-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
41
|Lucas 24:41|
eti de apistountôn autôn apo tês charas kai thaumazontôn eipen autois echete ti brôsimon enthade
-
42
|Lucas 24:42|
oi de epedôkan autô ichthuos optou meros tsb=kai tsb=apo tsb=melissiou tsb=kêriou
-
43
|Lucas 24:43|
kai labôn enôpion autôn ephagen
-
44
|Lucas 24:44|
eipen de a=pros a=autous tsb=autois outoi oi logoi a=mou ous elalêsa pros umas eti ôn sun umin oti dei plêrôthênai panta ta gegrammena en tô nomô a=môuseôs tsb=môseôs kai a=tois prophêtais kai psalmois peri emou
-
45
|Lucas 24:45|
tote diênoixen autôn ton noun tou sunienai tas graphas
-
46
|Lucas 24:46|
kai eipen autois oti outôs gegraptai tsb=kai tsb=outôs tsb=edei pathein ton christon kai anastênai ek nekrôn tê tritê êmera
-
47
|Lucas 24:47|
kai kêruchthênai epi tô onomati autou metanoian a=eis tsb=kai aphesin amartiôn eis panta ta ethnê a=arxamenoi tsb=arxamenon apo ierousalêm
-
48
|Lucas 24:48|
umeis tsb=de tsb=este martures toutôn
-
49
|Lucas 24:49|
kai a=[idou] tsb=idou egô apostellô tên epaggelian tou patros mou eph umas umeis de kathisate en tê polei tsb=ierousalêm eôs ou endusêsthe tsb=dunamin ex upsous a=dunamin
-
50
|Lucas 24:50|
exêgagen de autous a=[exô] tsb=exô eôs a=pros tsb=eis bêthanian kai eparas tas cheiras autou eulogêsen autous
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva