-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
17
|Mateus 25:17|
ôsautôs tsb=kai o ta duo ekerdêsen tsb=kai tsb=autos alla duo
-
18
|Mateus 25:18|
o de to en labôn apelthôn ôruxen a=gên tsb=en tsb=tê tsb=gê kai a=ekrupsen tsb=apekrupsen to argurion tou kuriou autou
-
19
|Mateus 25:19|
meta de tsb=chronon polun a=chronon erchetai o kurios tôn doulôn ekeinôn kai sunairei a=logon met autôn tsb=logon
-
20
|Mateus 25:20|
kai proselthôn o ta pente talanta labôn prosênegken alla pente talanta legôn kurie pente talanta moi paredôkas ide alla pente talanta ekerdêsa tsb=ep tsb=autois
-
21
|Mateus 25:21|
ephê tsb=de autô o kurios autou eu doule agathe kai piste epi oliga ês pistos epi pollôn se katastêsô eiselthe eis tên charan tou kuriou sou
-
22
|Mateus 25:22|
proselthôn a=[de] tsb=de kai o ta duo talanta tsb=labôn eipen kurie duo talanta moi paredôkas ide alla duo talanta ekerdêsa tsb=ep tsb=autois
-
23
|Mateus 25:23|
ephê autô o kurios autou eu doule agathe kai piste epi oliga ês pistos epi pollôn se katastêsô eiselthe eis tên charan tou kuriou sou
-
24
|Mateus 25:24|
proselthôn de kai o to en talanton eilêphôs eipen kurie egnôn se oti sklêros ei anthrôpos therizôn opou ouk espeiras kai sunagôn othen ou dieskorpisas
-
25
|Mateus 25:25|
kai phobêtheis apelthôn ekrupsa to talanton sou en tê gê ide echeis to son
-
26
|Mateus 25:26|
apokritheis de o kurios autou eipen autô ponêre doule kai oknêre êdeis oti therizô opou ouk espeira kai sunagô othen ou dieskorpisa
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva