-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
15
|Atos 5:15|
ôste a=kai a=eis tsb=kata tas plateias ekpherein tous astheneis kai tithenai epi a=klinariôn tsb=klinôn kai a=krabattôn tsb=krabbatôn ina erchomenou petrou kan ê skia episkiasê tini autôn
-
16
|Atos 5:16|
sunêrcheto de kai to plêthos tôn perix poleôn tsb=eis ierousalêm pherontes astheneis kai ochloumenous upo pneumatôn akathartôn oitines etherapeuonto apantes
-
17
|Atos 5:17|
anastas de o archiereus kai pantes oi sun autô ê ousa airesis tôn saddoukaiôn eplêsthêsan zêlou
-
18
|Atos 5:18|
kai epebalon tas cheiras tsb=autôn epi tous apostolous kai ethento autous en têrêsei dêmosia
-
19
|Atos 5:19|
aggelos de kuriou dia tsb=tês nuktos a=anoixas tsb=ênoixen tas thuras tês phulakês exagagôn te autous eipen
-
20
|Atos 5:20|
poreuesthe kai stathentes laleite en tô ierô tô laô panta ta rêmata tês zôês tautês
-
21
|Atos 5:21|
akousantes de eisêlthon upo ton orthron eis to ieron kai edidaskon paragenomenos de o archiereus kai oi sun autô sunekalesan to sunedrion kai pasan tên gerousian tôn uiôn israêl kai apesteilan eis to desmôtêrion achthênai autous
-
22
|Atos 5:22|
oi de tsb=upêretai paragenomenoi a=upêretai ouch euron autous en tê phulakê anastrepsantes de apêggeilan
-
23
|Atos 5:23|
legontes oti to tsb=men desmôtêrion euromen kekleismenon en pasê asphaleia kai tous phulakas ts=exô estôtas a=epi tsb=pro tôn thurôn anoixantes de esô oudena euromen
-
24
|Atos 5:24|
ôs de êkousan tous logous toutous o te tsb=iereus tsb=kai tsb=o stratêgos tou ierou kai oi archiereis diêporoun peri autôn ti an genoito touto
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 21-24
07 de maio LAB 493
DEPENDE DA SUBMISSÃO
1Crônicas 21-24
Dependendo da situação, Deus pode usar alguém ou não. Na leitura de hoje, vemos alguém bloqueando a possibilidade que Deus teria de usá-lo, pelo menos naquele momento. Refiro-me a Davi que, ao invés de fazer o que Deus queria, resolveu fazer exatamente o contrário. E o resultado disso foi drástico.
Quando saí no mundo para me colocar à disposição do serviço da igreja, do trabalho de Deus, sempre tive um princípio de vida, algo particular meu: ir aonde Deus mandar. Com isso, já rodei muito e aceitei fazer muita coisa que Deus me pediu. Mas, ao longo do ministério, tenho aprendido que “ir aonde Deus mandar”, também implica o “não ir”. Às vezes, nos “metemos” aonde Deus não manda, fazer o que Deus não pede, achando que é bonito. Já dei algumas cabeçadas com isso, sabia? Precisamos estar muito sintonizados com Deus e em comunhão. Devemos pedir para que Ele fale ao nosso coração, nos fazendo entender o que Ele quer façamos e o que não quer que façamos. Mesmo se for algo bom, nobre e excelente aos nossos olhos, se não for da vontade de Deus, não compensa.
Porém, quando acertamos com Deus nos propósitos de fazer ou não as coisas, é uma bênção. Leia 1Crônicas 22 em diante. Você encontrará muitas pessoas trabalhando para Deus, muitos obreiros, muitas pessoas boas. No meio dessas pessoas, há os levitas. Você sabe quem eram eles?
Descendentes de Levi, filho de Jacó, os levitas se originaram através de três descendentes: Gerson, Coate e Merari. Esses três indivíduos fundaram três famílias tribais. Da descendência de Coate, surgiram Moisés e Arão. E essa tribo ficou tão famosa porque foi escolhida por Deus para realizar um trabalho muito importante.
O serviço e os cuidados do tabernáculo e, mais tarde, também do templo, foram confiados aos levitas, devido à posição que eles tinham assumido com relação à apostasia dos israelitas no monte Sinai. Lembra de quando todas as tribos tinham se juntado para cair em pecado e idolatria, adorando o bezerro de ouro? Quando Moisés desceu do monte e fez um chamado para quem quisesse se colocar do lado certo, voluntariamente, os levitas rapidamente retornaram à lealdade que eles tinham a Deus, mostrando zelo pela Sua causa. Em consequência disso, o Senhor escolheu a tribo de Levi para que fossem seus funcionários especiais, realizando os deveres religiosos que, até naquela época, de acordo com o antigo costume patriarcal, era tarefa dos primogênitos.
Aprendemos que se pudermos ser usados por Deus ou não, como uma bênção para a humanidade, dependerá da nossa submissão a Ele. Então, esteja sintonizado, fazendo o que Deus quer!
Valdeci Júnior
Fátima Silva