-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Mateus 26:1|
kai egeneto ote etelesen o iêsous pantas tous logous toutous eipen tois mathêtais autou
-
2
|Mateus 26:2|
oidate oti meta duo êmeras to pascha ginetai kai o uios tou anthrôpou paradidotai eis to staurôthênai
-
3
|Mateus 26:3|
tote sunêchthêsan oi archiereis kai oi tsb=grammateis tsb=kai tsb=oi presbuteroi tou laou eis tên aulên tou archiereôs tou legomenou kaiapha
-
4
|Mateus 26:4|
kai sunebouleusanto ina ton iêsoun ts=kratêsôsin dolô ab=kratêsôsin kai apokteinôsin
-
5
|Mateus 26:5|
elegon de mê en tê eortê ina mê thorubos genêtai en tô laô
-
6
|Mateus 26:6|
tou de iêsou genomenou en bêthania en oikia simônos tou leprou
-
7
|Mateus 26:7|
prosêlthen autô gunê a=echousa alabastron murou tsb=echousa barutimou kai katecheen epi a=tês tsb=tên a=kephalês tsb=kephalên autou anakeimenou
-
8
|Mateus 26:8|
idontes de oi mathêtai tsb=autou êganaktêsan legontes eis ti ê apôleia autê
-
9
|Mateus 26:9|
a=edunato tsb=êdunato gar touto tsb=to tsb=muron prathênai pollou kai dothênai b=[tois] ptôchois
-
10
|Mateus 26:10|
gnous de o iêsous eipen autois ti kopous parechete tê gunaiki ergon gar kalon a=êrgasato tsb=eirgasato eis eme
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva