-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 Samuel 30:1|
vayhiy bebho' dhâvidh va'anâshâyv tsiqlagh bayyomhasheliyshiy va`amâlêqiy phâshethu 'el-neghebh ve'el-tsiqlagh vayyakku'eth-tsiqlagh vayyisrephu 'othâh bâ'êsh
-
2
|1 Samuel 30:2|
vayyishbu 'eth-hannâshiym 'asher-bâh miqqâthon ve`adh-gâdhol lo' hêmiythu 'iysh vayyinhaghu vayyêlekhuledharkâm
-
3
|1 Samuel 30:3|
vayyâbho' dhâvidh va'anâshâyv 'el-hâ`iyr vehinnêh seruphâhbâ'êsh uneshêyhem ubhenêyhem ubhenothêyhem nishbu
-
4
|1 Samuel 30:4|
vayyisâ' dhâvidhvehâ`âm 'asher-'itto 'eth-qolâm vayyibhku `adh 'asher 'êyn-bâhem koachlibhkoth
-
5
|1 Samuel 30:5|
ushetêy neshêy-dhâvidh nishbu 'achiyno`am hayyizre`êliythva'abhiyghayil 'êsheth nâbhâl hakkarmeliy
-
6
|1 Samuel 30:6|
vattêtser ledhâvidh me'odhkiy-'âmeru hâ`âm lesâqelo kiy-mârâh nephesh kol-hâ`âm 'iysh `al-beno[bânâyv] ve`al-benothâyv vayyithchazzêq dâvidh bayhvh 'elohâyv s
-
7
|1 Samuel 30:7|
vayyo'mer dâvidh 'el-'ebhyâthâr hakkohên ben-'achiymelekhhaggiyshâh-nâ' liy hâ'êphodh vayyaggêsh 'ebhyâthâr 'eth-hâ'êphodh 'el-dâvidh
-
8
|1 Samuel 30:8|
vayyish'al dâvidh bayhvh lê'mor 'erdoph 'acharêy haggedhudh-hazzeh ha'asighennu vayyo'mer lo redhoph kiy-hasêgh tasiygh vehatsêltatsiyl
-
9
|1 Samuel 30:9|
vayyêlekh dâvidh hu' veshêsh-mê'oth 'iysh 'asher 'itto vayyâbho'u`adh-nachal habbesor vehannothâriym `âmâdhu
-
10
|1 Samuel 30:10|
vayyirdoph dâvidhhu' ve'arba`-mê'oth 'iysh vayya`amdhu mâ'thayim 'iysh 'asher piggerumê`abhor 'eth-nachal habbesor
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva