-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 11:1|
kai edothê moi kalamos omoios rabdô s=kai s=o s=aggelos s=eistêkei legôn a=egeire tsb=egeirai kai metrêson ton naon tou theou kai to thusiastêrion kai tous proskunountas en autô
-
2
|Apocalipse 11:2|
kai tên aulên tên abs=exôthen t=esôthen tou naou ekbale a=exôthen tsb=exô kai mê autên metrêsês oti edothê tois b=ethnesi ats=ethnesin kai tên polin tên agian b=patêsousi ats=patêsousin mênas a=tesserakonta tsb=tessarakonta a=[kai] b=kai duo
-
3
|Apocalipse 11:3|
kai dôsô tois b=dusi ats=dusin b=martusi ats=martusin mou kai prophêteusousin êmeras chilias diakosias exêkonta peribeblêmenoi sakkous
-
4
|Apocalipse 11:4|
outoi eisin ai duo elaiai kai abs=ai duo luchniai ai enôpion tou ab=kuriou ts=theou tês gês a=estôtes tsb=estôsai
-
5
|Apocalipse 11:5|
kai ei tis autous ab=thelei ts=thelê adikêsai pur ekporeuetai ek tou stomatos autôn kai katesthiei tous echthrous autôn kai ei tis a=thelêsê b=thelei autous ts=thelê adikêsai outôs dei auton apoktanthênai
-
6
|Apocalipse 11:6|
outoi echousin a=tên exousian kleisai ton ouranon ina mê ts=brechê uetos ab=brechê ts=en ab=tas ts=êmerais ab=êmeras ts=autôn tês prophêteias ab=autôn kai exousian echousin epi tôn udatôn strephein auta eis aima kai pataxai tên gên ab=en pasê plêgê osakis
-
7
|Apocalipse 11:7|
kai otan b=telesôsi ats=telesôsin tên marturian autôn to thêrion to anabainon ek tês abussou poiêsei ts=polemon met autôn ab=polemon kai nikêsei autous kai apoktenei autous
-
8
|Apocalipse 11:8|
kai a=to tsb=ta a=ptôma tsb=ptômata autôn epi tês plateias ab=tês poleôs tês megalês êtis kaleitai pneumatikôs sodoma kai aiguptos opou kai o kurios ab=autôn ts=êmôn estaurôthê
-
9
|Apocalipse 11:9|
kai ab=blepousin ts=blepsousin ek tôn laôn kai phulôn kai glôssôn kai ethnôn ab=to ts=ta ab=ptôma ts=ptômata autôn êmeras treis ats=kai êmisu kai ta ptômata autôn ouk a=aphiousin b=aphêsousi ts=aphêsousin tethênai eis ab=mnêma ts=mnêmata
-
10
|Apocalipse 11:10|
kai oi katoikountes epi tês gês ab=chairousin ts=charousin ep autois kai a=euphrainontai tsb=euphranthêsontai kai dôra b=dôsousin ats=pempsousin allêlois oti outoi oi duo prophêtai ebasanisan tous katoikountas epi tês gês
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 25-28
10 de junho LAB 527
MEU MUNDO NÃO É AQUI
JÓ 25-28
“Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá” (Jó 27:1-6).
Quem disse isso? O grande Jó. Destaquei esse trecho da leitura porque, para mim, ele é demais. Pense: um seguidor de Deus, sofrendo, na pior das desgraças, sem saber para onde foi a justiça do Senhor, ter a coragem de olhar para o Céu e dizer: “Deus, ainda que o Senhor me mate, é em Ti que eu vou continuar colocando a minha esperança”?
Isso que é fé. Porque quando alguém passa por uma dificuldade, ora e tem sua oração respondida, não tem tanta fé assim. O mundo hoje anda tão longe de compreender o que é fé, que pensa que o “máximo da fé” seria: está desempregado? Bate o joelho no chão e pede um emprego para o Senhor. Daí a oração é respondida e o emprego aparece. Oh! Isso que é fé! Está doente? Faz uma oração e vem a cura! Oh! Que fé! Está precisando de dinheiro? Pede para Deus e a grana aparece. Oh!... Fé? Fé ou presunção? Fé ou teologia da prosperidade? Fé ou mercadologia da religião? Fé ou falta de compreensão bíblica?
Quando é preciso ter mais fé: orar para um paralítico levantar-se e sair andando, em nome de Jesus, e vê-lo sair andando ou orar para um paralítico levantar-se, em nome de Jesus, e não vê-lo sair andando e ainda assim continuar crendo em Jesus? Percebe como nossa noção de fé tem sido deturpada?
Então, permita-me repetir o trecho destacado que estampa, de forma grandiosa, a fé desse homem: “Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.”
Fé é a ponte que nos liga desta vida para a vida eterna. É a convicção de que nosso CÉU PODE COMEÇAR AQUI, MAS QUE NOSSO MUNDO, ABSOLUTAMENTE, NÃO É AQUI.
Nosso destino é o Céu!
Valdeci Júnior
Fátima Silva