-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Lucas 10:21|
en autê tê ôra êgalliasato a=[en] tô pneumati a=tô tsb=o a=agiô tsb=iêsous kai eipen exomologoumai soi pater kurie tou ouranou kai tês gês oti apekrupsas tauta apo sophôn kai sunetôn kai apekalupsas auta nêpiois nai o patêr oti outôs tsb=egeneto eudokia a
-
22
|Lucas 10:22|
bt=kai bt=strapheis bt=pros bt=tous bt=mathêtas bt=eipen panta ts=paredothê moi ab=paredothê upo tou patros mou kai oudeis ginôskei tis estin o uios ei mê o patêr kai tis estin o patêr ei mê o uios kai ô ean boulêtai o uios apokalupsai
-
23
|Lucas 10:23|
kai strapheis pros tous mathêtas kat idian eipen makarioi oi ophthalmoi oi blepontes a blepete
-
24
|Lucas 10:24|
legô gar umin oti polloi prophêtai kai basileis êthelêsan idein a umeis blepete kai ouk a=eidan tsb=eidon kai akousai a akouete kai ouk êkousan
-
25
|Lucas 10:25|
kai idou nomikos tis anestê ekpeirazôn auton tsb=kai legôn didaskale ti poiêsas zôên aiônion klêronomêsô
-
26
|Lucas 10:26|
o de eipen pros auton en tô nomô ti gegraptai pôs anaginôskeis
-
27
|Lucas 10:27|
o de apokritheis eipen agapêseis kurion ton theon sou ex olês a=[tês] tsb=tês kardias sou kai a=en tsb=ex a=olê tsb=olês a=tê tsb=tês a=psuchê tsb=psuchês sou kai a=en tsb=ex a=olê tsb=olês a=tê tsb=tês a=ischui tsb=ischuos sou kai a=en tsb=ex a=olê tsb=o
-
28
|Lucas 10:28|
eipen de autô orthôs apekrithês touto poiei kai zêsê
-
29
|Lucas 10:29|
o de thelôn a=dikaiôsai tsb=dikaioun eauton eipen pros ton iêsoun kai tis estin mou plêsion
-
30
|Lucas 10:30|
upolabôn tsb=de o iêsous eipen anthrôpos tis katebainen apo ierousalêm eis ierichô kai lêstais periepesen oi kai ekdusantes auton kai plêgas epithentes apêlthon aphentes êmithanê tsb=tugchanonta
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva