-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
31
|Lucas 12:31|
plên zêteite tên basileian a=autou tsb=tou tsb=theou kai tauta tsb=panta prostethêsetai umin
-
32
|Lucas 12:32|
mê phobou to mikron poimnion oti eudokêsen o patêr umôn dounai umin tên basileian
-
33
|Lucas 12:33|
pôlêsate ta uparchonta umôn kai dote eleêmosunên poiêsate eautois a=ballantia tsb=balantia mê palaioumena thêsauron anekleipton en tois ouranois opou kleptês ouk eggizei oude sês diaphtheirei
-
34
|Lucas 12:34|
opou gar estin o thêsauros umôn ekei kai ê kardia umôn estai
-
35
|Lucas 12:35|
estôsan umôn ai osphues periezôsmenai kai oi luchnoi kaiomenoi
-
36
|Lucas 12:36|
kai umeis omoioi anthrôpois prosdechomenois ton kurion eautôn pote ab=analusê ts=analusei ek tôn gamôn ina elthontos kai krousantos eutheôs anoixôsin autô
-
37
|Lucas 12:37|
makarioi oi douloi ekeinoi ous elthôn o kurios eurêsei grêgorountas amên legô umin oti perizôsetai kai anaklinei autous kai parelthôn diakonêsei autois
-
38
|Lucas 12:38|
a=kan tsb=kai tsb=ean tsb=elthê en tê deutera a=kan tsb=phulakê tsb=kai en tê tritê phulakê elthê kai eurê outôs makarioi eisin tsb=oi tsb=douloi ekeinoi
-
39
|Lucas 12:39|
touto de ginôskete oti ei êdei o oikodespotês poia ôra o kleptês erchetai tsb=egrêgorêsen tsb=an tsb=kai ouk an aphêken a=dioruchthênai tsb=diorugênai ton oikon autou
-
40
|Lucas 12:40|
kai umeis tsb=oun ginesthe etoimoi oti ê ôra ou dokeite o uios tou anthrôpou erchetai
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 29-31
19 de maio LAB 505
CORTANDO O MAL PELA RAÍZ
2Crônicas 29-31
Vamos continuar com nossa leitura bíblica? Em contraste com o exemplo do rei Acaz, hoje encontramos um rei fiel. Bom, né?
Quando o rei Ezequias chegou ao trono, a devastação do reinado que seu pai havia deixado, podia ser vista em todos os lugares. Era algo muito triste: “Em poucas e bem escolhidas palavras, o rei passou em revista a situação que enfrentava: o templo fechado e a cessação de todas as cerimônias no seu recinto; a idolatria flagrante praticada nas ruas da cidade e através do reino; a apostasia de multidões que poderiam ter permanecido leais a Deus se os líderes de Judá lhes tivessem dado um exemplo reto; e o declínio do reino e sua perda de prestígio na estima das nações ao redor.” Profetas e Reis, pág. 332. O profeta Miquéias descreve, com muita propriedade, sobre a condição espiritual de Judá no momento em que Ezequias tornou-se rei (ver Miquéias capítulos 2 e 3). Até os sacerdotes e os profetas tinham problemas espirituais sérios.
Provavelmente, você já deve ter visto aquele ditado que diz: “Filho de peixe, peixinho é.” Mas no caso de Acaz e Ezequias, isso não pode ser aplicado. Acaz foi apóstata, Ezequias foi fiel.
Veja as palavras de Ezequias: “Nossos pais foram infiéis; fizeram o que o nosso Deus reprova e O abandonaram. Desviaram o rosto do local da habitação do Senhor e deram-lhe as costas. Também fecharam as portas do pórtico e apagaram as lâmpadas. Não queimaram incenso nem apresentaram holocausto no santuário para o Deus de Israel” (2Crônicas 29:6-7).
Penso que o maior problema do tempo do pai de Ezequias, no assunto de apostasia, foi o fato de que eles fecharam o próprio templo. O edifício que o próprio Deus tinha fundado, o lugar onde o Senhor Se manifestaria ao Seu povo, o lugar onde as pessoas deveriam louvar a Deus, reconhecer a Deus como Criador e Redentor, o lugar onde Ele reinava e onde estava centralizada Sua atividade de salvação; tudo isso tinha sido abertamente abandonado pelas próprias pessoas que diziam que eram povo de Deus. Que mau testemunho! Como eles se rebaixaram!
Foi nesse contexto que chegou Ezequias. Ele não só restaurou a adoração correta, mas não perdeu tempo em arrancar todas as práticas errôneas, porque aparentemente sabia que, não importava quantas boas coisas instituísse, não importava quantas formas e tradições adequadas fossem seguidas, a existência de práticas pecaminosas iria fatalmente envenenar tudo.
Maus hábitos são como uma batata podre numa caixa de batatas boas: é só uma questão de tempo, e o mal leva tudo para o brejo. Corte o mal pela raiz.
Valdeci Júnior
Fátima Silva