-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Mateus 6:1|
prosechete a=[de] tên a=dikaiosunên tsb=eleêmosunên umôn mê poiein emprosthen tôn anthrôpôn pros to theathênai autois ei de a=mê a=ge tsb=mêge misthon ouk echete para tô patri umôn tô en tois ouranois
-
2
|Mateus 6:2|
otan oun poiês eleêmosunên mê salpisês emprosthen sou ôsper oi upokritai poiousin en tais sunagôgais kai en tais rumais opôs doxasthôsin upo tôn anthrôpôn amên legô umin apechousin ton misthon autôn
-
3
|Mateus 6:3|
sou de poiountos eleêmosunên mê gnôtô ê aristera sou ti poiei ê dexia sou
-
4
|Mateus 6:4|
opôs ê sou ê eleêmosunê en tô kruptô kai o patêr sou o blepôn en tô kruptô tsb=autos apodôsei soi tsb=en tsb=tô tsb=phanerô
-
5
|Mateus 6:5|
kai otan a=proseuchêsthe tsb=proseuchê ouk a=esesthe tsb=esê a=ôs tsb=ôsper oi upokritai oti philousin en tais sunagôgais kai en tais gôniais tôn plateiôn estôtes proseuchesthai opôs tsb=an phanôsin tois anthrôpois amên legô umin tsb=oti apechousin ton mi
-
6
|Mateus 6:6|
su de otan proseuchê eiselthe eis to a=tameion tsb=tamieion sou kai kleisas tên thuran sou proseuxai tô patri sou tô en tô kruptô kai o patêr sou o blepôn en tô kruptô apodôsei soi tsb=en tsb=tô tsb=phanerô
-
7
|Mateus 6:7|
proseuchomenoi de mê a=battalogêsête tsb=battologêsête ôsper oi ethnikoi dokousin gar oti en tê polulogia autôn eisakousthêsontai
-
8
|Mateus 6:8|
mê oun omoiôthête autois oiden gar o patêr umôn ôn chreian echete pro tou umas aitêsai auton
-
9
|Mateus 6:9|
outôs oun proseuchesthe umeis pater êmôn o en tois ouranois agiasthêtô to onoma sou
-
10
|Mateus 6:10|
elthetô ê basileia sou genêthêtô to thelêma sou ôs en ouranô kai epi tsb=tês gês
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 20-21
08 de junho LAB 525
BUSQUE A DEUS
JÓ 20-21
Na primeira parte da leitura de hoje (capítulo 20), aparece o discurso de Zofar, num tom sarcástico de acusação ao seu amigo Jó. Ele queria dar uma explicação para o sofrimento de Jó, jogando toda a responsabilidade da situação nas costas dele.
Em grande parte, esse discurso termina imitando o que os outros dois amigos, Bildade e Elifaz, já destacaram na discussão deles. A diferença é que Zofar vai mais ao ponto, inclusive, com mais hostilidade. Ele é muito sínico e insinua coisas terríveis como: “Ele tem oprimido os pobres e os tem deixado desamparados; apoderou-se de casas que não construiu” (verso 19). Zofar continua discriminando os crimes específicos que fazem dos ímpios pessoas culpadas, deixando a entender que Jó participava dessa “laia”.
E é com essa ignorante “cara de pau” que os amigos de Jó continuam afirmando que ele é merecedor de todas as desgraças que bateram à sua porta. Não se cansam de pensar assim e ainda fazem um grande esforço para convencê-lo a pensar da mesma forma. Ao levar Jó a reconhecer isso, quem sabe ele tomaria uma atitude que o livrasse da culpa que supostamente tivesse perante o Senhor. Os amigos de Jó acreditavam que ele só poderia achar o caminho de volta se reconhecesse o pensamento deles e agisse como eles achavam que ele deveria agir.
É claro que esses amigos não estavam fazendo nada mais que expressar o pensamento popular da época. Se compararmos isso com João 9:1-3, concluímos que não podemos estabelecer uma relação direta entre cada uma das ações humanas e todas as consequências de cada uma delas. Corremos o risco de nos enganar com isso, principalmente se a tentativa de relacionar os atos com as consequências estiver limitada a olhar numa perspectiva que se limite somente a esta vida. A variação disso tudo pode ser muito grande e muito além da nossa compreensão. Ou seja, se meter a querer interpretar absolutamente todos os fatos como os amigos de Jó estavam tentando fazer, é “dar murro em ponta de faca”.
Mas, apesar desse escrúpulo dos amigos de Jó, Deus ainda era o centro da vida dele (capítulo 21) e tinha participação em tudo o que ele já tinha feito. Jó tinha a consciência tranquila. Embora fosse um pecador, não era um “pecadeiro”. Essa integridade foi mantida no decorrer de toda a sua vida. E isso lhe ajudou a ficar em paz, mesmo diante de tantas acusações.
Embora o ser humano chegue ao fim dos seus recursos, sua saúde e até sua esperança, ainda pode encontrar conforto buscando a presença de Deus em sua vida.
Busque a Deus hoje!
Valdeci Júnior
Fátima Silva