-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
15
|Atos 24:15|
elpida echôn eis ton theon ên kai autoi outoi prosdechontai anastasin mellein esesthai tsb=nekrôn dikaiôn te kai adikôn
-
16
|Atos 24:16|
en toutô a=kai tsb=de autos askô aproskopon suneidêsin b=echôn ats=echein pros ton theon kai tous anthrôpous ab=dia ab=pantos ts=diapantos
-
17
|Atos 24:17|
di etôn de pleionôn tsb=paregenomên eleêmosunas poiêsôn eis to ethnos mou a=paregenomên kai prosphoras
-
18
|Atos 24:18|
en a=ais tsb=ois euron me êgnismenon en tô ierô ou meta ochlou oude meta thorubou tines at=de apo tês asias ioudaioi
-
19
|Atos 24:19|
ous as=edei bt=dei epi sou pareinai kai katêgorein ei ti echoien pros a=eme tsb=me
-
20
|Atos 24:20|
ê autoi outoi eipatôsan ts=ei ti euron tsb=en tsb=emoi adikêma stantos mou epi tou sunedriou
-
21
|Atos 24:21|
ê peri mias tautês phônês ês a=ekekraxa tsb=ekraxa tsb=estôs en autois a=estôs oti peri anastaseôs nekrôn egô krinomai sêmeron a=eph tsb=uph umôn
-
22
|Atos 24:22|
a=anebaleto tsb=akousas de a=autous tsb=tauta o phêlix tsb=anebaleto tsb=autous akribesteron eidôs ta peri tês odou a=eipas tsb=eipôn otan lusias o chiliarchos katabê diagnôsomai ta kath umas
-
23
|Atos 24:23|
diataxamenos tsb=te tô ekatontarchê têreisthai a=auton tsb=ton tsb=paulon echein te anesin kai mêdena kôluein tôn idiôn autou upêretein tsb=ê tsb=proserchesthai autô
-
24
|Atos 24:24|
meta de êmeras tinas paragenomenos o phêlix sun drousillê tê a=idia gunaiki ts=autou ousê ioudaia metepempsato ton paulon kai êkousen autou peri tês eis christon a=iêsoun pisteôs
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 21-24
07 de maio LAB 493
DEPENDE DA SUBMISSÃO
1Crônicas 21-24
Dependendo da situação, Deus pode usar alguém ou não. Na leitura de hoje, vemos alguém bloqueando a possibilidade que Deus teria de usá-lo, pelo menos naquele momento. Refiro-me a Davi que, ao invés de fazer o que Deus queria, resolveu fazer exatamente o contrário. E o resultado disso foi drástico.
Quando saí no mundo para me colocar à disposição do serviço da igreja, do trabalho de Deus, sempre tive um princípio de vida, algo particular meu: ir aonde Deus mandar. Com isso, já rodei muito e aceitei fazer muita coisa que Deus me pediu. Mas, ao longo do ministério, tenho aprendido que “ir aonde Deus mandar”, também implica o “não ir”. Às vezes, nos “metemos” aonde Deus não manda, fazer o que Deus não pede, achando que é bonito. Já dei algumas cabeçadas com isso, sabia? Precisamos estar muito sintonizados com Deus e em comunhão. Devemos pedir para que Ele fale ao nosso coração, nos fazendo entender o que Ele quer façamos e o que não quer que façamos. Mesmo se for algo bom, nobre e excelente aos nossos olhos, se não for da vontade de Deus, não compensa.
Porém, quando acertamos com Deus nos propósitos de fazer ou não as coisas, é uma bênção. Leia 1Crônicas 22 em diante. Você encontrará muitas pessoas trabalhando para Deus, muitos obreiros, muitas pessoas boas. No meio dessas pessoas, há os levitas. Você sabe quem eram eles?
Descendentes de Levi, filho de Jacó, os levitas se originaram através de três descendentes: Gerson, Coate e Merari. Esses três indivíduos fundaram três famílias tribais. Da descendência de Coate, surgiram Moisés e Arão. E essa tribo ficou tão famosa porque foi escolhida por Deus para realizar um trabalho muito importante.
O serviço e os cuidados do tabernáculo e, mais tarde, também do templo, foram confiados aos levitas, devido à posição que eles tinham assumido com relação à apostasia dos israelitas no monte Sinai. Lembra de quando todas as tribos tinham se juntado para cair em pecado e idolatria, adorando o bezerro de ouro? Quando Moisés desceu do monte e fez um chamado para quem quisesse se colocar do lado certo, voluntariamente, os levitas rapidamente retornaram à lealdade que eles tinham a Deus, mostrando zelo pela Sua causa. Em consequência disso, o Senhor escolheu a tribo de Levi para que fossem seus funcionários especiais, realizando os deveres religiosos que, até naquela época, de acordo com o antigo costume patriarcal, era tarefa dos primogênitos.
Aprendemos que se pudermos ser usados por Deus ou não, como uma bênção para a humanidade, dependerá da nossa submissão a Ele. Então, esteja sintonizado, fazendo o que Deus quer!
Valdeci Júnior
Fátima Silva