-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 17:1|
kai êlthen eis ek tôn epta aggelôn tôn echontôn tas epta phialas kai b=elalêse ats=elalêsen met emou legôn ts=moi deuro deixô soi to krima tês pornês tês megalês tês kathêmenês epi tsb=tôn udatôn tsb=tôn pollôn
-
2
|Apocalipse 17:2|
meth ês eporneusan oi basileis tês gês kai emethusthêsan ab=oi ab=katoikountes ab=tên ab=gên ek tou oinou tês porneias autês ts=oi ts=katoikountes ts=tên ts=gên
-
3
|Apocalipse 17:3|
kai b=apênegke ats=apênegken me eis erêmon en pneumati kai eidon gunaika kathêmenên epi thêrion kokkinon tsb=gemon a=
ab=onomata ts=onomatôn blasphêmias a=echôn tsb=echon kephalas epta kai kerata deka
-
4
|Apocalipse 17:4|
kai ê gunê abs=ên t=ê peribeblêmenê ab=porphuroun ts=porphura kai ab=kokkinon ts=kokkinô ats=kai kechrusômenê ab=chrusiô ts=chrusô kai lithô timiô kai margaritais echousa ts=chrusoun potêrion ab=chrusoun en tê cheiri autês gemon bdelugmatôn kai ab=ta ab=a
-
5
|Apocalipse 17:5|
kai epi to metôpon autês onoma gegrammenon mustêrion babulôn ê megalê ê mêtêr tôn pornôn kai tôn bdelugmatôn tês gês
-
6
|Apocalipse 17:6|
kai eidon tên gunaika methuousan ek tou aimatos tôn agiôn b=[kai] ats=kai ek tou aimatos tôn marturôn iêsou kai ethaumasa idôn autên thauma mega
-
7
|Apocalipse 17:7|
kai b=eipe ats=eipen moi o aggelos ab=dia ab=ti ts=diati ethaumasas egô ts=soi erô ab=soi to mustêrion tês gunaikos kai tou thêriou tou bastazontos autên tou echontos tas epta kephalas kai ta deka kerata
-
8
|Apocalipse 17:8|
abs=to thêrion o eides ên kai ouk b=esti ats=estin kai mellei anabainein ek tês abussou kai eis apôleian a=upagei tsb=upagein kai a=thaumasthêsontai tsb=thaumasontai oi katoikountes epi tês gês ôn ou gegraptai a=to tsb=ta a=onoma tsb=onomata epi to biblio
-
9
|Apocalipse 17:9|
ôde o nous o echôn sophian ai epta kephalai ab=epta orê eisin ts=epta opou ê gunê kathêtai ep autôn
-
10
|Apocalipse 17:10|
kai basileis epta eisin oi pente b=epeson ats=epesan ts=kai o eis estin o allos oupô b=êlthe ats=êlthen kai otan elthê oligon ats=auton dei b=auton meinai
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 17-20
15 de maio LAB 501
LOUVAR A DEUS TRAZ CORAGEM
2Crônicas 17-20
Você já se deparou com alguma situação em que imaginou que estava, literalmente, em um beco sem saída? Já tentou olhar para todos os lados e, depois de muito procurar a solução para um determinado problema, percebeu que não existia luz no final do túnel? A leitura bíblica de hoje está fantástica, pois apresenta um grande milagre que aconteceu com o povo de Israel.
Josafá acordou pensando que aquele seria mais um dia normal, até que alguém lhe deu um recado, dizendo que vinha um grande exército contra ele. O desespero tomou conta, mas ao invés de se desesperar, tomou uma atitude um tanto incomum. Ele decidiu consultar a Deus e proclamar um jejum em todo o reino de Judá. Quando todos estavam reunidos, o rei começou a execução das suas táticas de guerra. Imagine a cena: o exército inimigo estava se aproximando e todo o povo, juntamente com o rei, estavam orando ao Senhor.
Essa oração é impressionante! Depois que oraram e de se aconselhar com o povo, Josafá nomeou alguns homens para cantarem ao Senhor, dizendo: “Deem graças ao Senhor, pois o seu amor dura para sempre” (2Crônicas 20:21).
O final da história eu não vou contar, mas quero refletir com você sobre a importância de louvarmos a Deus nos momentos mais difíceis da nossa vida. Muitas vezes nos entregamos ao desânimo quando um problema bate à nossa porta. Mas questiono: será que se louvássemos mais a Deus, nossa esperança, fé e coragem não seriam avivadas? Será que não teríamos mais vitórias se houvesse mais louvor a Deus e menos palavras de desânimo?
Nosso Deus é a Fonte eterna de poder e, descansados em Seus ternos braços de amor, Ele encherá nosso coração de alegria, além de nos conceder coragem para enfrentar os desafios aos quais nos deparamos no dia-a-dia. Nos momentos de crise, é de suprema importância que olhemos para a direção certa.
Quando passamos por dificuldades, provações e tempestades, temos a tendência de olhar horizontalmente, ou seja, olhamos para as outras pessoas, tentamos resolver as coisas por nós mesmos e acabamos nos frustrando. Portanto, precisamos ter uma visão vertical. Isso significa colocar nossa confiança em Deus e, assim como uma criança, deixar que Ele, com Suas estratégias divinas, tome conta das nossas angústias e necessidades.
Embora pareça que Deus está em silêncio, tenha a convicção de que Ele está operando em favor da sua salvação e felicidade. Ele não se engana! Então, mesmo com lágrimas nos olhos ou com o coração sangrando, louve ao Senhor porque o louvor tem o poder de espantar as trevas.
Experimente isso na sua vida!
Valdeci Júnior
Fátima Silva