-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 21:1|
kai eidon ouranon kainon kai gên kainên o gar prôtos ouranos kai ê prôtê gê a=apêlthan b=parêlthe ts=parêlthen kai ê thalassa ouk estin eti
-
2
|Apocalipse 21:2|
kai ts=egô ts=iôannês ts=eidon tên polin tên agian ierousalêm kainên ab=eidon katabainousan ts=apo ts=tou ts=theou ek tou ouranou ab=apo ab=tou ab=theou êtoimasmenên ôs numphên kekosmêmenên tô andri autês
-
3
|Apocalipse 21:3|
kai êkousa phônês megalês ek tou a=thronou tsb=ouranou legousês idou ê skênê tou theou meta tôn anthrôpôn kai skênôsei met autôn kai autoi b=laos ats=laoi autou esontai kai autos o theos tsb=estai met autôn a=estai a=[autôn a=theos] ts=theos ts=autôn
-
4
|Apocalipse 21:4|
kai exaleipsei ts=o ts=theos pan dakruon a=ek tsb=apo tôn ophthalmôn autôn kai o thanatos ouk estai eti oute penthos oute kraugê oute ponos ouk estai eti a=[oti] tsb=oti ta prôta a=apêlthan tsb=apêlthon
-
5
|Apocalipse 21:5|
kai eipen o kathêmenos epi ab=tô ts=tou ab=thronô ts=thronou idou ats=kaina tsb=panta b=kaina poiô a=panta kai legei tsb=moi grapson oti outoi oi logoi tsb=alêthinoi tsb=kai pistoi a=kai a=alêthinoi b=eisi ats=eisin
-
6
|Apocalipse 21:6|
kai b=eipe ats=eipen moi a=gegonan b=gegona ts=gegonen ats=egô b=[egô] ts=eimi a=[eimi] to ab=alpha ts=a kai to ô ê archê kai to telos egô tô dipsônti dôsô ek tês pêgês tou udatos tês zôês dôrean
-
7
|Apocalipse 21:7|
o nikôn klêronomêsei ab=tauta ts=panta kai esomai autô theos kai autos estai moi ts=o uios
-
8
|Apocalipse 21:8|
ab=tois ts=deilois de ab=deilois kai apistois kai b=amartôlois b=kai ebdelugmenois kai b=phoneusi ats=phoneusin kai pornois kai ab=pharmakois ts=pharmakeusin kai eidôlolatrais kai b=pasi ats=pasin tois b=pseudesi ats=pseudesin to meros autôn en tê limnê t
-
9
|Apocalipse 21:9|
kai êlthen ts=pros ts=me eis ab=ek tôn epta aggelôn tôn echontôn tas epta phialas a=tôn ts=tas a=gemontôn tsb=gemousas tôn epta plêgôn tôn eschatôn kai b=elalêse ats=elalêsen met emou legôn deuro deixô soi tên b=gunaika b=tên numphên a=tên a=gunaika tou a
-
10
|Apocalipse 21:10|
kai b=apênegke ats=apênegken me en pneumati a=epi tsb=ep oros mega kai upsêlon kai b=edeixe ats=edeixen moi tên polin b=[tên ts=tên b=megalên] ts=megalên tên agian ierousalêm katabainousan ek tou ouranou apo tou theou
-
-
Sugestões

Clique para ler Miquéias 5-7
24 de setembro LAB 633
MIQUÉIAS, CRISTO, OS CRISTÃOS E VOCÊ
Miquéias 05-07
O livro de Miquéias é um livro profundamente cristocêntrico, tanto ao falar de Cristo quanto ao falar com os seguidores de Cristo. Embora tenha sido escrito antes de Cristo, é um livro profético, que portanto conseguiu enxergar no futuro mesmo estando ainda no passado. Essa sua transcendência ao tempo dá-nos a garantia de sua atualidade, mesmo depois de milhares de anos em que foi escrito, pois, afinal de contas, também foi escrito séculos antes do Cristo e dos cristãos a quem se refere.
Abaixo, vamos estudar dois versículos. Cada um deles, pode destacar-nos uma dessas cristologias do livro de Miquéias, a que olha para Cristo, e a que olha para os seguidores de Cristo.
“Mas tu, Belém-Efrata, embora pequena entre os clãs [ou governantes] de Judá, de ti virá para mim aquele que será o governante sobre Israel. Suas origens [no hebraico, saídas] estão no passado distante, em tempos antigos [traduzindo de forma mais literal: desde os dias da eternidade] (5:2 – NVI). Na versão bíblica Atualizada, de João Ferreira de Almeida, lemos como esta última proposta de tradução: “desde os dias da eternidade”. Aplicando este verso a Jesus (cf. Mateus 2:6), chegamos ao aprendizado de que, apesar de que, em sua fase de encarnação, tenha nascido em Belém, Cristo já existia muito antes do evento do seu próprio nascimento. E de acordo com Isaías 9:6, esta existência remonta-se à própria pré-existência eterna, no passado. Ou seja, Ele, divinamente, sempre existiu. Amém, por isso! Pois para ser o nosso Deus, precisa, no mínimo, ser eterno, não acha?
Essa segurança tem uma influência direta na nossa resposta comportamental. Cristo tem suas virtudes e prerrogativas divinas. Mas e o ser humano que o segue? O capítulo seguinte do livro de Miquéias nos ajuda a entendermos isto. “Ele mostrou a você, ó homem [ser humano], o que é bom e o que o Senhor exige [pede de ti]: pratique a justiça, ame a fidelidade e ande humildemente com o seu Deus (Miquéias 6:8 – NVI). Alguém justo, fiel e que anda humildemente com Deus, é alguém que pode ser chamado de cristão, no melhor sentido da palavra. Quem somos nós para conseguirmos, por nosso próprio esforço, viver plenamente estas virtudes, não é mesmo?
É por isso que contamos com a graça de Deus. “Quem é comparável a ti, ó Deus, que perdoas o pecado e esqueces a transgressão do remanescente da sua herança? Tu que não permaneces irado para sempre, mas que tens prazer em mostrar amor (7:18 – NVI). Miquéias conseguiu enxergar a Deus num futuro muito distante, mas e você, tem vivido na presença do Deus (in)visível?
Valdeci Júnior
Fátima Silva