-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 11:1|
kai edothê moi kalamos omoios rabdô s=kai s=o s=aggelos s=eistêkei legôn a=egeire tsb=egeirai kai metrêson ton naon tou theou kai to thusiastêrion kai tous proskunountas en autô
-
2
|Apocalipse 11:2|
kai tên aulên tên abs=exôthen t=esôthen tou naou ekbale a=exôthen tsb=exô kai mê autên metrêsês oti edothê tois b=ethnesi ats=ethnesin kai tên polin tên agian b=patêsousi ats=patêsousin mênas a=tesserakonta tsb=tessarakonta a=[kai] b=kai duo
-
3
|Apocalipse 11:3|
kai dôsô tois b=dusi ats=dusin b=martusi ats=martusin mou kai prophêteusousin êmeras chilias diakosias exêkonta peribeblêmenoi sakkous
-
4
|Apocalipse 11:4|
outoi eisin ai duo elaiai kai abs=ai duo luchniai ai enôpion tou ab=kuriou ts=theou tês gês a=estôtes tsb=estôsai
-
5
|Apocalipse 11:5|
kai ei tis autous ab=thelei ts=thelê adikêsai pur ekporeuetai ek tou stomatos autôn kai katesthiei tous echthrous autôn kai ei tis a=thelêsê b=thelei autous ts=thelê adikêsai outôs dei auton apoktanthênai
-
6
|Apocalipse 11:6|
outoi echousin a=tên exousian kleisai ton ouranon ina mê ts=brechê uetos ab=brechê ts=en ab=tas ts=êmerais ab=êmeras ts=autôn tês prophêteias ab=autôn kai exousian echousin epi tôn udatôn strephein auta eis aima kai pataxai tên gên ab=en pasê plêgê osakis
-
7
|Apocalipse 11:7|
kai otan b=telesôsi ats=telesôsin tên marturian autôn to thêrion to anabainon ek tês abussou poiêsei ts=polemon met autôn ab=polemon kai nikêsei autous kai apoktenei autous
-
8
|Apocalipse 11:8|
kai a=to tsb=ta a=ptôma tsb=ptômata autôn epi tês plateias ab=tês poleôs tês megalês êtis kaleitai pneumatikôs sodoma kai aiguptos opou kai o kurios ab=autôn ts=êmôn estaurôthê
-
9
|Apocalipse 11:9|
kai ab=blepousin ts=blepsousin ek tôn laôn kai phulôn kai glôssôn kai ethnôn ab=to ts=ta ab=ptôma ts=ptômata autôn êmeras treis ats=kai êmisu kai ta ptômata autôn ouk a=aphiousin b=aphêsousi ts=aphêsousin tethênai eis ab=mnêma ts=mnêmata
-
10
|Apocalipse 11:10|
kai oi katoikountes epi tês gês ab=chairousin ts=charousin ep autois kai a=euphrainontai tsb=euphranthêsontai kai dôra b=dôsousin ats=pempsousin allêlois oti outoi oi duo prophêtai ebasanisan tous katoikountas epi tês gês
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva