-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Mateus 12:1|
en ekeinô tô kairô eporeuthê o iêsous tois sabbasin dia tôn sporimôn oi de mathêtai autou epeinasan kai êrxanto tillein stachuas kai esthiein
-
2
|Mateus 12:2|
oi de pharisaioi idontes a=eipan tsb=eipon autô idou oi mathêtai sou poiousin o ouk exestin poiein en sabbatô
-
3
|Mateus 12:3|
o de eipen autois ouk anegnôte ti epoiêsen ab=dauid ts=dabid ote epeinasen tsb=autos kai oi met autou
-
4
|Mateus 12:4|
pôs eisêlthen eis ton oikon tou theou kai tous artous tês protheseôs a=ephagon tsb=ephagen a=o tsb=ous ouk exon ên autô phagein oude tois met autou ei mê tois iereusin monois
-
5
|Mateus 12:5|
ê ouk anegnôte en tô nomô oti tois sabbasin oi iereis en tô ierô to sabbaton bebêlousin kai anaitioi eisin
-
6
|Mateus 12:6|
legô de umin oti tou ierou ab=meizon ts=meizôn estin ôde
-
7
|Mateus 12:7|
ei de egnôkeite ti estin a=eleos tsb=eleon thelô kai ou thusian ouk an katedikasate tous anaitious
-
8
|Mateus 12:8|
kurios gar estin ts=kai tou sabbatou o uios tou anthrôpou
-
9
|Mateus 12:9|
kai metabas ekeithen êlthen eis tên sunagôgên autôn
-
10
|Mateus 12:10|
kai idou anthrôpos tsb=ên tsb=tên cheira echôn xêran kai epêrôtêsan auton legontes ei exestin tois sabbasin a=therapeusai tsb=therapeuein ina katêgorêsôsin autou
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 33-34
23 de fevereiro LAB 420
PODEMOS MUDAR?
Números 33-34
“Na minha vida, não aguento mais mudanças!” Essa foi a frase que ouvi minha mãe dizer em resposta a uma proposta que eu estava fazendo para ela, tentando oferecer algo bom. Minha mãe estava viúva e morando sozinha, longe dos parentes, longe de tudo, há mais de mil quilômetros dos filhos. E naquela preocupação de filho mais velho, protetor, eu estava propondo que ela morasse conosco. Não seria exatamente na mesma casa, mas em algum tipo de casa para que pudéssemos ficar pertinho. Cada vez que eu mudasse, minha mãe iria junto.
Minha mãe sabe o quanto mudo. Vida de pastor é assim: ir aonde Deus mandar. Quando ela disse essa frase para mim, sabia que nos últimos seis anos, eu já estava no sétimo apartamento. Foi por isso que ela disse aquela frase. Ela não estava dizendo que não é uma pessoa aberta a mudanças de paradigmas, mas só não queria mais viver feito cigano, beduíno ou qualquer outro tipo de gente nômade. Nada contra, mas o que ela gostaria era ficar quieta no cantinho dela. Isso está relacionado com estabilidade.
Penso que esses sentimentos sobre mudar ou não estavam bem aflorados na pele daquele pessoal que encontramos na leitura bíblica de hoje. Em Números 33, no relatório das etapas da viagem que eles tiveram desde o Egito, acampando aqui e ali, durou cerca de quarenta anos. Quantos lugares diferentes! Tentei contar, mas perdi a conta desses lugares.
Já pensou que vida era aquela? Levanta acampamento aqui, para ali, arma barraca acolá, e parecia que a jornada não tinha mais um paradeiro. Será que eles disseram: “Na minha vida, eu não aguento mais mudanças?”
Infelizmente, não! O sentimento deles era mais do tipo: “Eu não aguento mais mudanças na minha vida.” Você percebe a diferença? Uma coisa é dizer: “Na minha vida, eu não aguento mais mudanças”; outra, é dizer: “Eu não aguento mais mudanças na minha vida.” A diferença é o lugar onde estamos falando que ela possa acontecer. Uma coisa é, durante essa vida, não querer mais mudar-se de um lugar para outro. Outra, é não querer que mais nada na sua vida seja mudado. Aí é onde está o problema. Esse era o problema daquele povo.
Deus sabia muito bem disso, pois conhecia os israelitas. Parar de mudar-se pra lá e pra cá fisicamente não era o problema. Tanto é que em Números 34, Deus toca a buzina do “terra a vistaaa”, mostrando o final do itinerário. Mas no final do capítulo 33, o recado é: “Cuidado com o que você vai mudar ou deixar que não mude no seu relacionamento com o Senhor!”
Valdeci Júnior
Fátima Silva