-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
31
|Atos 9:31|
a=ê tsb=ai men oun a=ekklêsia tsb=ekklêsiai kath olês tês ioudaias kai galilaias kai samareias a=eichen tsb=eichon eirênên a=oikodomoumenê tsb=oikodomoumenai kai a=poreuomenê tsb=poreuomenai tô phobô tou kuriou kai tê paraklêsei tou agiou pneumatos a=eplê
-
32
|Atos 9:32|
egeneto de petron dierchomenon dia pantôn katelthein kai pros tous agious tous katoikountas a=ludda tsb=luddan
-
33
|Atos 9:33|
euren de ekei anthrôpon tina tsb=ainean onomati a=ainean ex etôn oktô katakeimenon epi a=krabattou tsb=krabbatô os ên paralelumenos
-
34
|Atos 9:34|
kai eipen autô o petros ainea iatai se iêsous tsb=o christos anastêthi kai strôson seautô kai eutheôs anestê
-
35
|Atos 9:35|
kai a=eidan tsb=eidon auton pantes oi katoikountes a=ludda tsb=luddan kai ton b=assarôna as=sarôna t=sarônan oitines epestrepsan epi ton kurion
-
36
|Atos 9:36|
en ioppê de tis ên mathêtria onomati b=tabêtha ats=tabitha ê diermêneuomenê legetai dorkas autê ên plêrês tsb=agathôn ergôn a=agathôn kai eleêmosunôn ôn epoiei
-
37
|Atos 9:37|
egeneto de en tais êmerais ekeinais asthenêsasan autên apothanein lousantes de tsb=autên ethêkan a=[autên] en uperôô
-
38
|Atos 9:38|
eggus de ousês a=luddas tsb=luddês tê ioppê oi mathêtai akousantes oti petros estin en autê apesteilan ats=duo ats=andras pros auton parakalountes mê a=oknêsês tsb=oknêsai dielthein eôs a=êmôn tsb=autôn
-
39
|Atos 9:39|
anastas de petros sunêlthen autois on paragenomenon anêgagon eis to uperôon kai parestêsan autô pasai ai chêrai klaiousai kai epideiknumenai chitônas kai imatia osa epoiei met autôn ousa ê dorkas
-
40
|Atos 9:40|
ekbalôn de exô pantas o petros a=kai theis ta gonata prosêuxato kai epistrepsas pros to sôma eipen b=tabêtha ats=tabitha anastêthi ê de ênoixen tous ophthalmous autês kai idousa ton petron anekathisen
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva