-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 8:1|
kai tsb=ote a=otan b=ênoixe ats=ênoixen tên sphragida tên ebdomên egeneto sigê en tô ouranô ôs êmiôrion
-
2
|Apocalipse 8:2|
kai eidon tous epta aggelous oi enôpion tou theou b=estêkasi ats=estêkasin kai edothêsan autois epta salpigges
-
3
|Apocalipse 8:3|
kai allos aggelos b=êlthe ats=êlthen kai estathê epi ab=tou ts=to ab=thusiastêriou ts=thusiastêrion echôn libanôton chrusoun kai edothê autô thumiamata polla ina a=dôsei tsb=dôsê tais proseuchais tôn agiôn pantôn epi to thusiastêrion to chrusoun to enôpio
-
4
|Apocalipse 8:4|
kai anebê o kapnos tôn thumiamatôn tais proseuchais tôn agiôn ek cheiros tou aggelou enôpion tou theou
-
5
|Apocalipse 8:5|
kai eilêphen o aggelos ab=ton ts=to libanôton kai egemisen ab=auton ts=auto ek tou puros tou thusiastêriou kai ebalen eis tên gên kai egenonto ts=phônai ts=kai brontai ab=kai ab=phônai kai astrapai kai seismos
-
6
|Apocalipse 8:6|
kai oi epta aggeloi abs=oi echontes tas epta salpiggas êtoimasan a=autous tsb=eautous ina b=salpisôsi ats=salpisôsin
-
7
|Apocalipse 8:7|
kai o prôtos ts=aggelos ats=esalpisen b=esalpise kai egeneto chalaza kai pur memigmena ab=en aimati kai eblêthê eis tên gên ab=kai ab=to ab=triton ab=tês ab=gês ab=katekaê kai to triton tôn dendrôn katekaê kai pas chortos chlôros katekaê
-
8
|Apocalipse 8:8|
kai o deuteros aggelos b=esalpise ats=esalpisen kai ôs oros mega ats=puri kaiomenon eblêthê eis tên thalassan kai egeneto to triton tês thalassês aima
-
9
|Apocalipse 8:9|
kai b=apethane ats=apethanen to triton tôn ktismatôn ats=tôn en tê thalassê ta echonta psuchas kai to triton tôn ploiôn a=diephtharêsan tsb=diephtharê
-
10
|Apocalipse 8:10|
kai o tritos aggelos b=esalpise ats=esalpisen kai epesen ek tou ouranou astêr megas kaiomenos ôs lampas kai epesen epi to triton tôn potamôn kai epi tas pêgas ab=tôn udatôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Eclesiastes 9-12
20 de julho LAB 567
DESTINO BOM
Eclesiastes 09-12
Se, atualmente, existisse inferno (um lugar para onde as pessoas más já estivessem indo assim que morressem) precisaríamos riscar fora um versículo da leitura bíblica de hoje: Eclesiastes 12:7, que nos ensina sobre o estado do homem, quando morrer: “o pó volte à terra, de onde veio, e o espírito volte a Deus, que o deu.” Esse verso nos dá uma clara evidência de que não existe inferno.
Mas como assim? Esse verso está se referindo a todos os seres humanos. Tanto o justo quanto o ímpio, quando morrem, têm o mesmo destino. Ou seja, o pó (o corpo) do ímpio vai para a terra, quando ele morre, e o espírito dele vai para Deus, assim como acontece com o justo. Talvez você pergunte: “Como pode ser isso? A alma da pessoa má vai para o Céu também?” É aí que vem o ponto “X” do entendimento desse verso: quem disse que o ser humano tem uma alma? O ser humano não TEM alma. Cada pessoa É uma alma.
Aqui em Eclesiastes 12:7, a palavra espírito, no original hebraico, é “ruah”, e significa “vento”, “fôlego de vida”. É a mesma palavra que está em Genesis 2:7, quando Deus soprou no nariz de Adão, o “ruah”, ou seja, o sopro, o vento, o fôlego de vida. O interessante é que em nenhum lugar a Bíblia ensina que “ruah” seja uma entidade, ou tenha uma identidade ou uma inteligência. Tanto é que até os animais também têm “ruah”. No original hebraico, em Eclesiastes 3:19-21, a mesma palavra – ruah – é usada para referir-se ao espírito dos animais. Então um cachorro, uma vaca, um cavalo, também teriam uma alma que vai pro Céu ou pro inferno? Não tem como, percebe? Porque o “ruah” dos animais, que é igual ao do ser humano, nada mais é do que a respiração, o fôlego, sopro, um ar em movimento.
Então, a explicação do que Eclesiastes 12:7 está dizendo é a seguinte: quando alguém morre, o corpo apodrece, e o vento de sua respiração, o fôlego, volta para a atmosfera que pertence a Deus. É apenas isso. Entendeu? Fácil, não é? E aí, é claro, quando Jesus voltar, na ressurreição, Deus vai nos recriar, com carne e osso novamente, e nós vamos para o Céu, viver com Ele para sempre (1Coríntios 15 e 1Tessalonicenes 4).
Portanto, o que faz parte da nossa esperança é a ressurreição. De acordo com o final de Eclesiastes, se aceitarmos a bondade de Deus enquanto estamos vivendo esta vida, nosso destino, quando ressuscitarmos, será um destino bom. Isso é o que desejo para você. Vamos viver no Céu para sempre?
Valdeci Júnior
Fátima Silva