-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Números 22:1|
vayyis`u benêy yisrâ'êl vayyachanu be`arbhoth mo'âbhmê`êbher leyardên yerêcho s
-
2
|Números 22:2|
vayyar' bâlâq ben-tsippor 'êthkol-'asher-`âsâh yisrâ'êl lâ'emoriy
-
3
|Números 22:3|
vayyâghâr mo'âbh mippenêyhâ`âm me'odh kiy rabh-hu' vayyâqâts mo'âbh mippenêy benêy yisrâ'êl.
-
4
|Números 22:4|
vayyo'mer mo'âbh 'el-ziqnêy midhyân `attâh yelachakhu haqqâhâl'eth-kâl-sebhiybhothêynu kilchokh hashor 'êth yereq hasâdheh ubhâlâq ben-tsippor melekh lemo'âbh bâ`êth hahiv'
-
5
|Números 22:5|
vayyishlach mal'âkhiym 'el-bil`âm ben-be`or pethorâh 'asher `al-hannâhâr 'erets benêy-`ammoliqro'-lo lê'mor hinnêh `am yâtsâ' mimmitsrayim hinnêh khissâh'eth-`êyn hâ'ârets vehu' yoshêbh mimmuliy
-
6
|Números 22:6|
ve`attâh lekhâh-nâ' 'ârâh-liy 'eth-hâ`âm hazzeh kiy-`âtsum hu' mimmenniy 'ulay 'ukhalnakkeh-bo va'aghârshennu min-hâ'ârets kiy yâdha`tiy 'êth 'asher-tebhârêkhmebhorâkh va'asher tâ'or yu'âr
-
7
|Números 22:7|
vayyêlekhu ziqnêy mo'âbh veziqnêymidhyân uqesâmiym beyâdhâm vayyâbho'u 'el-bil`âm vaydhabberu'êlâyv dibhrêy bhâlâq
-
8
|Números 22:8|
vayyo'mer 'alêyhem liynu phoh hallaylâhvahashibhothiy 'ethkhem dâbhâr ka'asher yedhabbêr Adonay 'êlâyvayyêshebhu sârêy-mo'âbh `im-bil`âm
-
9
|Números 22:9|
vayyâbho' 'elohiym 'el-bil`âmvayyo'mer miy hâ'anâshiym hâ'êlleh `immâkh
-
10
|Números 22:10|
vayyo'mer bil`âm'el-hâ'elohiym bâlâq ben-tsippor melekh mo'âbh shâlach 'êlây
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva