-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Mateus 17:1|
kai meth êmeras ex paralambanei o iêsous ton petron kai iakôbon kai iôannên ton adelphon autou kai anapherei autous eis oros upsêlon kat idian
-
2
|Mateus 17:2|
kai metemorphôthê emprosthen autôn kai elampsen to prosôpon autou ôs o êlios ta de imatia autou b=egenonto ats=egeneto leuka ôs to phôs
-
3
|Mateus 17:3|
kai idou a=ôphthê tsb=ôphthêsan autois a=môusês tsb=môsês kai êlias a=sullalountes met autou tsb=sullalountes
-
4
|Mateus 17:4|
apokritheis de o petros eipen tô iêsou kurie kalon estin êmas ôde einai ei theleis a=poiêsô tsb=poiêsômen ôde treis skênas soi mian kai a=môusei tsb=môsê mian kai tsb=mian êlia a=mian
-
5
|Mateus 17:5|
eti autou lalountos idou nephelê phôteinê epeskiasen autous kai idou phônê ek tês nephelês legousa outos estin o uios mou o agapêtos en ô eudokêsa tsb=autou akouete a=autou
-
6
|Mateus 17:6|
kai akousantes oi mathêtai a=epesan tsb=epeson epi prosôpon autôn kai ephobêthêsan sphodra
-
7
|Mateus 17:7|
kai a=prosêlthen tsb=proselthôn o iêsous tsb=êpsato tsb=autôn kai a=apsamenos a=autôn eipen egerthête kai mê phobeisthe
-
8
|Mateus 17:8|
eparantes de tous ophthalmous autôn oudena eidon ei mê a=auton tsb=ton iêsoun monon
-
9
|Mateus 17:9|
kai katabainontôn autôn ab=ek ts=apo tou orous eneteilato autois o iêsous legôn mêdeni eipête to orama eôs ou o uios tou anthrôpou ek nekrôn a=egerthê tsb=anastê
-
10
|Mateus 17:10|
kai epêrôtêsan auton oi mathêtai tsb=autou legontes ti oun oi grammateis legousin oti êlian dei elthein prôton
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva