-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 16:1|
kai êkousa tsb=phônês megalês a=phônês ek tou naou legousês tois epta aggelois upagete kai a=ekcheete tsb=ekcheate tas ab=epta phialas tou thumou tou theou eis tên gên
-
2
|Apocalipse 16:2|
kai apêlthen o prôtos kai b=exechee ats=execheen tên phialên autou ab=eis ts=epi tên gên kai egeneto elkos kakon kai ponêron ab=epi ts=eis tous anthrôpous tous echontas to charagma tou thêriou kai tous ab=proskunountas tê eikoni autou ts=proskunountas
-
3
|Apocalipse 16:3|
kai o deuteros tsb=aggelos b=exechee ats=execheen tên phialên autou eis tên thalassan kai egeneto aima ôs nekrou kai pasa psuchê a=zôês tsb=zôsa apethanen a=ta en tê thalassê
-
4
|Apocalipse 16:4|
kai o tritos b=[aggelos] ts=aggelos b=exechee ats=execheen tên phialên autou eis tous potamous kai tsb=eis tas pêgas tôn udatôn kai egeneto aima
-
5
|Apocalipse 16:5|
kai êkousa tou aggelou tôn udatôn legontos dikaios ts=kurie ei o ôn kai o ên ts=kai o s=esomenos abt=osios oti tauta ekrinas
-
6
|Apocalipse 16:6|
oti aima agiôn kai prophêtôn exechean kai aima autois a=
tsb=edôkas piein axioi ts=gar eisin
-
7
|Apocalipse 16:7|
kai êkousa ts=allou ts=ek tou thusiastêriou legontos nai kurie o theos o pantokratôr alêthinai kai dikaiai ai kriseis sou
-
8
|Apocalipse 16:8|
kai o tetartos tsb=aggelos b=exechee ats=execheen tên phialên autou epi ton êlion kai edothê autô kaumatisai ats=tous ats=anthrôpous en puri b=tous b=anthrôpous
-
9
|Apocalipse 16:9|
kai ekaumatisthêsan oi anthrôpoi kauma mega kai eblasphêmêsan b=oi b=anthrôpoi to onoma tou theou tou echontos a=tên exousian epi tas plêgas tautas kai ou metenoêsan dounai autô doxan
-
10
|Apocalipse 16:10|
kai o pemptos b=[aggelos] ts=aggelos b=exechee ats=execheen tên phialên autou epi ton thronon tou thêriou kai egeneto ê basileia autou eskotômenê kai ab=emasônto ts=emassônto tas glôssas autôn ek tou ponou
-
-
Sugestões

Clique para ler Neemias 12-13
28 de maio LAB 514
ZELO
Neemias 12-13
Concluí a leitura de hoje e fui almoçar. Deixei para escrever o comentário depois que almoçasse. No restaurante, me assentei à mesa com cinco colegas de trabalho, que estavam discutindo sobre assuntos de profecia. Mas a preocupação deles era o zelo pela igreja ao tratar do assunto de dom profético. Percebi que eles estavam mais preocupados em zelar pelo nome de Deus, do ministério e da igreja que em compreender determinadas definições teológicas.
Então, me deu um insight! Lembrei do personagem da nossa leitura bíblica. Neemias: alguém extremamente zeloso pela Obra de Deus. Na rodinha de amigos, onde ouvi a conversa sobre profecia, no zelo pela pregação, era uma discussão pacífica, tudo numa boa. Mas, às vezes, entre as pessoas que trabalham diretamente no serviço efetivo da Obra de Deus, as discussões ficam bem acaloradas.
Isso já aconteceu comigo uma vez. No meu contexto de trabalho, estávamos sofrendo com um problema há três anos. E esse problema prejudicava o andamento do trabalho de Deus. Todos sabiam que o problema poderia ser resolvido e como resolvê-lo. Mas, já estávamos com três anos de jugo, e a pessoa que tinha que resolver parecia não se importar. Um dia, a bomba estourou na minha mão. Então, eu disse uma frase de impacto bem forte, desliguei minha máquina, levantei da minha mesa e fui embora. Meu chefe veio conversar comigo depois. Ele perguntou por que eu tinha ficado com raiva das pessoas e de quem eu tinha ficado com raiva. Fui pego de surpresa, porque eu não tinha me perguntado sobre isso. Parei para pensar no assunto e cheguei a uma conclusão: não tive raiva de ninguém. Meu chefe perguntou: “Então, por que estava tão preocupado consigo mesmo?” Mais uma vez, ele me pegou de surpresa, mas de novo não era aquela a questão. Refleti e respondi: Eu não estava preocupado comigo mesmo. Tanto é que me expus.
Depois de fazermos uma análise, descobrimos que minha irritação era para com a negligência existente, naquele contexto, na Obra de Deus. Tomei uma atitude radical por zelo, por amor ao trabalho do Senhor. E sabe que terminou sendo uma bênção aquela decisão radical? Depois do ocorrido, o problema passou a desenrolar-se e ser resolvido.
Hoje, olho para trás e vejo que Deus estava guiando tudo. Creio que quando nos colocamos nas mãos de Deus, Ele guia. Mas, na época, eu não via isso. Senti-me mal pela decisão forte que eu havia tomado. Mas quando li o final do livro de Neemias, percebi que a mesma coisa acontecia com os personagens bíblicos. Por isso, não tenha medo de lutar pela honra do nome de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva