-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Lucas 2:21|
kai ote eplêsthêsan êmerai oktô tou peritemein ab=auton ts=to ts=paidion kai eklêthê to onoma autou iêsous to klêthen upo tou aggelou pro tou a=sullêmphthênai tsb=sullêphthênai auton en tê koilia
-
22
|Lucas 2:22|
kai ote eplêsthêsan ai êmerai tou katharismou s=autês abt=autôn kata ton nomon a=môuseôs tsb=môseôs anêgagon auton eis ierosoluma parastêsai tô kuriô
-
23
|Lucas 2:23|
kathôs gegraptai en nomô kuriou oti pan arsen dianoigon mêtran agion tô kuriô klêthêsetai
-
24
|Lucas 2:24|
kai tou dounai thusian kata to eirêmenon en a=tô nomô kuriou zeugos trugonôn ê duo a=nossous tsb=neossous peristerôn
-
25
|Lucas 2:25|
kai idou tsb=ên anthrôpos a=ên en ierousalêm ô onoma s=simeôn abt=sumeôn kai o anthrôpos outos dikaios kai eulabês prosdechomenos paraklêsin tou israêl kai pneuma ts=agion ên ab=agion ep auton
-
26
|Lucas 2:26|
kai ên autô kechrêmatismenon upo tou pneumatos tou agiou mê idein thanaton prin a=[ê] a=an tsb=ê idê ton christon kuriou
-
27
|Lucas 2:27|
kai êlthen en tô pneumati eis to ieron kai en tô eisagagein tous goneis to paidion iêsoun tou poiêsai autous kata to eithismenon tou nomou peri autou
-
28
|Lucas 2:28|
kai autos edexato auto eis tas agkalas tsb=autou kai eulogêsen ton theon kai eipen
-
29
|Lucas 2:29|
nun apolueis ton doulon sou despota kata to rêma sou en eirênê
-
30
|Lucas 2:30|
oti eidon oi ophthalmoi mou to sôtêrion sou
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva