-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Lucas 20:11|
kai prosetheto tsb=pempsai eteron a=pempsai doulon oi de kakeinon deirantes kai atimasantes exapesteilan kenon
-
12
|Lucas 20:12|
kai prosetheto tsb=pempsai triton a=pempsai oi de kai touton traumatisantes exebalon
-
13
|Lucas 20:13|
eipen de o kurios tou ampelônos ti poiêsô pempsô ton uion mou ton agapêton isôs touton tsb=idontes entrapêsontai
-
14
|Lucas 20:14|
idontes de auton oi geôrgoi dielogizonto pros a=allêlous tsb=eautous legontes outos estin o klêronomos tsb=deute apokteinômen auton ina êmôn genêtai ê klêronomia
-
15
|Lucas 20:15|
kai ekbalontes auton exô tou ampelônos apekteinan ti oun poiêsei autois o kurios tou ampelônos
-
16
|Lucas 20:16|
eleusetai kai apolesei tous geôrgous toutous kai dôsei ton ampelôna allois akousantes de a=eipan tsb=eipon mê genoito
-
17
|Lucas 20:17|
o de emblepsas autois eipen ti oun estin to gegrammenon touto lithon on apedokimasan oi oikodomountes outos egenêthê eis kephalên gônias
-
18
|Lucas 20:18|
pas o pesôn ep ekeinon ton lithon sunthlasthêsetai eph on d an pesê likmêsei auton
-
19
|Lucas 20:19|
kai ezêtêsan oi a=grammateis tsb=archiereis kai oi a=archiereis tsb=grammateis epibalein ep auton tas cheiras en autê tê ôra kai ephobêthêsan ats=ton ats=laon egnôsan gar oti pros autous a=eipen tên parabolên tautên tsb=eipen
-
20
|Lucas 20:20|
kai paratêrêsantes apesteilan egkathetous upokrinomenous eautous dikaious einai ina epilabôntai autou logou a=ôste tsb=eis tsb=to paradounai auton tê archê kai tê exousia tou êgemonos
-
-
Sugestões

Clique para ler Josué 14-17
11 de março LAB 436
SE DEUS QUISER...
Josué 14-17
O povo que Moisés tinha tirado do Egito estava viajando em direção à terra de Canaã, que ficava do lado Oeste do rio Jordão. Essa seria a posse deles. As terras a oeste do Jordão eram realmente a conquista do povo israelita. Em Josué 14, o líder do povo começa a divisão oficial da posse que aquele povo de Deus estava recebendo. Estou destacando esse detalhe, porque achei algo muito interessante nesse capítulo. Encontrei várias alusões, repetitivamente, parecendo não querer passar batido sobre a explicação de que aquilo que eles estavam conquistando não era uma consequência do que mereciam. Contando as alusões diretas e indiretas, só nesses 15 versos, 13 vezes o autor faz questão de colocar a pessoa, ação e responsabilidade de Deus bem no centro do cenário. Ele era o responsável por aquela conquista. Ao Senhor, seja dada toda honra e glória! Amém!
Quando recebe uma bênção, quem você diz que lhe deu? Veja o que está escrito em Tiago 4:13-15: “Ouçam agora, vocês que dizem: Hoje ou amanhã iremos para esta ou aquela cidade, passaremos um ano ali, faremos negócios e ganharemos dinheiro. Vocês não sabem o que lhes acontecerá amanhã! Que é a sua vida? Vocês são como a neblina que aparece por um pouco de tempo e depois se dissipa. Ao invés disso, deveriam dizer: Se o Senhor quiser, viveremos e faremos isto ou aquilo.” Esse é um conselho inspirado e sábio.
Já ouviu alguém perguntar: “Você vai lá em casa amanhã?” E o interlocutor responder: “Se Deus quiser.”? Ou então, alguém expressando uma expectativa, um sonho, uma ansiedade, diz mais ou menos assim: “Se Deus quiser, pretendo fazer aquilo...” Essas expressões vêm de contextos bíblicos, como o da instrução de Tiago e o do comportamento dos israelitas.
É como Augusto Cury escreveu: “Quando o homem explorar intensamente o pequeno átomo e o imenso espaço, e disser que domina o mundo, quando conquistar as mais complexas tecnologias e disser que sabe tudo..., terá tempo para se voltar para dentro de si mesmo. Nesse momento descobrirá que aconteceu um grande erro. Qual?... Descobrirá que se tornou um gigante da ciência, mas que é um frágil menino que não sabe navegar nas águas da emoção e que desconhece os segredos que tecem a colcha de retalhos da sua inteligência. Quando isso ocorrer, algo novo acontecerá. Ele encontrará pela segunda vez a sua maior invenção: a roda. A roda? Sim, só que dessa vez será a roda da emoção. Encontrando-a, ele percorrerá territórios pouco explorados e, por fim, encontrará o que sempre procurou: o amor, o amor pela vida e pelo Autor da vida.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva