-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
6
|Mateus 2:6|
kai su bêthleem gê iouda oudamôs elachistê ei en tois êgemosin iouda ek sou gar exeleusetai êgoumenos ostis poimanei ton laon mou ton israêl
-
7
|Mateus 2:7|
tote êrôdês lathra kalesas tous magous êkribôsen par autôn ton chronon tou phainomenou asteros
-
8
|Mateus 2:8|
kai pempsas autous eis bêthleem eipen poreuthentes tsb=akribôs exetasate a=akribôs peri tou paidiou epan de eurête apaggeilate moi opôs kagô elthôn proskunêsô autô
-
9
|Mateus 2:9|
oi de akousantes tou basileôs eporeuthêsan kai idou o astêr on eidon en tê anatolê proêgen autous eôs elthôn a=estathê tsb=estê epanô ou ên to paidion
-
10
|Mateus 2:10|
idontes de ton astera echarêsan charan megalên sphodra
-
11
|Mateus 2:11|
kai elthontes eis tên oikian abs=eidon t=euron to paidion meta marias tês mêtros autou kai pesontes prosekunêsan autô kai anoixantes tous thêsaurous autôn prosênegkan autô dôra chruson kai libanon kai smurnan
-
12
|Mateus 2:12|
kai chrêmatisthentes kat onar mê anakampsai pros êrôdên di allês odou anechôrêsan eis tên chôran autôn
-
13
|Mateus 2:13|
anachôrêsantôn de autôn idou aggelos kuriou phainetai kat onar tô iôsêph legôn egertheis paralabe to paidion kai tên mêtera autou kai pheuge eis aigupton kai isthi ekei eôs an eipô soi mellei gar êrôdês zêtein to paidion tou apolesai auto
-
14
|Mateus 2:14|
o de egertheis parelaben to paidion kai tên mêtera autou nuktos kai anechôrêsen eis aigupton
-
15
|Mateus 2:15|
kai ên ekei eôs tês teleutês êrôdou ina plêrôthê to rêthen upo tsb=tou kuriou dia tou prophêtou legontos ex aiguptou ekalesa ton uion mou
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 42-44
23 de agosto LAB 601
PERICULOSIDADE
Jeremias 42-44
O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princÃpio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difÃcil ficar de boca fechada.
Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passÃvel de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva