-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
41
|Lucas 4:41|
exêrcheto de kai daimonia apo pollôn a=
tsb=krazonta kai legonta oti su ei o tsb=christos tsb=o uios tou theou kai epitimôn ouk eia auta lalein oti êdeisan ton christon auton einai
-
42
|Lucas 4:42|
genomenês de êmeras exelthôn eporeuthê eis erêmon topon kai oi ochloi ab=epezêtoun ts=ezêtoun auton kai êlthon eôs autou kai kateichon auton tou mê poreuesthai ap autôn
-
43
|Lucas 4:43|
o de eipen pros autous oti kai tais eterais polesin euaggelisasthai me dei tên basileian tou theou oti a=epi tsb=eis touto a=apestalên tsb=apestalmai
-
44
|Lucas 4:44|
kai ên kêrussôn a=eis tsb=en a=tas tsb=tais a=sunagôgas tsb=sunagôgais tês a=ioudaias tsb=galilaias
-
1
|Lucas 5:1|
egeneto de en tô ton ochlon epikeisthai autô a=kai tsb=tou akouein ton logon tou theou kai autos ên estôs para tên limnên gennêsaret
-
2
|Lucas 5:2|
kai eiden duo ploia estôta para tên limnên oi de alieis tsb=apobantes ap autôn a=apobantes a=eplunon tsb=apeplunan ta diktua
-
3
|Lucas 5:3|
embas de eis en tôn ploiôn o ên tsb=tou simônos êrôtêsen auton apo tês gês epanagagein oligon tsb=kai kathisas a=de tsb=edidasken ek tou ploiou a=edidasken tous ochlous
-
4
|Lucas 5:4|
ôs de epausato lalôn eipen pros ton simôna epanagage eis to bathos kai chalasate ta diktua umôn eis agran
-
5
|Lucas 5:5|
kai apokritheis tsb=o simôn eipen tsb=autô epistata di olês tsb=tês nuktos kopiasantes ouden elabomen epi de tô rêmati sou chalasô a=ta tsb=to a=diktua tsb=diktuon
-
6
|Lucas 5:6|
kai touto poiêsantes sunekleisan ts=ichthuôn plêthos ab=ichthuôn polu a=dierrêsseto tsb=dierrêgnuto de a=ta tsb=to a=diktua tsb=diktuon autôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Lucas 18-20
25 de outubro LAB 664
RETRATOS REVELADOS POR JESUS
Lucas 15-17
Antigamente, a gente carregava um trambolhão pesado, com um baita de um holofote conectado em cima, um rolo de fita plástica pra colocar como carga por dentro, do que chamávamos de máquina fotográfica. Era a máquina fotográfica que tínhamos. E parecia que quanto maior, melhor. Você se lembra? Filmes de 12, 24 ou... no máximo, 36 cliques, e era tudo. Ou melhor, ainda não era tudo, porque nem era possível saber imediatamente o resultado.
Então vinha o processo da revelação. Precisava-se saber tirar o rolo para não estragar os quadro e levá-lo a uma casa de revelação. Depois, esperar por alguns dias e preparar um bom dinheiro. Com aquela grana, pagava-se pelas boas fotos, e por aquelas horríveis também: “se não sabe bater fotos, problema seu!”. Era, realmente, uma revelação, daquilo que a expectativa esperava sem piscar, para descobrir as bem tiradas, as bem posadas, as bem erradas e as bem perdidas. As melhores tinham que ser muito bem guardadas, reproduzidas, pois, como peças raras, tornavam-se históricas.
Hoje, com tudo ao contrário, aquilo tudo virou conto. O aparelhinho faz 1001 coisas e, também tira boas fotos. Pode ser um celular, um MP sei lá quanto, uma câmera digital, uma caneta eletrônica ou até mesmo um relógio de pulso. A impressão atual é que, quanto menor, mais tecnológico. Esses você conhece: milhares de pixels, bytes e possibilidades. Para conseguir dar conta disso tudo, haja criatividade e rapidez de pensamento.
Antes que o ato aconteça, o LCD já lhe “revela” como vai ficar. Desse jeito, qualquer um consegue um bom retrato, nem que seja com muita insistência. Afinal, a tecla “del” existe pra ajudar nisto mesmo. Não custa nada, tirar milhares escolher uma e apagar o resto. Com isto, conseguimos mais e mais imagens lindas, que podem refletir melhor as belezas da natureza, das artes, do universo que nos rodeia. Até a nossa própria imagem fica melhor valorizada, com tantos recursos de captação e tratamento daquilo que é retratado.
“Há muito tempo Deus falou muitas vezes e de várias maneiras aos nossos antepassados por meio dos profetas (Hebreus 1:1)...”. Ninguém nunca vira a Deus. Pela fé, num YHWH invisível, conhecido principal e - quase que – somente através da tradição oral (de boca em boca), eles se esforçavam para merecer, ao menos de longe, ter em si um pequeno reflexo que, um dia, talvez, revelar-se-ia.
“...mas nestes últimos dias falou-nos por meio do Filho (Hebreus 1:2)...”. Em Lucas, do capítulo 15 em diante, você encontra retratos, revelados por Jesus, do Deus no Novo Testamento: um Pai de amor, que, por Sua graça, lhe redime à Sua imagem.
Valdeci Júnior
Fátima Silva