-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 6:1|
kai eidon b=oti ats=ote b=ênoixe ats=ênoixen to arnion mian ek tôn ab=epta sphragidôn kai êkousa enos ek tôn tessarôn zôôn legontos ôs ab=phônê ts=phônês brontês erchou tsb=kai b=ide ts=blepe
-
2
|Apocalipse 6:2|
ats=kai ats=eidon kai idou ippos leukos kai o kathêmenos ep ab=auton ts=autô echôn toxon kai edothê autô stephanos kai b=exêlthe ats=exêlthen nikôn kai ina nikêsê
-
3
|Apocalipse 6:3|
kai ote b=ênoixe ats=ênoixen a=tên a=sphragida tên deuteran tsb=sphragida êkousa tou deuterou zôou legontos erchou ts=kai ts=blepe
-
4
|Apocalipse 6:4|
kai exêlthen allos ippos b=puros ats=purros kai tô kathêmenô ep ab=auton ts=autô edothê autô labein tên eirênên ab=ek ts=apo tês gês ats=kai ina allêlous a=sphaxousin b=sphaxôsi ts=sphaxôsin kai edothê autô machaira megalê
-
5
|Apocalipse 6:5|
kai ote ats=ênoixen b=ênoixe ab=tên ab=sphragida tên tritên ts=sphragida êkousa tou tritou zôou legontos erchou kai b=ide ts=blepe ts=kai ats=eidon kai idou ippos melas kai o kathêmenos ep ab=auton ts=autô echôn zugon en tê cheiri autou
-
6
|Apocalipse 6:6|
kai êkousa a=ôs phônên en mesô tôn tessarôn zôôn legousan choinix sitou dênariou kai treis choinikes a=krithôn tsb=krithês dênariou kai to elaion kai ton oinon mê adikêsês
-
7
|Apocalipse 6:7|
kai ote b=ênoixe ats=ênoixen tên sphragida tên tetartên êkousa ats=phônên tou tetartou zôou ab=legontos ts=legousan erchou tsb=kai b=ide ts=blepe
-
8
|Apocalipse 6:8|
ats=kai ats=eidon kai idou ippos chlôros kai o kathêmenos epanô autou onoma autô a=[o] tsb=o thanatos kai o adês ab=êkolouthei b=autô ts=akolouthei ats=met ats=autou kai edothê b=autô ats=autois exousia ts=apokteinai epi to tetarton tês gês ab=apokteinai
-
9
|Apocalipse 6:9|
kai ote b=ênoixe ats=ênoixen tên pemptên sphragida eidon upokatô tou thusiastêriou tas psuchas tôn esphagmenôn dia ton logon tou theou kai dia tên marturian b=tou b=arniou ên eichon
-
10
|Apocalipse 6:10|
kai ab=ekraxan ts=ekrazon phônê megalê legontes eôs pote o despotês o agios kai ts=o alêthinos ou krineis kai ekdikeis to aima êmôn ab=ek ts=apo tôn katoikountôn epi tês gês
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 11-14
26 de julho LAB 573
O QUEBRADOR DE PEDRAS
Isaías 11-14
Quando li Isaías 14, na minha leitura, tive uma sensação que, para traduzi-la, é necessário contar uma história que encontrei no site www.pregador.com.br, com o título “O QUEBRADOR DE PEDRAS”. Ela estava catalogada sobre o assunto da inveja. Então, imagine a sensação que tive ao ler esse capítulo.
Segundo a lenda (que é apenas para ilustrar), diz que havia um sujeito muito simples, que ganhava a vida quebrando pedras. Era o quebrador de pedras. Apesar do fato de ter saúde, emprego e família, ele vivia permanentemente insatisfeito.
Certo dia, ele passou em frente à casa de um homem muito rico e importante. Ele sentiu uma terrível inveja, quando viu aquele homem cercado de bens valiosos e pessoas importantes. Do mais profundo do seu ser, pensou: “Ah... como eu queria ser aquele homem!” Então, inexplicavelmente, como num passe de mágica... plim! Foi colocado no lugar do rico.
Mas quando ia começar a usufruir o luxo e o poder, passou em frente daquela casa um importante general, montado num magnífico cavalo, e todos se curvavam diante dele. O quebrador de pedras novamente sentiu inveja e desejou ser aquele general e, mais uma vez, plim! Lá estava ele, em cima do cavalo.
Quando ia começar a desfrutar o prestígio do general, caiu do cavalo, devido ao forte calor do Sol do meio-dia. Então, ele invejou o Sol e... plim!
Ao começar a experimentar todo o poder de seus raios, uma nuvem escura veio e tapou-lhe a visão. Invejou a nuvem escura e... plim!
Quando ia tapar os raios do Sol, passou um forte vento e jogou a nuvem para longe. Invejou o vento e... plim!
E quando ia jogar as nuvens escuras para bem longe, uma montanha quebrou o vento. Invejou a montanha e... plim! Tornou-se a montanha.
Ah... Agora, finalmente, parece que ficou satisfeito, pois, parecia-lhe que, em todo o mundo, nada era mais poderoso que uma grande e inabalável montanha.
Mas foi neste pequeno e único momento de satisfação que ele ouviu um som que lhe era bastante familiar, o som de uma pesada marreta de ferro manejada com habilidade por um musculoso quebrador de pedras, quebrando a montanha devagarzinho.
Interessante! A inveja só pode levar a uma coisa: autodestruição.
Houve um tempo em que tudo era perfeito e ninguém sofria. Mas um anjo infeliz resolveu experimentar algo que não seria bom: ter inveja. A tentação não é pecado, o pecado é alimentá-la. Hoje, arcamos com as consequências dessa inveja: a existência do diabo e o inferno no qual nós precisamos viver.
Não compensa invejar nada de ninguém. Cultive o contentamento e você será muito feliz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva