-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Mateus 25:1|
tote omoiôthêsetai ê basileia tôn ouranôn deka parthenois aitines labousai tas lampadas a=eautôn tsb=autôn exêlthon eis a=upantêsin tsb=apantêsin tou numphiou
-
2
|Mateus 25:2|
pente de tsb=êsan ex autôn a=êsan tsb=phronimoi tsb=kai tsb=ai tsb=pente môrai a=kai a=pente a=phronimoi
-
3
|Mateus 25:3|
a=ai a=gar tsb=aitines môrai labousai tas lampadas ab=autôn ts=eautôn ouk elabon meth eautôn elaion
-
4
|Mateus 25:4|
ai de phronimoi elabon elaion en tois aggeiois tsb=autôn meta tôn lampadôn a=eautôn tsb=autôn
-
5
|Mateus 25:5|
chronizontos de tou numphiou enustaxan pasai kai ekatheudon
-
6
|Mateus 25:6|
mesês de nuktos kraugê gegonen idou o numphios tsb=erchetai exerchesthe eis apantêsin a=[autou] tsb=autou
-
7
|Mateus 25:7|
tote êgerthêsan pasai ai parthenoi ekeinai kai ekosmêsan tas lampadas a=eautôn tsb=autôn
-
8
|Mateus 25:8|
ai de môrai tais phronimois a=eipan tsb=eipon dote êmin ek tou elaiou umôn oti ai lampades êmôn sbennuntai
-
9
|Mateus 25:9|
apekrithêsan de ai phronimoi legousai mêpote a=ou a=mê tsb=ouk arkesê êmin kai umin poreuesthe tsb=de mallon pros tous pôlountas kai agorasate eautais
-
10
|Mateus 25:10|
aperchomenôn de autôn agorasai êlthen o numphios kai ai etoimoi eisêlthon met autou eis tous gamous kai ekleisthê ê thura
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 33-34
23 de fevereiro LAB 420
PODEMOS MUDAR?
Números 33-34
“Na minha vida, não aguento mais mudanças!” Essa foi a frase que ouvi minha mãe dizer em resposta a uma proposta que eu estava fazendo para ela, tentando oferecer algo bom. Minha mãe estava viúva e morando sozinha, longe dos parentes, longe de tudo, há mais de mil quilômetros dos filhos. E naquela preocupação de filho mais velho, protetor, eu estava propondo que ela morasse conosco. Não seria exatamente na mesma casa, mas em algum tipo de casa para que pudéssemos ficar pertinho. Cada vez que eu mudasse, minha mãe iria junto.
Minha mãe sabe o quanto mudo. Vida de pastor é assim: ir aonde Deus mandar. Quando ela disse essa frase para mim, sabia que nos últimos seis anos, eu já estava no sétimo apartamento. Foi por isso que ela disse aquela frase. Ela não estava dizendo que não é uma pessoa aberta a mudanças de paradigmas, mas só não queria mais viver feito cigano, beduíno ou qualquer outro tipo de gente nômade. Nada contra, mas o que ela gostaria era ficar quieta no cantinho dela. Isso está relacionado com estabilidade.
Penso que esses sentimentos sobre mudar ou não estavam bem aflorados na pele daquele pessoal que encontramos na leitura bíblica de hoje. Em Números 33, no relatório das etapas da viagem que eles tiveram desde o Egito, acampando aqui e ali, durou cerca de quarenta anos. Quantos lugares diferentes! Tentei contar, mas perdi a conta desses lugares.
Já pensou que vida era aquela? Levanta acampamento aqui, para ali, arma barraca acolá, e parecia que a jornada não tinha mais um paradeiro. Será que eles disseram: “Na minha vida, eu não aguento mais mudanças?”
Infelizmente, não! O sentimento deles era mais do tipo: “Eu não aguento mais mudanças na minha vida.” Você percebe a diferença? Uma coisa é dizer: “Na minha vida, eu não aguento mais mudanças”; outra, é dizer: “Eu não aguento mais mudanças na minha vida.” A diferença é o lugar onde estamos falando que ela possa acontecer. Uma coisa é, durante essa vida, não querer mais mudar-se de um lugar para outro. Outra, é não querer que mais nada na sua vida seja mudado. Aí é onde está o problema. Esse era o problema daquele povo.
Deus sabia muito bem disso, pois conhecia os israelitas. Parar de mudar-se pra lá e pra cá fisicamente não era o problema. Tanto é que em Números 34, Deus toca a buzina do “terra a vistaaa”, mostrando o final do itinerário. Mas no final do capítulo 33, o recado é: “Cuidado com o que você vai mudar ou deixar que não mude no seu relacionamento com o Senhor!”
Valdeci Júnior
Fátima Silva