-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Lucas 8:21|
o de apokritheis eipen pros autous mêtêr mou kai adelphoi mou outoi eisin oi ton logon tou theou akouontes kai poiountes tsb=auton
-
22
|Lucas 8:22|
tsb=kai egeneto a=de en mia tôn êmerôn kai autos enebê eis ploion kai oi mathêtai autou kai eipen pros autous dielthômen eis to peran tês limnês kai anêchthêsan
-
23
|Lucas 8:23|
pleontôn de autôn aphupnôsen kai katebê lailaps anemou eis tên limnên kai suneplêrounto kai ekinduneuon
-
24
|Lucas 8:24|
proselthontes de diêgeiran auton legontes epistata epistata apollumetha o de a=diegertheis tsb=egertheis epetimêsen tô anemô kai tô kludôni tou udatos kai epausanto kai egeneto galênê
-
25
|Lucas 8:25|
eipen de autois pou tsb=estin ê pistis umôn phobêthentes de ethaumasan legontes pros allêlous tis ara outos estin oti kai tois anemois epitassei kai tô udati kai upakouousin autô
-
26
|Lucas 8:26|
kai katepleusan eis tên chôran tôn a=gerasênôn tsb=gadarênôn êtis estin a=antipera tsb=antiperan tês galilaias
-
27
|Lucas 8:27|
exelthonti de autô epi tên gên upêntêsen tsb=autô anêr tis ek tês poleôs a=echôn tsb=os tsb=eichen daimonia tsb=ek tsb=chronôn tsb=ikanôn kai a=chronô a=ikanô tsb=imation ouk a=enedusato a=imation tsb=enedidusketo kai en oikia ouk emenen all en tois mnêma
-
28
|Lucas 8:28|
idôn de ton iêsoun tsb=kai anakraxas prosepesen autô kai phônê megalê eipen ti emoi kai soi iêsou uie tou theou tou upsistou deomai sou mê me basanisês
-
29
|Lucas 8:29|
abs=parêggeilen t=parêggellen gar tô pneumati tô akathartô exelthein apo tou anthrôpou pollois gar chronois sunêrpakei auton kai a=edesmeueto tsb=edesmeito alusesin kai pedais phulassomenos kai diarrêssôn ta desma êlauneto upo tou a=daimoniou tsb=daimonos
-
30
|Lucas 8:30|
epêrôtêsen de auton o iêsous tsb=legôn ti soi tsb=estin onoma a=estin o de eipen a=legiôn tsb=legeôn oti a=eisêlthen daimonia polla tsb=eisêlthen eis auton
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 42-44
10 de setembro LAB 619
SERVICE
Ezequiel 42-44
Uns têm medo, outros têm vergonha, servir ao Senhor. Falta-lhes coragem até para distribuir folhetos, dizer “Jesus te ama” a alguém, dar testemunho pessoal ou convidar outra pessoa para ir à igreja. Não fazem nada, e, mesmo assim, ainda têm a desculpa esfarrapada de dizer que o melhor serviço que prestamos a Deus é o testemunho silencioso de uma vida pessoal devota. Santa ignorância!
Mas eu também, no passado, já tive uma época na minha vida em que sofri dessa síndrome de covardia. As razões que nos levam a isso são muitas, mas aqui vamos bater forte em apenas uma destas teclas, ao comentarmos os capítulos de hoje.
Ezequiel 42 apresenta uma preocupação bem fina quanto a todos os detalhes pertinentes aos quartos dos sacerdotes, que ficariam no Templo. Aqui, os aposentos dos sacerdotes na casa do Senhor, podem nos fazer lembrar: a ocasião em que Jesus disse que na casa do Pai há muitas moradas que estão sendo preparadas para nós estarmos com Ele para sempre; ou o Salmo 23, onde Davi expressa seu desejo de querer habitar – morar - na “casa do Senhor para todo o sempre”. Tentativas humanas de aproximação com o divino.
E Deus fica super feliz! Sabe quando um namorado que está distante telefona para a noiva avisando que vai chegar de viagem? Ela suspira fundo e, de peito estufado, tem a impressão de que foi a casa toda que encheu-se de um novo clima que está no ar. Quando o apaixonado Deus vê que o motivo de Sua paixão, o ser humano, quer aproximar-se, Ele se manifesta; a glória do Senhor retorna e enche o Templo. Naquela época, o templo físico. Hoje, o seu ser, que é o templo do Espírito Santo. É aí que acontece a adoração. E é por isso que quando o Senhor se manifesta assim, a presença do altar é tão importante. Porque é diante do trono, ao pé do altar, que fazemos as descobertas mais nobres.
Em Ezequiel 44, Deus é a voz ativa que fala sobre o príncipe, os levitas e os sacerdotes. O príncipe era o representante mais direto do governo de Deus, que trabalhava diretamente para Ele, servindo o Seu povo. Os levitas eram os obreiros da causa de Deus que punham a mão ma massa, no avanço da obra do Senhor. E os sacerdotes dedicavam a vida toda à orientação e à liderança de todo esse contexto religioso. E o Senhor faz questão de conversar bem de perto, com eles, sobre estes trabalhos deles, dando-lhes todo o suporte necessário.
Se Deus tem tanto interesse em nos acompanhar na obra, por que iremos temer?
Valdeci Júnior
Fátima Silva