-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 5:1|
kai eidon epi tên dexian tou kathêmenou epi tou thronou biblion gegrammenon esôthen kai b=exôthen ats=opisthen katesphragismenon sphragisin epta
-
2
|Apocalipse 5:2|
kai eidon aggelon ischuron kêrussonta ab=en phônê megalê tis ts=estin axios b=estin anoixai to biblion kai lusai tas sphragidas autou
-
3
|Apocalipse 5:3|
kai oudeis ab=edunato ts=êdunato en tô ouranô b=[anô] b=oute ats=oude epi tês gês b=oute ats=oude upokatô tês gês anoixai to biblion ab=oute ts=oude blepein auto
-
4
|Apocalipse 5:4|
kai tsb=egô eklaion ab=polu ts=polla oti oudeis axios eurethê anoixai ts=kai ts=anagnônai to biblion oute blepein auto
-
5
|Apocalipse 5:5|
kai eis ek tôn presbuterôn legei moi mê klaie idou enikêsen o leôn o ts=ôn ek tês phulês iouda ê riza a=dauid b=dad ts=dabid anoixai to biblion kai ts=lusai tas epta sphragidas autou
-
6
|Apocalipse 5:6|
kai eidon ts=kai ts=idou en mesô tou thronou kai tôn tessarôn zôôn kai en mesô tôn presbuterôn arnion estêkos ôs esphagmenon a=echôn tsb=echon kerata epta kai ophthalmous epta b=a ats=oi b=eisi ats=eisin ta a=[epta] tsb=epta ab=pneumata tou theou b=aposte
-
7
|Apocalipse 5:7|
kai b=êlthe ats=êlthen kai eilêphen ts=to ts=biblion ek tês dexias tou kathêmenou epi tou thronou
-
8
|Apocalipse 5:8|
kai ote b=elabe ats=elaben to biblion ta tessara zôa kai oi a=eikosi b=kd a=tessares ts=eikositessares presbuteroi a=epesan tsb=epeson enôpion tou arniou echontes ekastos ab=kitharan ts=kitharas kai phialas chrusas gemousas thumiamatôn ai eisin b=[ai] ats
-
9
|Apocalipse 5:9|
kai adousin ôdên kainên legontes axios ei labein to biblion kai anoixai tas sphragidas autou oti esphagês kai êgorasas tô theô tsb=êmas en tô aimati sou ek pasês phulês kai glôssês kai laou kai ethnous
-
10
|Apocalipse 5:10|
kai epoiêsas ab=autous ts=êmas tô theô êmôn a=basileian tsb=basileis kai iereis kai ab=basileusousin ts=basileusomen epi tês gês
-
-
Sugestões

Clique para ler Miquéias 5-7
24 de setembro LAB 633
MIQUÉIAS, CRISTO, OS CRISTÃOS E VOCÊ
Miquéias 05-07
O livro de Miquéias é um livro profundamente cristocêntrico, tanto ao falar de Cristo quanto ao falar com os seguidores de Cristo. Embora tenha sido escrito antes de Cristo, é um livro profético, que portanto conseguiu enxergar no futuro mesmo estando ainda no passado. Essa sua transcendência ao tempo dá-nos a garantia de sua atualidade, mesmo depois de milhares de anos em que foi escrito, pois, afinal de contas, também foi escrito séculos antes do Cristo e dos cristãos a quem se refere.
Abaixo, vamos estudar dois versículos. Cada um deles, pode destacar-nos uma dessas cristologias do livro de Miquéias, a que olha para Cristo, e a que olha para os seguidores de Cristo.
“Mas tu, Belém-Efrata, embora pequena entre os clãs [ou governantes] de Judá, de ti virá para mim aquele que será o governante sobre Israel. Suas origens [no hebraico, saídas] estão no passado distante, em tempos antigos [traduzindo de forma mais literal: desde os dias da eternidade] (5:2 – NVI). Na versão bíblica Atualizada, de João Ferreira de Almeida, lemos como esta última proposta de tradução: “desde os dias da eternidade”. Aplicando este verso a Jesus (cf. Mateus 2:6), chegamos ao aprendizado de que, apesar de que, em sua fase de encarnação, tenha nascido em Belém, Cristo já existia muito antes do evento do seu próprio nascimento. E de acordo com Isaías 9:6, esta existência remonta-se à própria pré-existência eterna, no passado. Ou seja, Ele, divinamente, sempre existiu. Amém, por isso! Pois para ser o nosso Deus, precisa, no mínimo, ser eterno, não acha?
Essa segurança tem uma influência direta na nossa resposta comportamental. Cristo tem suas virtudes e prerrogativas divinas. Mas e o ser humano que o segue? O capítulo seguinte do livro de Miquéias nos ajuda a entendermos isto. “Ele mostrou a você, ó homem [ser humano], o que é bom e o que o Senhor exige [pede de ti]: pratique a justiça, ame a fidelidade e ande humildemente com o seu Deus (Miquéias 6:8 – NVI). Alguém justo, fiel e que anda humildemente com Deus, é alguém que pode ser chamado de cristão, no melhor sentido da palavra. Quem somos nós para conseguirmos, por nosso próprio esforço, viver plenamente estas virtudes, não é mesmo?
É por isso que contamos com a graça de Deus. “Quem é comparável a ti, ó Deus, que perdoas o pecado e esqueces a transgressão do remanescente da sua herança? Tu que não permaneces irado para sempre, mas que tens prazer em mostrar amor (7:18 – NVI). Miquéias conseguiu enxergar a Deus num futuro muito distante, mas e você, tem vivido na presença do Deus (in)visível?
Valdeci Júnior
Fátima Silva