-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 15:1|
kai eidon allo sêmeion en tô ouranô mega kai thaumaston aggelous epta echontas plêgas epta tas eschatas oti en autais etelesthê o thumos tou theou
-
2
|Apocalipse 15:2|
kai eidon ôs thalassan ualinên memigmenên puri kai tous nikôntas ek tou thêriou kai ek tês eikonos autou kai ek tou ts=charagmatos ts=autou ts=ek ts=tou arithmou tou onomatos autou estôtas epi tên thalassan tên ualinên echontas kitharas tou theou
-
3
|Apocalipse 15:3|
kai b=adousi ats=adousin tên ôdên ab=môuseôs ts=môseôs abs=tou doulou tou theou kai tên ôdên tou arniou legontes megala kai thaumasta ta erga sou kurie o theos o pantokratôr dikaiai kai alêthinai ai odoi sou o basileus tôn ab=ethnôn ts=agiôn
-
4
|Apocalipse 15:4|
tis ou mê phobêthê tsb=se kurie kai a=doxasei tsb=doxasê to onoma sou oti monos b=agios ats=osios oti panta ta ethnê b=êxousi ats=êxousin kai proskunêsousin enôpion sou oti ta dikaiômata sou ephanerôthêsan
-
5
|Apocalipse 15:5|
kai meta tauta eidon kai ts=idou ênoigê o naos tês skênês tou marturiou en tô ouranô
-
6
|Apocalipse 15:6|
kai exêlthon oi epta aggeloi a=[oi] b=oi echontes tas epta plêgas b=[ek ats=ek tou b=naou] b=oi b=êsan ats=naou endedumenoi linon katharon ts=kai lampron kai periezôsmenoi peri ta stêthê zônas chrusas
-
7
|Apocalipse 15:7|
kai en ek tôn tessarôn zôôn b=edôke ats=edôken tois epta aggelois epta phialas chrusas gemousas tou thumou tou theou tou zôntos eis tous aiônas tôn aiônôn
-
8
|Apocalipse 15:8|
kai egemisthê o naos kapnou ek tês doxês tou theou kai ek tês dunameôs autou kai oudeis ab=edunato ts=êdunato eiselthein eis ton naon achri telesthôsin ai epta plêgai tôn epta aggelôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Juízes 17-19
20 de março LAB 445
CONVENIENTEMENTE INCORRETO
Juízes 17-19
Existe uma lenda que ilustra muito bem o contexto e a “moral da história” da leitura de hoje.
Conta-se que, certa vez, havia um homem que queria muito comprar uma determinada mansão. Então, o Diabo, aproveitando-se da sua obsessão, propôs-se a ajudá-lo:
- Mas há uma única condição - disse-lhe o demônio.
- Qual condição? - perguntou o homem, desconfiado.
- Está vendo aquele prego fincado na parede da sala de jantar?
- Sim!
- Eu ajudo você a comprar esta mansão. Ela verdadeiramente será sua, mas aquele prego será meu. Você nunca poderá arrancá-lo de lá.
- Só isso?
- Só isso - confirmou o Diabo.
O homem aceitou a proposta. Anos depois, ele ofereceu um gigantesco banquete na sua mansão. As pessoas mais importantes de toda aquela região foram convidadas e confirmaram presença.
Aquele seria um jantar inesquecível, mas, no meio da festa, quando as pessoas iam começar a comer, o Diabo entrou na sala carregando uma carniça fedorenta e a pendurou naquele prego, assustando e acabando com o apetite de todos.
O dono da mansão tentou argumentar, mas o Diabo lhe disse:
- Lembre-se do nosso trato: aquele prego é meu! E eu vou usá-lo como bem entender.
E é assim que acontece se deixarmos o mal dominar qualquer área da nossa vida. Por menor que seja, ele infernizará toda a nossa existência. Se você acha que isso não é bíblico, leia Juízes 17-19. Mica deu uma pequena abertura para o mal, fazendo algo que lhe era mais conveniente do que certo. A história corre e desemboca-se na desgraça do que aconteceu a todo o Israel, em decorrência do ocorrido com o levita e a sua concubina. Esse desgraçante desfecho está na leitura de amanhã, que é o capítulo vinte. Mas amanhã também continuaremos questionando sobre a tênue linha que existe entre o conveniente e o correto.
Por hoje, fica para você a reflexão: o que lhe tem sido gostoso, conveniente, “bom”, aprazível, afetivo, etc., que tem sido um verdadeiro prego no sapato da sua vida cristã? Você acha que compensa continuar agarrado a isso? Lembre-se que é muito melhor o pouco e o simples com Deus que o muito sem ele. Afinal, o primeiro estado traz felicidade, mas este último gera consequências muito dolorosas. O que a princípio é conveniente, se não for regido pelos corretos princípios, amanhã será, principalmente, inconveniente.
É como aquele ditado que diz que “quem ri por último ri melhor”. É melhor você abrir mão do pecado hoje, por mais atrativo que lhe pareça, que Deus abrir mão de você amanhã, por mais que tenha lhe amado.
Pense nisso!
Valdeci Júnior
Fátima Silva