-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 21:1|
kai eidon ouranon kainon kai gên kainên o gar prôtos ouranos kai ê prôtê gê a=apêlthan b=parêlthe ts=parêlthen kai ê thalassa ouk estin eti
-
2
|Apocalipse 21:2|
kai ts=egô ts=iôannês ts=eidon tên polin tên agian ierousalêm kainên ab=eidon katabainousan ts=apo ts=tou ts=theou ek tou ouranou ab=apo ab=tou ab=theou êtoimasmenên ôs numphên kekosmêmenên tô andri autês
-
3
|Apocalipse 21:3|
kai êkousa phônês megalês ek tou a=thronou tsb=ouranou legousês idou ê skênê tou theou meta tôn anthrôpôn kai skênôsei met autôn kai autoi b=laos ats=laoi autou esontai kai autos o theos tsb=estai met autôn a=estai a=[autôn a=theos] ts=theos ts=autôn
-
4
|Apocalipse 21:4|
kai exaleipsei ts=o ts=theos pan dakruon a=ek tsb=apo tôn ophthalmôn autôn kai o thanatos ouk estai eti oute penthos oute kraugê oute ponos ouk estai eti a=[oti] tsb=oti ta prôta a=apêlthan tsb=apêlthon
-
5
|Apocalipse 21:5|
kai eipen o kathêmenos epi ab=tô ts=tou ab=thronô ts=thronou idou ats=kaina tsb=panta b=kaina poiô a=panta kai legei tsb=moi grapson oti outoi oi logoi tsb=alêthinoi tsb=kai pistoi a=kai a=alêthinoi b=eisi ats=eisin
-
6
|Apocalipse 21:6|
kai b=eipe ats=eipen moi a=gegonan b=gegona ts=gegonen ats=egô b=[egô] ts=eimi a=[eimi] to ab=alpha ts=a kai to ô ê archê kai to telos egô tô dipsônti dôsô ek tês pêgês tou udatos tês zôês dôrean
-
7
|Apocalipse 21:7|
o nikôn klêronomêsei ab=tauta ts=panta kai esomai autô theos kai autos estai moi ts=o uios
-
8
|Apocalipse 21:8|
ab=tois ts=deilois de ab=deilois kai apistois kai b=amartôlois b=kai ebdelugmenois kai b=phoneusi ats=phoneusin kai pornois kai ab=pharmakois ts=pharmakeusin kai eidôlolatrais kai b=pasi ats=pasin tois b=pseudesi ats=pseudesin to meros autôn en tê limnê t
-
9
|Apocalipse 21:9|
kai êlthen ts=pros ts=me eis ab=ek tôn epta aggelôn tôn echontôn tas epta phialas a=tôn ts=tas a=gemontôn tsb=gemousas tôn epta plêgôn tôn eschatôn kai b=elalêse ats=elalêsen met emou legôn deuro deixô soi tên b=gunaika b=tên numphên a=tên a=gunaika tou a
-
10
|Apocalipse 21:10|
kai b=apênegke ats=apênegken me en pneumati a=epi tsb=ep oros mega kai upsêlon kai b=edeixe ats=edeixen moi tên polin b=[tên ts=tên b=megalên] ts=megalên tên agian ierousalêm katabainousan ek tou ouranou apo tou theou
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva