-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 26:1|
agrippas de pros ton paulon ephê epitrepetai soi a=peri tsb=uper seautou legein tote o paulos tsb=apelogeito ekteinas tên cheira a=apelogeito
-
2
|Atos 26:2|
peri pantôn ôn egkaloumai upo ioudaiôn basileu agrippa êgêmai emauton makarion ts=mellôn ts=apologeisthai epi sou ab=mellôn b=apologeisthai sêmeron a=apologeisthai
-
3
|Atos 26:3|
malista gnôstên onta se s=eidôs pantôn tôn kata ioudaious b=êthôn ats=ethôn te kai zêtêmatôn dio deomai tsb=sou makrothumôs akousai mou
-
4
|Atos 26:4|
tên men oun biôsin mou a=[tên] tsb=tên ek neotêtos tên ap archês genomenên en tô ethnei mou en a=te ierosolumois a=isasi tsb=isasin pantes a=[oi] tsb=oi ioudaioi
-
5
|Atos 26:5|
proginôskontes me anôthen ean a=thelôsi tsb=thelôsin marturein oti kata tên akribestatên airesin tês êmeteras thrêskeias ezêsa pharisaios
-
6
|Atos 26:6|
kai nun ep elpidi tês a=eis tsb=pros tous pateras a=êmôn epaggelias genomenês upo tou theou estêka krinomenos
-
7
|Atos 26:7|
eis ên to dôdekaphulon êmôn en ekteneia nukta kai êmeran latreuon elpizei katantêsai peri ês elpidos egkaloumai tsb=basileu tsb=agrippa upo ts=tôn ioudaiôn a=basileu
-
8
|Atos 26:8|
ti apiston krinetai par umin ei o theos nekrous egeirei
-
9
|Atos 26:9|
egô men oun edoxa emautô pros to onoma iêsou tou nazôraiou dein polla enantia praxai
-
10
|Atos 26:10|
o kai epoiêsa en ierosolumois kai pollous a=te tôn agiôn egô a=en phulakais katekleisa tên para tôn archiereôn exousian labôn anairoumenôn te autôn katênegka psêphon
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 21-24
07 de maio LAB 493
DEPENDE DA SUBMISSÃO
1Crônicas 21-24
Dependendo da situação, Deus pode usar alguém ou não. Na leitura de hoje, vemos alguém bloqueando a possibilidade que Deus teria de usá-lo, pelo menos naquele momento. Refiro-me a Davi que, ao invés de fazer o que Deus queria, resolveu fazer exatamente o contrário. E o resultado disso foi drástico.
Quando saí no mundo para me colocar à disposição do serviço da igreja, do trabalho de Deus, sempre tive um princípio de vida, algo particular meu: ir aonde Deus mandar. Com isso, já rodei muito e aceitei fazer muita coisa que Deus me pediu. Mas, ao longo do ministério, tenho aprendido que “ir aonde Deus mandar”, também implica o “não ir”. Às vezes, nos “metemos” aonde Deus não manda, fazer o que Deus não pede, achando que é bonito. Já dei algumas cabeçadas com isso, sabia? Precisamos estar muito sintonizados com Deus e em comunhão. Devemos pedir para que Ele fale ao nosso coração, nos fazendo entender o que Ele quer façamos e o que não quer que façamos. Mesmo se for algo bom, nobre e excelente aos nossos olhos, se não for da vontade de Deus, não compensa.
Porém, quando acertamos com Deus nos propósitos de fazer ou não as coisas, é uma bênção. Leia 1Crônicas 22 em diante. Você encontrará muitas pessoas trabalhando para Deus, muitos obreiros, muitas pessoas boas. No meio dessas pessoas, há os levitas. Você sabe quem eram eles?
Descendentes de Levi, filho de Jacó, os levitas se originaram através de três descendentes: Gerson, Coate e Merari. Esses três indivíduos fundaram três famílias tribais. Da descendência de Coate, surgiram Moisés e Arão. E essa tribo ficou tão famosa porque foi escolhida por Deus para realizar um trabalho muito importante.
O serviço e os cuidados do tabernáculo e, mais tarde, também do templo, foram confiados aos levitas, devido à posição que eles tinham assumido com relação à apostasia dos israelitas no monte Sinai. Lembra de quando todas as tribos tinham se juntado para cair em pecado e idolatria, adorando o bezerro de ouro? Quando Moisés desceu do monte e fez um chamado para quem quisesse se colocar do lado certo, voluntariamente, os levitas rapidamente retornaram à lealdade que eles tinham a Deus, mostrando zelo pela Sua causa. Em consequência disso, o Senhor escolheu a tribo de Levi para que fossem seus funcionários especiais, realizando os deveres religiosos que, até naquela época, de acordo com o antigo costume patriarcal, era tarefa dos primogênitos.
Aprendemos que se pudermos ser usados por Deus ou não, como uma bênção para a humanidade, dependerá da nossa submissão a Ele. Então, esteja sintonizado, fazendo o que Deus quer!
Valdeci Júnior
Fátima Silva