-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
5
|Atos 24:5|
eurontes gar ton andra touton loimon kai kinounta a=staseis tsb=stasin pasin tois ioudaiois tois kata tên oikoumenên prôtostatên te tês tôn nazôraiôn aireseôs
-
6
|Atos 24:6|
os kai to ieron epeirasen bebêlôsai on kai ekratêsamen ts=kai ts=kata ts=ton ts=êmeteron ts=nomon ts=êthelêsamen ts=krinein
-
7
|Atos 24:7|
ts=parelthôn ts=de ts=lusias ts=o ts=chiliarchos ts=meta ts=pollês ts=bias ts=ek ts=tôn ts=cheirôn ts=êmôn ts=apêgagen
-
8
|Atos 24:8|
ts=keleusas ts=tous ts=katêgorous ts=autou ts=erchesthai ts=epi ts=se par ou dunêsê autos anakrinas peri pantôn toutôn epignônai ôn êmeis katêgoroumen autou
-
9
|Atos 24:9|
ab=sunepethento ts=sunethento de kai oi ioudaioi phaskontes tauta outôs echein
-
10
|Atos 24:10|
apekrithê a=te tsb=de o paulos neusantos autô tou êgemonos legein ek pollôn etôn onta se kritên tô ethnei toutô epistamenos a=euthumôs tsb=euthumoteron ta peri emautou apologoumai
-
11
|Atos 24:11|
dunamenou sou a=epignônai tsb=gnônai oti ou pleious eisin moi êmerai ts=ê a=dôdeka tsb=dekaduo aph ês anebên proskunêsôn a=eis tsb=en ierousalêm
-
12
|Atos 24:12|
kai oute en tô ierô euron me pros tina dialegomenon ê a=epistasin tsb=episustasin poiounta ochlou oute en tais sunagôgais oute kata tên polin
-
13
|Atos 24:13|
a=oude tsb=oute parastêsai bt=me dunantai a=soi peri ôn a=nuni tsb=nun katêgorousin mou
-
14
|Atos 24:14|
omologô de touto soi oti kata tên odon ên legousin airesin outôs latreuô tô patrôô theô pisteuôn a=pasi tsb=pasin tois kata ton nomon kai a=tois a=en tois prophêtais gegrammenois
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 21-24
07 de maio LAB 493
DEPENDE DA SUBMISSÃO
1Crônicas 21-24
Dependendo da situação, Deus pode usar alguém ou não. Na leitura de hoje, vemos alguém bloqueando a possibilidade que Deus teria de usá-lo, pelo menos naquele momento. Refiro-me a Davi que, ao invés de fazer o que Deus queria, resolveu fazer exatamente o contrário. E o resultado disso foi drástico.
Quando saí no mundo para me colocar à disposição do serviço da igreja, do trabalho de Deus, sempre tive um princípio de vida, algo particular meu: ir aonde Deus mandar. Com isso, já rodei muito e aceitei fazer muita coisa que Deus me pediu. Mas, ao longo do ministério, tenho aprendido que “ir aonde Deus mandar”, também implica o “não ir”. Às vezes, nos “metemos” aonde Deus não manda, fazer o que Deus não pede, achando que é bonito. Já dei algumas cabeçadas com isso, sabia? Precisamos estar muito sintonizados com Deus e em comunhão. Devemos pedir para que Ele fale ao nosso coração, nos fazendo entender o que Ele quer façamos e o que não quer que façamos. Mesmo se for algo bom, nobre e excelente aos nossos olhos, se não for da vontade de Deus, não compensa.
Porém, quando acertamos com Deus nos propósitos de fazer ou não as coisas, é uma bênção. Leia 1Crônicas 22 em diante. Você encontrará muitas pessoas trabalhando para Deus, muitos obreiros, muitas pessoas boas. No meio dessas pessoas, há os levitas. Você sabe quem eram eles?
Descendentes de Levi, filho de Jacó, os levitas se originaram através de três descendentes: Gerson, Coate e Merari. Esses três indivíduos fundaram três famílias tribais. Da descendência de Coate, surgiram Moisés e Arão. E essa tribo ficou tão famosa porque foi escolhida por Deus para realizar um trabalho muito importante.
O serviço e os cuidados do tabernáculo e, mais tarde, também do templo, foram confiados aos levitas, devido à posição que eles tinham assumido com relação à apostasia dos israelitas no monte Sinai. Lembra de quando todas as tribos tinham se juntado para cair em pecado e idolatria, adorando o bezerro de ouro? Quando Moisés desceu do monte e fez um chamado para quem quisesse se colocar do lado certo, voluntariamente, os levitas rapidamente retornaram à lealdade que eles tinham a Deus, mostrando zelo pela Sua causa. Em consequência disso, o Senhor escolheu a tribo de Levi para que fossem seus funcionários especiais, realizando os deveres religiosos que, até naquela época, de acordo com o antigo costume patriarcal, era tarefa dos primogênitos.
Aprendemos que se pudermos ser usados por Deus ou não, como uma bênção para a humanidade, dependerá da nossa submissão a Ele. Então, esteja sintonizado, fazendo o que Deus quer!
Valdeci Júnior
Fátima Silva