-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 13:1|
a=[12.18+13:1] kai a=estathê tsb=estathên epi tên ammon tês thalassês kai eidon ek tês thalassês thêrion anabainon echon ts=kephalas ts=epta ts=kai kerata deka ab=kai ab=kephalas ab=epta kai epi tôn keratôn autou deka diadêmata kai epi tas kephalas autou
-
2
|Apocalipse 13:2|
kai to thêrion o eidon ên omoion pardalei kai oi podes autou ôs ab=arkou ts=arktou kai to stoma autou ôs stoma leontos kai edôken autô o drakôn tên dunamin autou kai ton thronon autou kai exousian megalên
-
3
|Apocalipse 13:3|
kai ts=eidon mian ab=ek tôn kephalôn autou b=ôsei ats=ôs esphagmenên eis thanaton kai ê plêgê tou thanatou autou etherapeuthê kai bs=ethaumasen at=ethaumasthê t=en olê abs=ê t=tê gê opisô tou thêriou
-
4
|Apocalipse 13:4|
kai prosekunêsan ab=tô ab=drakonti b=tô b=dedôkoti b=tên ts=ton ts=drakonta ts=os a=oti ats=edôken a=tên exousian tô thêriô kai prosekunêsan ab=tô ts=to ab=thêriô ts=thêrion legontes tis omoios tô thêriô ab=kai tis b=dunatos ats=dunatai polemêsai met auto
-
5
|Apocalipse 13:5|
kai edothê autô stoma laloun megala kai b=blasphêmian ats=blasphêmias kai edothê autô exousia b=polemon poiêsai mênas a=tesserakonta a=[kai] tsb=tessarakonta duo
-
6
|Apocalipse 13:6|
kai b=ênoixe ats=ênoixen to stoma autou eis a=blasphêmias tsb=blasphêmian pros ton theon blasphêmêsai to onoma autou kai tên skênên autou ts=kai tous en tô ouranô skênountas
-
7
|Apocalipse 13:7|
kai edothê autô ts=polemon poiêsai ab=polemon meta tôn agiôn kai nikêsai autous kai edothê autô exousia epi pasan phulên ab=kai ab=laon kai glôssan kai ethnos
-
8
|Apocalipse 13:8|
kai proskunêsousin a=auton tsb=autô pantes oi katoikountes epi tês gês a=ou tsb=ôn ou gegraptai ab=to ts=ta ab=onoma ts=onomata a=autou en ab=tô ts=tê ab=bibliô ts=biblô tês zôês tou arniou ab=tou esphagmenou apo katabolês kosmou
-
9
|Apocalipse 13:9|
ei tis echei ous akousatô
-
10
|Apocalipse 13:10|
ei tis a=eis b=echei ats=aichmalôsian ts=sunagei ats=eis aichmalôsian upagei ei tis en a=machairê a=apoktanthênai tsb=machaira tsb=apoktenei tsb=dei auton en a=machairê tsb=machaira apoktanthênai ôde estin ê upomonê kai ê pistis tôn agiôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Miquéias 5-7
24 de setembro LAB 633
MIQUÉIAS, CRISTO, OS CRISTÃOS E VOCÊ
Miquéias 05-07
O livro de Miquéias é um livro profundamente cristocêntrico, tanto ao falar de Cristo quanto ao falar com os seguidores de Cristo. Embora tenha sido escrito antes de Cristo, é um livro profético, que portanto conseguiu enxergar no futuro mesmo estando ainda no passado. Essa sua transcendência ao tempo dá-nos a garantia de sua atualidade, mesmo depois de milhares de anos em que foi escrito, pois, afinal de contas, também foi escrito séculos antes do Cristo e dos cristãos a quem se refere.
Abaixo, vamos estudar dois versículos. Cada um deles, pode destacar-nos uma dessas cristologias do livro de Miquéias, a que olha para Cristo, e a que olha para os seguidores de Cristo.
“Mas tu, Belém-Efrata, embora pequena entre os clãs [ou governantes] de Judá, de ti virá para mim aquele que será o governante sobre Israel. Suas origens [no hebraico, saídas] estão no passado distante, em tempos antigos [traduzindo de forma mais literal: desde os dias da eternidade] (5:2 – NVI). Na versão bíblica Atualizada, de João Ferreira de Almeida, lemos como esta última proposta de tradução: “desde os dias da eternidade”. Aplicando este verso a Jesus (cf. Mateus 2:6), chegamos ao aprendizado de que, apesar de que, em sua fase de encarnação, tenha nascido em Belém, Cristo já existia muito antes do evento do seu próprio nascimento. E de acordo com Isaías 9:6, esta existência remonta-se à própria pré-existência eterna, no passado. Ou seja, Ele, divinamente, sempre existiu. Amém, por isso! Pois para ser o nosso Deus, precisa, no mínimo, ser eterno, não acha?
Essa segurança tem uma influência direta na nossa resposta comportamental. Cristo tem suas virtudes e prerrogativas divinas. Mas e o ser humano que o segue? O capítulo seguinte do livro de Miquéias nos ajuda a entendermos isto. “Ele mostrou a você, ó homem [ser humano], o que é bom e o que o Senhor exige [pede de ti]: pratique a justiça, ame a fidelidade e ande humildemente com o seu Deus (Miquéias 6:8 – NVI). Alguém justo, fiel e que anda humildemente com Deus, é alguém que pode ser chamado de cristão, no melhor sentido da palavra. Quem somos nós para conseguirmos, por nosso próprio esforço, viver plenamente estas virtudes, não é mesmo?
É por isso que contamos com a graça de Deus. “Quem é comparável a ti, ó Deus, que perdoas o pecado e esqueces a transgressão do remanescente da sua herança? Tu que não permaneces irado para sempre, mas que tens prazer em mostrar amor (7:18 – NVI). Miquéias conseguiu enxergar a Deus num futuro muito distante, mas e você, tem vivido na presença do Deus (in)visível?
Valdeci Júnior
Fátima Silva