-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 6:1|
kai eidon b=oti ats=ote b=ênoixe ats=ênoixen to arnion mian ek tôn ab=epta sphragidôn kai êkousa enos ek tôn tessarôn zôôn legontos ôs ab=phônê ts=phônês brontês erchou tsb=kai b=ide ts=blepe
-
2
|Apocalipse 6:2|
ats=kai ats=eidon kai idou ippos leukos kai o kathêmenos ep ab=auton ts=autô echôn toxon kai edothê autô stephanos kai b=exêlthe ats=exêlthen nikôn kai ina nikêsê
-
3
|Apocalipse 6:3|
kai ote b=ênoixe ats=ênoixen a=tên a=sphragida tên deuteran tsb=sphragida êkousa tou deuterou zôou legontos erchou ts=kai ts=blepe
-
4
|Apocalipse 6:4|
kai exêlthen allos ippos b=puros ats=purros kai tô kathêmenô ep ab=auton ts=autô edothê autô labein tên eirênên ab=ek ts=apo tês gês ats=kai ina allêlous a=sphaxousin b=sphaxôsi ts=sphaxôsin kai edothê autô machaira megalê
-
5
|Apocalipse 6:5|
kai ote ats=ênoixen b=ênoixe ab=tên ab=sphragida tên tritên ts=sphragida êkousa tou tritou zôou legontos erchou kai b=ide ts=blepe ts=kai ats=eidon kai idou ippos melas kai o kathêmenos ep ab=auton ts=autô echôn zugon en tê cheiri autou
-
6
|Apocalipse 6:6|
kai êkousa a=ôs phônên en mesô tôn tessarôn zôôn legousan choinix sitou dênariou kai treis choinikes a=krithôn tsb=krithês dênariou kai to elaion kai ton oinon mê adikêsês
-
7
|Apocalipse 6:7|
kai ote b=ênoixe ats=ênoixen tên sphragida tên tetartên êkousa ats=phônên tou tetartou zôou ab=legontos ts=legousan erchou tsb=kai b=ide ts=blepe
-
8
|Apocalipse 6:8|
ats=kai ats=eidon kai idou ippos chlôros kai o kathêmenos epanô autou onoma autô a=[o] tsb=o thanatos kai o adês ab=êkolouthei b=autô ts=akolouthei ats=met ats=autou kai edothê b=autô ats=autois exousia ts=apokteinai epi to tetarton tês gês ab=apokteinai
-
9
|Apocalipse 6:9|
kai ote b=ênoixe ats=ênoixen tên pemptên sphragida eidon upokatô tou thusiastêriou tas psuchas tôn esphagmenôn dia ton logon tou theou kai dia tên marturian b=tou b=arniou ên eichon
-
10
|Apocalipse 6:10|
kai ab=ekraxan ts=ekrazon phônê megalê legontes eôs pote o despotês o agios kai ts=o alêthinos ou krineis kai ekdikeis to aima êmôn ab=ek ts=apo tôn katoikountôn epi tês gês
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 24-25
17 de maio LAB 503
DAMASCO
2Crônicas 24-25
A leitura de hoje fala um pouco sobre Damasco. Quero apresentar-lhe curiosidades bem interessantes. Alguns arqueólogos consideram Damasco como sendo a mais antiga cidade do mundo. Há controvérsias, mas há também o que se considerar sobre esse pensamento, pois ela não foi uma cidade antiga que deixou de existir. Ela permanece até hoje.
Damasco sempre foi “a cidade mais importante da Síria” e a metrópole dos povos do deserto. A cidade e a planície circundante devem sua vida e prosperidade aos famosos rios Farfar e Abana, de reputação bíblica.
Nela, ainda existem ruínas de muros e portas muito antigos, alguns da época romana.
A rua chamada Direita (cf. Atos 9:10-12) começa na porta Oriental e prossegue na direção oeste até atingir o centro da cidade. A casa para onde fio Ananias, conforme pode ser vista hoje, é uma capela baixa, semelhante a uma caverna, a 5m ou 6m abaixo do nível da rua. Essa é possivelmente a localização correta da casa, mas a rua Direita estava então em um nível mais baixo, conforme o demonstra a descoberta das ruínas de outra rua.
A Grande Mesquita, que quanto ao caráter sagrado só pode ser superada pelas mesquitas de Meca, Medina e Jerusalém, é o edifício mais antigo e venerado de Damasco. Representa três períodos da história e as três religiões que a dominaram: o paganismo, o cristianismo e o islamismo. Os maciços alicerces e as colunatas exteriores pertencem a um templo grego ou romano. Sob o domínio dos romanos, o templo foi dedicado a Júpiter. Depois que Constantino converteu-se ao cristianismo, no século IV, o templo foi reconstruído e transformado em uma imensa igreja que Teodósio dedicou a João Batista. Quando os muçulmanos capturaram Damasco, em 634 d.C., a edificação foi remodelada e convertida em suntuosa mesquita. O edifício sofreu três incêndios, sendo, porém, restaurado em todas as ocasiões.
Em sua condição atual, a Grande Mesquita consiste de uma estrutura quadrangular de 146m x 99m, rodeada de excelentes muros de alvenaria e coroada com uma esplêndida cúpula, três torres elevadas e uma multidão de minaretes (torres pequenas). Um desses minaretes é conhecido como “o minarete de Jesus”, porque, segundo a tradição islâmica, “Jesus aparecerá no alto desse minarete no dia do Juízo final.” No lado sul da mesquita, na viga superior de uma pouco usada, mas esplêndida porta, há uma inscrição em grego: “Teu reino, ó Cristo, é um reino eterno.”
É esse pensamento que quero enfatizar. Assim como Damasco é uma cidade que nunca acaba, nossa leitura bíblica é algo que deve ser para sempre. Através dela, você encontrará um reino que é eterno, o reino de Jesus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva