, também implica o “não ir”. Às vezes, nos “metemos” aonde Deus não manda, fazer o que Deus não pede, achando que é bonito. Já dei algumas cabeçadas com isso, sabia? Precisamos estar muito sintonizados com Deus e em comunhão. Devemos pedir para que Ele fale ao nosso coração, nos fazendo entender o que Ele quer façamos e o que não quer que façamos. Mesmo se for algo bom, nobre e excelente aos nossos olhos, se não for da vontade de Deus, não compensa.
Porém, quando acertamos com Deus nos propósitos de fazer ou não as coisas, é uma bênção. Leia 1Crônicas 22 em diante. Você encontrará muitas pessoas trabalhando para Deus, muitos obreiros, muitas pessoas boas. No meio dessas pessoas, há os levitas. Você sabe quem eram eles?
Descendentes de Levi, filho de Jacó, os levitas se originaram através de três descendentes: Gerson, Coate e Merari. Esses três indivíduos fundaram três famílias tribais. Da descendência de Coate, surgiram Moisés e Arão. E essa tribo ficou tão famosa porque foi escolhida por Deus para realizar um trabalho muito importante.
O serviço e os cuidados do tabernáculo e, mais tarde, também do templo, foram confiados aos levitas, devido à posição que eles tinham assumido com relação à apostasia dos israelitas no monte Sinai. Lembra de quando todas as tribos tinham se juntado para cair em pecado e idolatria, adorando o bezerro de ouro? Quando Moisés desceu do monte e fez um chamado para quem quisesse se colocar do lado certo, voluntariamente, os levitas rapidamente retornaram à lealdade que eles tinham a Deus, mostrando zelo pela Sua causa. Em consequência disso, o Senhor escolheu a tribo de Levi para que fossem seus funcionários especiais, realizando os deveres religiosos que, até naquela época, de acordo com o antigo costume patriarcal, era tarefa dos primogênitos.
Aprendemos que se pudermos ser usados por Deus ou não, como uma bênção para a humanidade, dependerá da nossa submissão a Ele. Então, esteja sintonizado, fazendo o que Deus quer!
Valdeci Júnior
Fátima Silva