-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 17:1|
kai êlthen eis ek tôn epta aggelôn tôn echontôn tas epta phialas kai b=elalêse ats=elalêsen met emou legôn ts=moi deuro deixô soi to krima tês pornês tês megalês tês kathêmenês epi tsb=tôn udatôn tsb=tôn pollôn
-
2
|Apocalipse 17:2|
meth ês eporneusan oi basileis tês gês kai emethusthêsan ab=oi ab=katoikountes ab=tên ab=gên ek tou oinou tês porneias autês ts=oi ts=katoikountes ts=tên ts=gên
-
3
|Apocalipse 17:3|
kai b=apênegke ats=apênegken me eis erêmon en pneumati kai eidon gunaika kathêmenên epi thêrion kokkinon tsb=gemon a=
ab=onomata ts=onomatôn blasphêmias a=echôn tsb=echon kephalas epta kai kerata deka
-
4
|Apocalipse 17:4|
kai ê gunê abs=ên t=ê peribeblêmenê ab=porphuroun ts=porphura kai ab=kokkinon ts=kokkinô ats=kai kechrusômenê ab=chrusiô ts=chrusô kai lithô timiô kai margaritais echousa ts=chrusoun potêrion ab=chrusoun en tê cheiri autês gemon bdelugmatôn kai ab=ta ab=a
-
5
|Apocalipse 17:5|
kai epi to metôpon autês onoma gegrammenon mustêrion babulôn ê megalê ê mêtêr tôn pornôn kai tôn bdelugmatôn tês gês
-
6
|Apocalipse 17:6|
kai eidon tên gunaika methuousan ek tou aimatos tôn agiôn b=[kai] ats=kai ek tou aimatos tôn marturôn iêsou kai ethaumasa idôn autên thauma mega
-
7
|Apocalipse 17:7|
kai b=eipe ats=eipen moi o aggelos ab=dia ab=ti ts=diati ethaumasas egô ts=soi erô ab=soi to mustêrion tês gunaikos kai tou thêriou tou bastazontos autên tou echontos tas epta kephalas kai ta deka kerata
-
8
|Apocalipse 17:8|
abs=to thêrion o eides ên kai ouk b=esti ats=estin kai mellei anabainein ek tês abussou kai eis apôleian a=upagei tsb=upagein kai a=thaumasthêsontai tsb=thaumasontai oi katoikountes epi tês gês ôn ou gegraptai a=to tsb=ta a=onoma tsb=onomata epi to biblio
-
9
|Apocalipse 17:9|
ôde o nous o echôn sophian ai epta kephalai ab=epta orê eisin ts=epta opou ê gunê kathêtai ep autôn
-
10
|Apocalipse 17:10|
kai basileis epta eisin oi pente b=epeson ats=epesan ts=kai o eis estin o allos oupô b=êlthe ats=êlthen kai otan elthê oligon ats=auton dei b=auton meinai
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva