-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 2:1|
tô aggelô tês ab=en ab=ephesô ts=ephesinês ekklêsias grapson tade legei o kratôn tous epta asteras en tê dexia autou o peripatôn en mesô tôn epta luchniôn tôn chrusôn
-
2
|Apocalipse 2:2|
oida ta erga sou kai ton kopon tsb=sou kai tên upomonên sou kai oti ou dunê bastasai kakous kai ab=epeirasas ts=epeirasô tous ab=legontas ts=phaskontas ab=eautous ts=einai apostolous b=einai kai ouk b=eisi ats=eisin kai eures autous pseudeis
-
3
|Apocalipse 2:3|
kai ts=ebastasas ts=kai upomonên echeis kai ab=ebastasas dia to onoma mou ts=kekopiakas kai b=ouk ats=ou b=ekopiasas ts=kekmêkas a=kekopiakes
-
4
|Apocalipse 2:4|
ab=alla ts=all echô kata sou oti tên agapên sou tên prôtên a=aphêkes tsb=aphêkas
-
5
|Apocalipse 2:5|
mnêmoneue oun pothen ab=peptôkas ts=ekpeptôkas kai metanoêson kai ta prôta erga poiêson ei de mê erchomai soi bs=tachu t=tachei kai kinêsô tên luchnian sou ek tou topou autês ean mê metanoêsês
-
6
|Apocalipse 2:6|
alla touto echeis oti miseis ta erga tôn nikolaitôn a kagô misô
-
7
|Apocalipse 2:7|
o echôn ous akousatô ti to pneuma legei tais ekklêsiais tô nikônti dôsô autô phagein ek tou xulou tês zôês o estin en a=tô a=paradeisô tsb=mesô tsb=tou tsb=paradeisou tou theou b=mou
-
8
|Apocalipse 2:8|
kai tô aggelô tês ab=en ab=smurnê ekklêsias ts=smurnaiôn grapson tade legei o prôtos kai o eschatos os egeneto nekros kai ezêsen
-
9
|Apocalipse 2:9|
oida sou tsb=ta tsb=erga tsb=kai tên thlipsin kai tên ptôcheian ab=alla plousios ts=de ei kai tên blasphêmian ab=ek tôn legontôn ioudaious einai eautous kai ouk eisin alla sunagôgê tou satana
-
10
|Apocalipse 2:10|
mêden phobou a melleis paschein idou b=dê mellei a=ballein tsb=balein ts=ex ts=umôn o diabolos ab=ex ab=umôn eis phulakên ina peirasthête kai exete thlipsin êmerôn deka ginou pistos achri thanatou kai dôsô soi ton stephanon tês zôês
-
-
Sugestões

Clique para ler Eclesiastes 1-4
18 de julho LAB 565
COMO ENTENDER ECLESIASTES?
Eclesiastes 01-04
Hoje, quero apresentar uma explicação de James W. Zackrison (CPB, LES, jan-mar 2007, 2) sobre como entendermos o livro de Eclesiastes.
Esse teólogo explica que, ao contrário de outros livros da Bíblia, que frequentemente começam com uma forte afirmação sobre Deus, Eclesiastes começa com um grito sobre a falta de sentido para a vida. “Vaidade de vaidades, tudo é vaidade”. Essa introdução se parece mais com os modernos escritores seculares que com um profeta de Yahweh. Não obstante, como cristãos, cremos que Eclesiastes foi colocado no cânon das Escrituras porque Deus tem nele uma mensagem para nós.
Muitos estudiosos afirmam que o autor não foi o rei Salomão. Mas mantemos a posição de que Salomão foi o escritor fundamentados na tradição cristã e judaica e nas evidências internas do livro. Ao nos dedicarmos ao estudo deste livro, alguns simples princípios de interpretação nos serão de muita ajuda.
Para começar, Salomão estava escrevendo no fim de uma vida cheia de amargura e ira contra si mesmo por sua apostasia. O que é singular nesse livro é que, em alguns lugares, Salomão escreveu sob a perspectiva de alguém alienado de Deus. Como alguns autores modernos, ele nos dá pensamentos que saem diretamente de sua cabeça. Vemos o mundo como aparece através desses olhos.
Essas porções de Eclesiastes que mencionam a experiência e o raciocínio dos anos de apostasia [de Salomão] não devem ser considerados como se representassem a mente e a vontade do Espírito. Não obstante, são um registro inspirado do que ele realmente pensava e fazia naquele tempo, e esse registro constitui uma grave advertência contra o tipo errado de pensamento e ação. Passagens como essas não devem ser tiradas de seu contexto e usadas para ensinar alguma suposta verdade que a Inspiração nunca pretendeu que ensinassem.
Finalmente, é esta a mensagem desse livro: Deus nos mostra como a vida é cruel e vazia quando Ele não está presente. E esse é o livro que começaremos a ler hoje: Eclesiastes, capítulos 1-4, onde o autor inicia, melancolicamente, tecendo um texto reflexivo de que, para ele, nada tem sentido, chegando a dizer que nem os prazeres, nem a própria sabedoria têm sentido. O sabor dessa melancolia é tão grande que Salomão chega a comparar a sabedoria com a insensatez. Para ele, até mesmo o trabalho árduo é inútil. Ele não poupa o leitor de conhecer as injustiças e os absurdos da vida. “Bem vindos ao mundo real”, seria o slogan.
Mas como de qualquer caos é possível sacar um proveito, o capítulo três nos ensina a sabermos aproveitar bem o nosso tempo.
Eu também digo: lendo a Bíblia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva