-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Mateus 28:1|
opse de sabbatôn tê epiphôskousê eis mian sabbatôn êlthen a=mariam tsb=maria ê magdalênê kai ê allê maria theôrêsai ton taphon
-
2
|Mateus 28:2|
kai idou seismos egeneto megas aggelos gar kuriou katabas ex ouranou a=kai proselthôn apekulisen ton lithon tsb=apo tsb=tês tsb=thuras kai ekathêto epanô autou
-
3
|Mateus 28:3|
ên de ê a=eidea tsb=idea autou ôs astrapê kai to enduma autou leukon a=ôs tsb=ôsei chiôn
-
4
|Mateus 28:4|
apo de tou phobou autou eseisthêsan oi têrountes kai a=egenêthêsan tsb=egenonto a=ôs tsb=ôsei nekroi
-
5
|Mateus 28:5|
apokritheis de o aggelos eipen tais gunaixin mê phobeisthe umeis oida gar oti iêsoun ton estaurômenon zêteite
-
6
|Mateus 28:6|
ouk estin ôde êgerthê gar kathôs eipen deute idete ton topon opou ekeito tsb=o tsb=kurios
-
7
|Mateus 28:7|
kai tachu poreutheisai eipate tois mathêtais autou oti êgerthê apo tôn nekrôn kai idou proagei umas eis tên galilaian ekei auton opsesthe idou eipon umin
-
8
|Mateus 28:8|
kai a=apelthousai tsb=exelthousai tachu apo tou mnêmeiou meta phobou kai charas megalês edramon apaggeilai tois mathêtais autou
-
9
|Mateus 28:9|
tsb=ôs tsb=de tsb=eporeuonto tsb=apaggeilai tsb=tois tsb=mathêtais tsb=autou kai idou ts=o iêsous a=upêntêsen tsb=apêntêsen autais legôn chairete ai de proselthousai ekratêsan autou tous podas kai prosekunêsan autô
-
10
|Mateus 28:10|
tote legei autais o iêsous mê phobeisthe upagete apaggeilate tois adelphois mou ina apelthôsin eis tên galilaian b=kai b=ekei ats=kakei me opsontai
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 42-44
10 de setembro LAB 619
SERVICE
Ezequiel 42-44
Uns têm medo, outros têm vergonha, servir ao Senhor. Falta-lhes coragem até para distribuir folhetos, dizer “Jesus te ama” a alguém, dar testemunho pessoal ou convidar outra pessoa para ir à igreja. Não fazem nada, e, mesmo assim, ainda têm a desculpa esfarrapada de dizer que o melhor serviço que prestamos a Deus é o testemunho silencioso de uma vida pessoal devota. Santa ignorância!
Mas eu também, no passado, já tive uma época na minha vida em que sofri dessa síndrome de covardia. As razões que nos levam a isso são muitas, mas aqui vamos bater forte em apenas uma destas teclas, ao comentarmos os capítulos de hoje.
Ezequiel 42 apresenta uma preocupação bem fina quanto a todos os detalhes pertinentes aos quartos dos sacerdotes, que ficariam no Templo. Aqui, os aposentos dos sacerdotes na casa do Senhor, podem nos fazer lembrar: a ocasião em que Jesus disse que na casa do Pai há muitas moradas que estão sendo preparadas para nós estarmos com Ele para sempre; ou o Salmo 23, onde Davi expressa seu desejo de querer habitar – morar - na “casa do Senhor para todo o sempre”. Tentativas humanas de aproximação com o divino.
E Deus fica super feliz! Sabe quando um namorado que está distante telefona para a noiva avisando que vai chegar de viagem? Ela suspira fundo e, de peito estufado, tem a impressão de que foi a casa toda que encheu-se de um novo clima que está no ar. Quando o apaixonado Deus vê que o motivo de Sua paixão, o ser humano, quer aproximar-se, Ele se manifesta; a glória do Senhor retorna e enche o Templo. Naquela época, o templo físico. Hoje, o seu ser, que é o templo do Espírito Santo. É aí que acontece a adoração. E é por isso que quando o Senhor se manifesta assim, a presença do altar é tão importante. Porque é diante do trono, ao pé do altar, que fazemos as descobertas mais nobres.
Em Ezequiel 44, Deus é a voz ativa que fala sobre o príncipe, os levitas e os sacerdotes. O príncipe era o representante mais direto do governo de Deus, que trabalhava diretamente para Ele, servindo o Seu povo. Os levitas eram os obreiros da causa de Deus que punham a mão ma massa, no avanço da obra do Senhor. E os sacerdotes dedicavam a vida toda à orientação e à liderança de todo esse contexto religioso. E o Senhor faz questão de conversar bem de perto, com eles, sobre estes trabalhos deles, dando-lhes todo o suporte necessário.
Se Deus tem tanto interesse em nos acompanhar na obra, por que iremos temer?
Valdeci Júnior
Fátima Silva