-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 11:1|
kai edothê moi kalamos omoios rabdô s=kai s=o s=aggelos s=eistêkei legôn a=egeire tsb=egeirai kai metrêson ton naon tou theou kai to thusiastêrion kai tous proskunountas en autô
-
2
|Apocalipse 11:2|
kai tên aulên tên abs=exôthen t=esôthen tou naou ekbale a=exôthen tsb=exô kai mê autên metrêsês oti edothê tois b=ethnesi ats=ethnesin kai tên polin tên agian b=patêsousi ats=patêsousin mênas a=tesserakonta tsb=tessarakonta a=[kai] b=kai duo
-
3
|Apocalipse 11:3|
kai dôsô tois b=dusi ats=dusin b=martusi ats=martusin mou kai prophêteusousin êmeras chilias diakosias exêkonta peribeblêmenoi sakkous
-
4
|Apocalipse 11:4|
outoi eisin ai duo elaiai kai abs=ai duo luchniai ai enôpion tou ab=kuriou ts=theou tês gês a=estôtes tsb=estôsai
-
5
|Apocalipse 11:5|
kai ei tis autous ab=thelei ts=thelê adikêsai pur ekporeuetai ek tou stomatos autôn kai katesthiei tous echthrous autôn kai ei tis a=thelêsê b=thelei autous ts=thelê adikêsai outôs dei auton apoktanthênai
-
6
|Apocalipse 11:6|
outoi echousin a=tên exousian kleisai ton ouranon ina mê ts=brechê uetos ab=brechê ts=en ab=tas ts=êmerais ab=êmeras ts=autôn tês prophêteias ab=autôn kai exousian echousin epi tôn udatôn strephein auta eis aima kai pataxai tên gên ab=en pasê plêgê osakis
-
7
|Apocalipse 11:7|
kai otan b=telesôsi ats=telesôsin tên marturian autôn to thêrion to anabainon ek tês abussou poiêsei ts=polemon met autôn ab=polemon kai nikêsei autous kai apoktenei autous
-
8
|Apocalipse 11:8|
kai a=to tsb=ta a=ptôma tsb=ptômata autôn epi tês plateias ab=tês poleôs tês megalês êtis kaleitai pneumatikôs sodoma kai aiguptos opou kai o kurios ab=autôn ts=êmôn estaurôthê
-
9
|Apocalipse 11:9|
kai ab=blepousin ts=blepsousin ek tôn laôn kai phulôn kai glôssôn kai ethnôn ab=to ts=ta ab=ptôma ts=ptômata autôn êmeras treis ats=kai êmisu kai ta ptômata autôn ouk a=aphiousin b=aphêsousi ts=aphêsousin tethênai eis ab=mnêma ts=mnêmata
-
10
|Apocalipse 11:10|
kai oi katoikountes epi tês gês ab=chairousin ts=charousin ep autois kai a=euphrainontai tsb=euphranthêsontai kai dôra b=dôsousin ats=pempsousin allêlois oti outoi oi duo prophêtai ebasanisan tous katoikountas epi tês gês
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva