-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 21:1|
kai eidon ouranon kainon kai gên kainên o gar prôtos ouranos kai ê prôtê gê a=apêlthan b=parêlthe ts=parêlthen kai ê thalassa ouk estin eti
-
2
|Apocalipse 21:2|
kai ts=egô ts=iôannês ts=eidon tên polin tên agian ierousalêm kainên ab=eidon katabainousan ts=apo ts=tou ts=theou ek tou ouranou ab=apo ab=tou ab=theou êtoimasmenên ôs numphên kekosmêmenên tô andri autês
-
3
|Apocalipse 21:3|
kai êkousa phônês megalês ek tou a=thronou tsb=ouranou legousês idou ê skênê tou theou meta tôn anthrôpôn kai skênôsei met autôn kai autoi b=laos ats=laoi autou esontai kai autos o theos tsb=estai met autôn a=estai a=[autôn a=theos] ts=theos ts=autôn
-
4
|Apocalipse 21:4|
kai exaleipsei ts=o ts=theos pan dakruon a=ek tsb=apo tôn ophthalmôn autôn kai o thanatos ouk estai eti oute penthos oute kraugê oute ponos ouk estai eti a=[oti] tsb=oti ta prôta a=apêlthan tsb=apêlthon
-
5
|Apocalipse 21:5|
kai eipen o kathêmenos epi ab=tô ts=tou ab=thronô ts=thronou idou ats=kaina tsb=panta b=kaina poiô a=panta kai legei tsb=moi grapson oti outoi oi logoi tsb=alêthinoi tsb=kai pistoi a=kai a=alêthinoi b=eisi ats=eisin
-
6
|Apocalipse 21:6|
kai b=eipe ats=eipen moi a=gegonan b=gegona ts=gegonen ats=egô b=[egô] ts=eimi a=[eimi] to ab=alpha ts=a kai to ô ê archê kai to telos egô tô dipsônti dôsô ek tês pêgês tou udatos tês zôês dôrean
-
7
|Apocalipse 21:7|
o nikôn klêronomêsei ab=tauta ts=panta kai esomai autô theos kai autos estai moi ts=o uios
-
8
|Apocalipse 21:8|
ab=tois ts=deilois de ab=deilois kai apistois kai b=amartôlois b=kai ebdelugmenois kai b=phoneusi ats=phoneusin kai pornois kai ab=pharmakois ts=pharmakeusin kai eidôlolatrais kai b=pasi ats=pasin tois b=pseudesi ats=pseudesin to meros autôn en tê limnê t
-
9
|Apocalipse 21:9|
kai êlthen ts=pros ts=me eis ab=ek tôn epta aggelôn tôn echontôn tas epta phialas a=tôn ts=tas a=gemontôn tsb=gemousas tôn epta plêgôn tôn eschatôn kai b=elalêse ats=elalêsen met emou legôn deuro deixô soi tên b=gunaika b=tên numphên a=tên a=gunaika tou a
-
10
|Apocalipse 21:10|
kai b=apênegke ats=apênegken me en pneumati a=epi tsb=ep oros mega kai upsêlon kai b=edeixe ats=edeixen moi tên polin b=[tên ts=tên b=megalên] ts=megalên tên agian ierousalêm katabainousan ek tou ouranou apo tou theou
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 5-7
11 de maio LAB 497
OBVIAMENTE
2Crônicas 05-07
Se você ligar para mim, meu telefone irá tocar. Se passar um e-mail, chegará no meu computador. Se escrever uma carta, o correio irá me entregar. Você irá dizer: “Dãh!” Tão óbvio, não?
No entanto, esse é ponto: a obviedade. Esse é um problema que podemos ter: nos esquecemos justamente do mais básico, do óbvio. Como somos burros! Preocupamo-nos com tanta coisa sofisticada e nos esquecemos do essencial, que geralmente é o mais simples. Quer ver só? Relembrando sobre o que escrevi no primeiro parágrafo, lembra daquele versículo memorável, que muita gente sabe até de cor, que diz: “Se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra?” Você sabe que essas palavras eram tão óbvias que, no contexto deles, elas chegavam a ser lugar-comum? Não entendo como Deus tem tanta paciência - se dar ao sacrifício de “redundar tantas redundâncias” para ver se numa dessas voltas, talvez consiga nos laçar para o Seu coração, Seu abraço.
O verso de 2Crônicas 7:14 era óbvio porque, se lermos desde o capítulo anterior, vemos que havia acontecido exatamente isso. Veja bem: 2Crônicas 6:12 em diante mostra uma longa oração de Salomão. Ele estava buscando a Deus. Aí, quando entra aí o capítulo sete, diz que “Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do SENHOR encheu o templo”. O verso doze declara que “o SENHOR lhe apareceu de noite e disse: “Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios”. Logo a seguir, quando estava mais que demonstrado que quando alguém ora a Deus de todo o coração, com todo o seu desempenho, a oração toca o coração de Deus, quando isso tinha acabado de acontecer com Salomão, Deus fala as palavras que destaquei acima: “se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se...”
Para que falar isso se Salomão havia acabado de chamar pelo nome de Deus? Ele não tinha acabado de se humilhar? Não tinha acabado de orar, de buscar a face do Senhor? Não tinha acabado de se converter dos seus maus caminhos? E Deus não tinha acabado de ouvir Salomão? O Senhor não tinha acabado de perdoar seus pecados? Ele não tinha acabado de abençoar a terra de Salomão? Então para que dizer que se alguém O buscasse, Ele atenderia? Para que redundar?
É porque, infelizmente e obviamente, nós esquecemos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva