-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 3:1|
kai tô aggelô tês en sardesin ekklêsias grapson tade legei o echôn ta abs=epta pneumata tou theou kai tous epta asteras oida sou ta erga oti ts=to onoma echeis oti zês kai nekros ei
-
2
|Apocalipse 3:2|
ginou grêgorôn kai ab=stêrison ts=stêrixon ta loipa a a=emellon b=emelles ts=mellei b=apoballein ats=apothanein ou gar eurêka sou ta erga peplêrômena enôpion tou theou ab=mou
-
3
|Apocalipse 3:3|
mnêmoneue oun pôs eilêphas b=[kai ats=kai êkousas kai b=têrei] ats=têrei kai metanoêson ean oun mê grêgorêsês êxô tsb=epi tsb=se ôs kleptês kai ou mê gnôs poian ôran êxô epi se
-
4
|Apocalipse 3:4|
a=alla b=all ats=echeis oliga b=echeis onomata ts=kai en sardesin a ouk emolunan ta imatia autôn kai b=peripatêsousi ats=peripatêsousin met emou en leukois oti axioi eisin
-
5
|Apocalipse 3:5|
o nikôn a=outôs tsb=outos peribaleitai en imatiois leukois kai ou mê exaleipsô to onoma autou ek tês biblou tês zôês kai ab=omologêsô ts=exomologêsomai to onoma autou enôpion tou patros mou kai enôpion tôn aggelôn autou
-
6
|Apocalipse 3:6|
o echôn ous akousatô ti to pneuma legei tais ekklêsiais
-
7
|Apocalipse 3:7|
kai tô aggelô tês en philadelpheia ekklêsias grapson tade legei o agios o alêthinos o echôn tên ab=klein ts=kleida tsb=tou b=dad ts=dabid a=dauid o anoigôn kai oudeis ab=kleisei b=autên b=ei b=mê b=o b=anoigôn ts=kleiei ats=kai ts=kleiei a=kleiôn kai oude
-
8
|Apocalipse 3:8|
oida sou ta erga idou dedôka enôpion sou thuran a=êneôgmenên tsb=aneôgmenên ab=ên ts=kai oudeis dunatai kleisai autên oti mikran echeis dunamin kai etêrêsas mou ton logon kai ouk êrnêsô to onoma mou
-
9
|Apocalipse 3:9|
idou a=didô tsb=didômi ek tês sunagôgês tou satana tôn legontôn eautous ioudaious einai kai ouk eisin alla pseudontai idou poiêsô autous ina a=êxousin b=êxôsi ts=êxôsin kai a=proskunêsousin tsb=proskunêsôsin enôpion tôn podôn sou kai gnôsin oti ats=egô êg
-
10
|Apocalipse 3:10|
oti etêrêsas ton logon tês upomonês mou kagô se têrêsô ek tês ôras tou peirasmou tês mellousês erchesthai epi tês oikoumenês olês peirasai tous katoikountas epi tês gês
-
-
Sugestões

Clique para ler Eclesiastes 9-12
20 de julho LAB 567
DESTINO BOM
Eclesiastes 09-12
Se, atualmente, existisse inferno (um lugar para onde as pessoas más já estivessem indo assim que morressem) precisaríamos riscar fora um versículo da leitura bíblica de hoje: Eclesiastes 12:7, que nos ensina sobre o estado do homem, quando morrer: “o pó volte à terra, de onde veio, e o espírito volte a Deus, que o deu.” Esse verso nos dá uma clara evidência de que não existe inferno.
Mas como assim? Esse verso está se referindo a todos os seres humanos. Tanto o justo quanto o ímpio, quando morrem, têm o mesmo destino. Ou seja, o pó (o corpo) do ímpio vai para a terra, quando ele morre, e o espírito dele vai para Deus, assim como acontece com o justo. Talvez você pergunte: “Como pode ser isso? A alma da pessoa má vai para o Céu também?” É aí que vem o ponto “X” do entendimento desse verso: quem disse que o ser humano tem uma alma? O ser humano não TEM alma. Cada pessoa É uma alma.
Aqui em Eclesiastes 12:7, a palavra espírito, no original hebraico, é “ruah”, e significa “vento”, “fôlego de vida”. É a mesma palavra que está em Genesis 2:7, quando Deus soprou no nariz de Adão, o “ruah”, ou seja, o sopro, o vento, o fôlego de vida. O interessante é que em nenhum lugar a Bíblia ensina que “ruah” seja uma entidade, ou tenha uma identidade ou uma inteligência. Tanto é que até os animais também têm “ruah”. No original hebraico, em Eclesiastes 3:19-21, a mesma palavra – ruah – é usada para referir-se ao espírito dos animais. Então um cachorro, uma vaca, um cavalo, também teriam uma alma que vai pro Céu ou pro inferno? Não tem como, percebe? Porque o “ruah” dos animais, que é igual ao do ser humano, nada mais é do que a respiração, o fôlego, sopro, um ar em movimento.
Então, a explicação do que Eclesiastes 12:7 está dizendo é a seguinte: quando alguém morre, o corpo apodrece, e o vento de sua respiração, o fôlego, volta para a atmosfera que pertence a Deus. É apenas isso. Entendeu? Fácil, não é? E aí, é claro, quando Jesus voltar, na ressurreição, Deus vai nos recriar, com carne e osso novamente, e nós vamos para o Céu, viver com Ele para sempre (1Coríntios 15 e 1Tessalonicenes 4).
Portanto, o que faz parte da nossa esperança é a ressurreição. De acordo com o final de Eclesiastes, se aceitarmos a bondade de Deus enquanto estamos vivendo esta vida, nosso destino, quando ressuscitarmos, será um destino bom. Isso é o que desejo para você. Vamos viver no Céu para sempre?
Valdeci Júnior
Fátima Silva