-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 13:1|
a=[12.18+13:1] kai a=estathê tsb=estathên epi tên ammon tês thalassês kai eidon ek tês thalassês thêrion anabainon echon ts=kephalas ts=epta ts=kai kerata deka ab=kai ab=kephalas ab=epta kai epi tôn keratôn autou deka diadêmata kai epi tas kephalas autou
-
2
|Apocalipse 13:2|
kai to thêrion o eidon ên omoion pardalei kai oi podes autou ôs ab=arkou ts=arktou kai to stoma autou ôs stoma leontos kai edôken autô o drakôn tên dunamin autou kai ton thronon autou kai exousian megalên
-
3
|Apocalipse 13:3|
kai ts=eidon mian ab=ek tôn kephalôn autou b=ôsei ats=ôs esphagmenên eis thanaton kai ê plêgê tou thanatou autou etherapeuthê kai bs=ethaumasen at=ethaumasthê t=en olê abs=ê t=tê gê opisô tou thêriou
-
4
|Apocalipse 13:4|
kai prosekunêsan ab=tô ab=drakonti b=tô b=dedôkoti b=tên ts=ton ts=drakonta ts=os a=oti ats=edôken a=tên exousian tô thêriô kai prosekunêsan ab=tô ts=to ab=thêriô ts=thêrion legontes tis omoios tô thêriô ab=kai tis b=dunatos ats=dunatai polemêsai met auto
-
5
|Apocalipse 13:5|
kai edothê autô stoma laloun megala kai b=blasphêmian ats=blasphêmias kai edothê autô exousia b=polemon poiêsai mênas a=tesserakonta a=[kai] tsb=tessarakonta duo
-
6
|Apocalipse 13:6|
kai b=ênoixe ats=ênoixen to stoma autou eis a=blasphêmias tsb=blasphêmian pros ton theon blasphêmêsai to onoma autou kai tên skênên autou ts=kai tous en tô ouranô skênountas
-
7
|Apocalipse 13:7|
kai edothê autô ts=polemon poiêsai ab=polemon meta tôn agiôn kai nikêsai autous kai edothê autô exousia epi pasan phulên ab=kai ab=laon kai glôssan kai ethnos
-
8
|Apocalipse 13:8|
kai proskunêsousin a=auton tsb=autô pantes oi katoikountes epi tês gês a=ou tsb=ôn ou gegraptai ab=to ts=ta ab=onoma ts=onomata a=autou en ab=tô ts=tê ab=bibliô ts=biblô tês zôês tou arniou ab=tou esphagmenou apo katabolês kosmou
-
9
|Apocalipse 13:9|
ei tis echei ous akousatô
-
10
|Apocalipse 13:10|
ei tis a=eis b=echei ats=aichmalôsian ts=sunagei ats=eis aichmalôsian upagei ei tis en a=machairê a=apoktanthênai tsb=machaira tsb=apoktenei tsb=dei auton en a=machairê tsb=machaira apoktanthênai ôde estin ê upomonê kai ê pistis tôn agiôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 11-14
26 de julho LAB 573
O QUEBRADOR DE PEDRAS
Isaías 11-14
Quando li Isaías 14, na minha leitura, tive uma sensação que, para traduzi-la, é necessário contar uma história que encontrei no site www.pregador.com.br, com o título “O QUEBRADOR DE PEDRAS”. Ela estava catalogada sobre o assunto da inveja. Então, imagine a sensação que tive ao ler esse capítulo.
Segundo a lenda (que é apenas para ilustrar), diz que havia um sujeito muito simples, que ganhava a vida quebrando pedras. Era o quebrador de pedras. Apesar do fato de ter saúde, emprego e família, ele vivia permanentemente insatisfeito.
Certo dia, ele passou em frente à casa de um homem muito rico e importante. Ele sentiu uma terrível inveja, quando viu aquele homem cercado de bens valiosos e pessoas importantes. Do mais profundo do seu ser, pensou: “Ah... como eu queria ser aquele homem!” Então, inexplicavelmente, como num passe de mágica... plim! Foi colocado no lugar do rico.
Mas quando ia começar a usufruir o luxo e o poder, passou em frente daquela casa um importante general, montado num magnífico cavalo, e todos se curvavam diante dele. O quebrador de pedras novamente sentiu inveja e desejou ser aquele general e, mais uma vez, plim! Lá estava ele, em cima do cavalo.
Quando ia começar a desfrutar o prestígio do general, caiu do cavalo, devido ao forte calor do Sol do meio-dia. Então, ele invejou o Sol e... plim!
Ao começar a experimentar todo o poder de seus raios, uma nuvem escura veio e tapou-lhe a visão. Invejou a nuvem escura e... plim!
Quando ia tapar os raios do Sol, passou um forte vento e jogou a nuvem para longe. Invejou o vento e... plim!
E quando ia jogar as nuvens escuras para bem longe, uma montanha quebrou o vento. Invejou a montanha e... plim! Tornou-se a montanha.
Ah... Agora, finalmente, parece que ficou satisfeito, pois, parecia-lhe que, em todo o mundo, nada era mais poderoso que uma grande e inabalável montanha.
Mas foi neste pequeno e único momento de satisfação que ele ouviu um som que lhe era bastante familiar, o som de uma pesada marreta de ferro manejada com habilidade por um musculoso quebrador de pedras, quebrando a montanha devagarzinho.
Interessante! A inveja só pode levar a uma coisa: autodestruição.
Houve um tempo em que tudo era perfeito e ninguém sofria. Mas um anjo infeliz resolveu experimentar algo que não seria bom: ter inveja. A tentação não é pecado, o pecado é alimentá-la. Hoje, arcamos com as consequências dessa inveja: a existência do diabo e o inferno no qual nós precisamos viver.
Não compensa invejar nada de ninguém. Cultive o contentamento e você será muito feliz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva