-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 17:1|
kai êlthen eis ek tôn epta aggelôn tôn echontôn tas epta phialas kai b=elalêse ats=elalêsen met emou legôn ts=moi deuro deixô soi to krima tês pornês tês megalês tês kathêmenês epi tsb=tôn udatôn tsb=tôn pollôn
-
2
|Apocalipse 17:2|
meth ês eporneusan oi basileis tês gês kai emethusthêsan ab=oi ab=katoikountes ab=tên ab=gên ek tou oinou tês porneias autês ts=oi ts=katoikountes ts=tên ts=gên
-
3
|Apocalipse 17:3|
kai b=apênegke ats=apênegken me eis erêmon en pneumati kai eidon gunaika kathêmenên epi thêrion kokkinon tsb=gemon a=
ab=onomata ts=onomatôn blasphêmias a=echôn tsb=echon kephalas epta kai kerata deka
-
4
|Apocalipse 17:4|
kai ê gunê abs=ên t=ê peribeblêmenê ab=porphuroun ts=porphura kai ab=kokkinon ts=kokkinô ats=kai kechrusômenê ab=chrusiô ts=chrusô kai lithô timiô kai margaritais echousa ts=chrusoun potêrion ab=chrusoun en tê cheiri autês gemon bdelugmatôn kai ab=ta ab=a
-
5
|Apocalipse 17:5|
kai epi to metôpon autês onoma gegrammenon mustêrion babulôn ê megalê ê mêtêr tôn pornôn kai tôn bdelugmatôn tês gês
-
6
|Apocalipse 17:6|
kai eidon tên gunaika methuousan ek tou aimatos tôn agiôn b=[kai] ats=kai ek tou aimatos tôn marturôn iêsou kai ethaumasa idôn autên thauma mega
-
7
|Apocalipse 17:7|
kai b=eipe ats=eipen moi o aggelos ab=dia ab=ti ts=diati ethaumasas egô ts=soi erô ab=soi to mustêrion tês gunaikos kai tou thêriou tou bastazontos autên tou echontos tas epta kephalas kai ta deka kerata
-
8
|Apocalipse 17:8|
abs=to thêrion o eides ên kai ouk b=esti ats=estin kai mellei anabainein ek tês abussou kai eis apôleian a=upagei tsb=upagein kai a=thaumasthêsontai tsb=thaumasontai oi katoikountes epi tês gês ôn ou gegraptai a=to tsb=ta a=onoma tsb=onomata epi to biblio
-
9
|Apocalipse 17:9|
ôde o nous o echôn sophian ai epta kephalai ab=epta orê eisin ts=epta opou ê gunê kathêtai ep autôn
-
10
|Apocalipse 17:10|
kai basileis epta eisin oi pente b=epeson ats=epesan ts=kai o eis estin o allos oupô b=êlthe ats=êlthen kai otan elthê oligon ats=auton dei b=auton meinai
-
-
Sugestões

Clique para ler Josué 14-17
11 de março LAB 436
SE DEUS QUISER...
Josué 14-17
O povo que Moisés tinha tirado do Egito estava viajando em direção à terra de Canaã, que ficava do lado Oeste do rio Jordão. Essa seria a posse deles. As terras a oeste do Jordão eram realmente a conquista do povo israelita. Em Josué 14, o líder do povo começa a divisão oficial da posse que aquele povo de Deus estava recebendo. Estou destacando esse detalhe, porque achei algo muito interessante nesse capítulo. Encontrei várias alusões, repetitivamente, parecendo não querer passar batido sobre a explicação de que aquilo que eles estavam conquistando não era uma consequência do que mereciam. Contando as alusões diretas e indiretas, só nesses 15 versos, 13 vezes o autor faz questão de colocar a pessoa, ação e responsabilidade de Deus bem no centro do cenário. Ele era o responsável por aquela conquista. Ao Senhor, seja dada toda honra e glória! Amém!
Quando recebe uma bênção, quem você diz que lhe deu? Veja o que está escrito em Tiago 4:13-15: “Ouçam agora, vocês que dizem: Hoje ou amanhã iremos para esta ou aquela cidade, passaremos um ano ali, faremos negócios e ganharemos dinheiro. Vocês não sabem o que lhes acontecerá amanhã! Que é a sua vida? Vocês são como a neblina que aparece por um pouco de tempo e depois se dissipa. Ao invés disso, deveriam dizer: Se o Senhor quiser, viveremos e faremos isto ou aquilo.” Esse é um conselho inspirado e sábio.
Já ouviu alguém perguntar: “Você vai lá em casa amanhã?” E o interlocutor responder: “Se Deus quiser.”? Ou então, alguém expressando uma expectativa, um sonho, uma ansiedade, diz mais ou menos assim: “Se Deus quiser, pretendo fazer aquilo...” Essas expressões vêm de contextos bíblicos, como o da instrução de Tiago e o do comportamento dos israelitas.
É como Augusto Cury escreveu: “Quando o homem explorar intensamente o pequeno átomo e o imenso espaço, e disser que domina o mundo, quando conquistar as mais complexas tecnologias e disser que sabe tudo..., terá tempo para se voltar para dentro de si mesmo. Nesse momento descobrirá que aconteceu um grande erro. Qual?... Descobrirá que se tornou um gigante da ciência, mas que é um frágil menino que não sabe navegar nas águas da emoção e que desconhece os segredos que tecem a colcha de retalhos da sua inteligência. Quando isso ocorrer, algo novo acontecerá. Ele encontrará pela segunda vez a sua maior invenção: a roda. A roda? Sim, só que dessa vez será a roda da emoção. Encontrando-a, ele percorrerá territórios pouco explorados e, por fim, encontrará o que sempre procurou: o amor, o amor pela vida e pelo Autor da vida.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva