-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Lucas 8:21|
o de apokritheis eipen pros autous mêtêr mou kai adelphoi mou outoi eisin oi ton logon tou theou akouontes kai poiountes tsb=auton
-
22
|Lucas 8:22|
tsb=kai egeneto a=de en mia tôn êmerôn kai autos enebê eis ploion kai oi mathêtai autou kai eipen pros autous dielthômen eis to peran tês limnês kai anêchthêsan
-
23
|Lucas 8:23|
pleontôn de autôn aphupnôsen kai katebê lailaps anemou eis tên limnên kai suneplêrounto kai ekinduneuon
-
24
|Lucas 8:24|
proselthontes de diêgeiran auton legontes epistata epistata apollumetha o de a=diegertheis tsb=egertheis epetimêsen tô anemô kai tô kludôni tou udatos kai epausanto kai egeneto galênê
-
25
|Lucas 8:25|
eipen de autois pou tsb=estin ê pistis umôn phobêthentes de ethaumasan legontes pros allêlous tis ara outos estin oti kai tois anemois epitassei kai tô udati kai upakouousin autô
-
26
|Lucas 8:26|
kai katepleusan eis tên chôran tôn a=gerasênôn tsb=gadarênôn êtis estin a=antipera tsb=antiperan tês galilaias
-
27
|Lucas 8:27|
exelthonti de autô epi tên gên upêntêsen tsb=autô anêr tis ek tês poleôs a=echôn tsb=os tsb=eichen daimonia tsb=ek tsb=chronôn tsb=ikanôn kai a=chronô a=ikanô tsb=imation ouk a=enedusato a=imation tsb=enedidusketo kai en oikia ouk emenen all en tois mnêma
-
28
|Lucas 8:28|
idôn de ton iêsoun tsb=kai anakraxas prosepesen autô kai phônê megalê eipen ti emoi kai soi iêsou uie tou theou tou upsistou deomai sou mê me basanisês
-
29
|Lucas 8:29|
abs=parêggeilen t=parêggellen gar tô pneumati tô akathartô exelthein apo tou anthrôpou pollois gar chronois sunêrpakei auton kai a=edesmeueto tsb=edesmeito alusesin kai pedais phulassomenos kai diarrêssôn ta desma êlauneto upo tou a=daimoniou tsb=daimonos
-
30
|Lucas 8:30|
epêrôtêsen de auton o iêsous tsb=legôn ti soi tsb=estin onoma a=estin o de eipen a=legiôn tsb=legeôn oti a=eisêlthen daimonia polla tsb=eisêlthen eis auton
-
-
Sugestões

Clique para ler Josué 14-17
11 de março LAB 436
SE DEUS QUISER...
Josué 14-17
O povo que Moisés tinha tirado do Egito estava viajando em direção à terra de Canaã, que ficava do lado Oeste do rio Jordão. Essa seria a posse deles. As terras a oeste do Jordão eram realmente a conquista do povo israelita. Em Josué 14, o líder do povo começa a divisão oficial da posse que aquele povo de Deus estava recebendo. Estou destacando esse detalhe, porque achei algo muito interessante nesse capítulo. Encontrei várias alusões, repetitivamente, parecendo não querer passar batido sobre a explicação de que aquilo que eles estavam conquistando não era uma consequência do que mereciam. Contando as alusões diretas e indiretas, só nesses 15 versos, 13 vezes o autor faz questão de colocar a pessoa, ação e responsabilidade de Deus bem no centro do cenário. Ele era o responsável por aquela conquista. Ao Senhor, seja dada toda honra e glória! Amém!
Quando recebe uma bênção, quem você diz que lhe deu? Veja o que está escrito em Tiago 4:13-15: “Ouçam agora, vocês que dizem: Hoje ou amanhã iremos para esta ou aquela cidade, passaremos um ano ali, faremos negócios e ganharemos dinheiro. Vocês não sabem o que lhes acontecerá amanhã! Que é a sua vida? Vocês são como a neblina que aparece por um pouco de tempo e depois se dissipa. Ao invés disso, deveriam dizer: Se o Senhor quiser, viveremos e faremos isto ou aquilo.” Esse é um conselho inspirado e sábio.
Já ouviu alguém perguntar: “Você vai lá em casa amanhã?” E o interlocutor responder: “Se Deus quiser.”? Ou então, alguém expressando uma expectativa, um sonho, uma ansiedade, diz mais ou menos assim: “Se Deus quiser, pretendo fazer aquilo...” Essas expressões vêm de contextos bíblicos, como o da instrução de Tiago e o do comportamento dos israelitas.
É como Augusto Cury escreveu: “Quando o homem explorar intensamente o pequeno átomo e o imenso espaço, e disser que domina o mundo, quando conquistar as mais complexas tecnologias e disser que sabe tudo..., terá tempo para se voltar para dentro de si mesmo. Nesse momento descobrirá que aconteceu um grande erro. Qual?... Descobrirá que se tornou um gigante da ciência, mas que é um frágil menino que não sabe navegar nas águas da emoção e que desconhece os segredos que tecem a colcha de retalhos da sua inteligência. Quando isso ocorrer, algo novo acontecerá. Ele encontrará pela segunda vez a sua maior invenção: a roda. A roda? Sim, só que dessa vez será a roda da emoção. Encontrando-a, ele percorrerá territórios pouco explorados e, por fim, encontrará o que sempre procurou: o amor, o amor pela vida e pelo Autor da vida.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva